Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

dicht

Vreugde en verdriet liggen soms zeer dicht bij elkaar op mijn afdeling voor kleinschalig wonen voor dementerende bejaarden
Kwam zeer recent even op mijn werk. Even wat afgeven, omdat mijn kleine is geboren. Je kent dat wel, een berg beschuit met muisjes voor de bewoners. Tweeendertig dementerende bewoners in het totaal, zijn aan het klootzakken geweest met beschuit en musjes wat onder alle gebitten blijft plakken.
Altijd leuk, altijd lekker, en ja gewoon een traditie. Beschuit met muisje hoort bij een geboorte.
Stapte naar binnen op mijn werk, om beschuit met muisjes af te gegeven, ter geboorte van een hele mooie wereldburger. Ik zag in mijn ooghoek een rij met auto’ staan. Geen normale auto’s, maar begrafenis auto’s. Ik liep naar boven en de rij met auto’s reed weg. Ik keek nog eens en opeens een bekend gezicht. Ik zag het gezicht van een familielid, wat al lang bij mij op de afdeling kwam omdat een naaste van deze persoon bij ons woont. Deze man was altijd zeer betrokken. Hij had het vaak over schemerlampjes ophangen en over gaan spelen met de kleine. Mijn kleine. Altijd een blik van herkenbaarheid bij deze persoon en hij was een van de weinige bewoners die mijn naam kon. Met zowel hem als ook de familie had ik een zeer leuke band, een misschien wel meer dan leuke band.
Ik liep naar boven en ik kwam op de afdeling. Een stille afdeling, waarbij je merkt dat er net iets plaats heeft gevonden. De bewoner waar ik het over had was een paar dagen ervoor overleden, en de rouwauto’s waren inderdaad van de overleden bewoner. In de auto’s zaten inderdaad de naaste van de overleden bewoner. Een bewoner die inderdaad was overleden, en waarbij de familie plotseling met zeer veel verdriet en pijn zaten.
Ik kwam de afdeling op met beschuit met muisjes, ter geboorte van mijn kleine jongen en werd gelijk geconfronteerd met het verdriet van het overlijden van een naaste.
Vreugde en verdriet liggen soms heel dicht bij elkaar. Mijn vreugde toen ik de afdeling op kwam, het verdriet van de familie bij het verlaten van de afdeling omdat hun naaste zeer recent was overleden op mijn afdeling.

Te dicht bij mijn zorgtoko….. C.S.I mooi Hoogvliet

by de man in de zorg on February 3, 2008

Te dicht bij mijn zorgtoko….. C.S.I mooi Hoogvliet
Neen; het was me wat toen ik vrijdag voor mijn dagdienst naar mijn job ging op mijn stalen ros. Neen; ongeveer honderd meter van mijn zorgtoko was de straat afgesloten. Vier politie auto’s blokkeerde de straat en ja; de gehele weg was afgesloten met linten. Bij de flat; grenzend aan de weg zag ik mannen in witte pakken lopen; met mondkapjes en toeters en bellen.
Het eerste wat ik dacht was “is dat gekke nora virus nu ook al hier?” Neen; het nora virus op een afdeling is gewoon klote. Schorten; kapjes en ja; handschoenen men ja veel toeters en bellen; zin en onzin daaromheen. Alles om verspreiding en verdere besmetting over de afdeling te voorkomen. Ja; een best wel ingrijpende maatregel zoiets zoiets; en ja; daar zit je niet op te wachten als afdeling zijnde; een best wel een impact op een afdeling.
Neen; dus dat is wat ik dacht toen ik op ongeveer honderd meter van mijn zorgtoko de mannen in de witte pakken en monden hoofdkapjes daar zag speuren; het nora virus is nu ook buiten in mooi hoogvliet; en een ieder kan besmet raken.
Snel naar mijn veilige zorgtoko; net als bij I am legend; waarbij een stad geheel besmet is met een of ander virus; veilig naar binnen.
In mijn veilige; afgesloten zorgtoko en ja; ver weg van de besmetting waar die mannen bezig waren. Op mijn werk hoorde ik het verhaal van de nacht.
op ongeveer honderd meter; misschien minder van mijn zorgtoko ik afgelopen donderdag op vrijdag nacht iemand rond half vijf doodgeschoten; en die mannetjes waren bezig met sporen onderzoek. CSI komt dan wel idioot dicht dichtbij en ja; ook het idee dat in mooi oogvliet zulke idiote dingen gebeuren maken mij eigenlijk wel bang. Neen, bang ook niet; ik voel me veilig; ook bij die dealers en junks bij mij in de buurt; maar toch…..
Iemand word op straat doodgeschoten dicht bij je zorgtoko nogwel……
Reed gisteren langs de plek naar huis waar die mannen in witte pakken aan het grazen waren in het gras…..de banden sporen van de politie auto’s nog in het gras staande…..
Ja; net csi dacht ik; ja net csi vanmorgen; maar wel heel dicht dichtbij…….te dichtbij.
Tot dinsdag rond 7 uur in de ochtend.