drie

drie mooie gedichten over dementie
gedicht nummer een
Het is net een puzzel die niet meer compleet is
Elke dag raak er weer een stukje kwijt
Op een gegeven momnet valt hij uit elkaar
Dan ligt alles door elkaar heen
Dan is er geen beeltenis meer te zien

Duizend stukjes
Duizend puzzels

gedicht nummer twee
Twee armen om me heen
Een zoen ter hoogte van mijn neus
Lieve schat ik heb je zo gemist
Ze denkt dat ik haar dochter ben
Ik laat het zo en zie hoe ze straalt
Na een kwartier vraagt ze me,
Zuster wanner krijgen we koffie

gedicht nummer drie
Wanhoop in haar ogen en in haar stem
Niet wetend wat te doen, naar huis willen
Maar niet weten waar dat is
S’avonds vraagt ze mij, mag ik met jouw mee?
Het kost me moeite te zeggen dat dat niet kan
Want het doet haar verdriet
Elke keer weer opnieuw

drie mooie gedichten over dementie
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg

Be sociable.... share....share.....share
  • E-mail this story to a friend!
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter

drie hoog

December 15, 2008

drie hoog
Ik zag ze zaterdag avond bij het eten al zitten en ja; ze was aardig aan het stapellen.
Zaterdag zijn onze bewoners naar een kerkdienst geweest in mooi hoogvliet. Veel familie en begeleiders mee. Tis mooi voor die oudjes dat zoiest er is. Geloof kan belangrijk zijn voor mensen. Neen geloof is belangrijk voor sommige bewoners; anders staat het zo gek geschreven; en ja; als mensen vroeger altijd al naar de kerk gingen gaan ze dat bij ons ook. Zijn ze niet gelovig dan gaan sommige ook. Vinden de liedjes wel mooi en de koffie schijnt dar ook lekker te wezen.
Dus ja ze kwamen terug; blauwbekkend van de kou. Die bewoners zijn wat minder gewend dan ons. Komen zelden buiten; en als het dan koud is en er staat wind….koud, te koud voor mijn bewoners

Kwamen terug op de afdeling. Een woonkamer gemaakt van twee woonkamers. Alle tafels netjes gedekt; apparte servetten. zag er gezellig uit; dat zeker. Van die kersstolletjes bij het eten, kerstmzuziek aan; kersboom en al die lampjes die overal zijn neergehangen aan; grote tl balken uit. Koffie thee en al wat niet meer. Daarna nog chocolade melk. Genieten dat zeker; en ja het voelde “warm aan”.

Ik zag ze zaterdag avond bij het eten al zitten en ja; ze was aandig aan het stapelen. Een boterham…. boter….. hagelslag… plakje kaas…. boter…. jam. Kijk dat is nau eens lekker eten gaf ik aan, tegen mijn collega. Dat zeker.
Je kunt op zo’n moment wel zeggen dat dat nie kan; maar als zo’n oudje lekker zit te stapelen en van alles op elkaar doet; dan laat je ze toch gaan. Een gebidsloze mond ging open en ja; die driedubbel belegde boterham ging nog goed naar binnen. “Lekker vroeg ik”?
Ze keek me aan.
“Lekker zo’n driedubbel belegde boterham; of kon je niet kiezen wat je er op wou en heb je gewoon voor drie lekkere dingen gekozen voor op 1 boterham te doen”?
“Lekker dat zeker…….” gaf ze aan; “Ik neem er daarlijk nog zo een” ;)

Zaterdag avond late dienst en bewoners die naar de kerk zijn geweest in de middag. Inspannend vor die bewoners. De dag zelf; de kerk; de buitenlucht….. Zeer vermoeiend; er wouden weinig bewoners langer opblijven tot na negenen; de meeste zaten al goed te knikkerbollen in de (rol)stoel en gaven aan vroeg naar bed te willen.
tot oneven…. ga nachten

Be sociable.... share....share.....share
  • E-mail this story to a friend!
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter

{ 0 comments }