Vreugde en verdriet liggen soms zeer dicht bij elkaar op mijn afdeling voor kleinschalig wonen voor dementerende bejaarden
Kwam zeer recent even op mijn werk. Even wat afgeven, omdat mijn kleine is geboren. Je kent dat wel, een berg beschuit met muisjes voor de bewoners. Tweeendertig dementerende bewoners in het totaal, zijn aan het klootzakken geweest met beschuit en musjes wat onder alle gebitten blijft plakken.
Altijd leuk, altijd lekker, en ja gewoon een traditie. Beschuit met muisje hoort bij een geboorte.
Stapte naar binnen op mijn werk, om beschuit met muisjes af te gegeven, ter geboorte van een hele mooie wereldburger. Ik zag in mijn ooghoek een rij met auto’ staan. Geen normale auto’s, maar begrafenis auto’s. Ik liep naar boven en de rij met auto’s reed weg. Ik keek nog eens en opeens een bekend gezicht. Ik zag het gezicht van een familielid, wat al lang bij mij op de afdeling kwam omdat een naaste van deze persoon bij ons woont. Deze man was altijd zeer betrokken. Hij had het vaak over schemerlampjes ophangen en over gaan spelen met de kleine. Mijn kleine. Altijd een blik van herkenbaarheid bij deze persoon en hij was een van de weinige bewoners die mijn naam kon. Met zowel hem als ook de familie had ik een zeer leuke band, een misschien wel meer dan leuke band.
Ik liep naar boven en ik kwam op de afdeling. Een stille afdeling, waarbij je merkt dat er net iets plaats heeft gevonden. De bewoner waar ik het over had was een paar dagen ervoor overleden, en de rouwauto’s waren inderdaad van de overleden bewoner. In de auto’s zaten inderdaad de naaste van de overleden bewoner. Een bewoner die inderdaad was overleden, en waarbij de familie plotseling met zeer veel verdriet en pijn zaten.
Ik kwam de afdeling op met beschuit met muisjes, ter geboorte van mijn kleine jongen en werd gelijk geconfronteerd met het verdriet van het overlijden van een naaste.
Vreugde en verdriet liggen soms heel dicht bij elkaar. Mijn vreugde toen ik de afdeling op kwam, het verdriet van de familie bij het verlaten van de afdeling omdat hun naaste zeer recent was overleden op mijn afdeling.
elkaar
prima voor elkaar
Je hebt het weer goed voor elkaar dacht ik vanmorgen toen ik binnenstapte op mijn werk.
Vandaag gewerkt; dagdienst. Sta op; tegen zessen en zie dat het in mooi Hoogvliet pijpestelen regent.
Wat een rotweer denk ik. Moet er daarlijk weer doorheen; en dat zonder regenpak.
Neen, gisteren gewerkt en op de weg terug naar huis merkte ik dat mijn regenkleding nog op mijn job lag. Ach laat maar; dacht ik; ik rij heel de week al heen en weer met dat ding voor de sier op mijn fiets. Ja; mazzel gehad; alle keren heen en terug droog overgekomen.
Altijd wel bij me; dat sierregenpak.
Niets is zo vervelend als met natte kleding op je werk komen; en daar de gehele tijd in te moeten lopen. Terug is wat anders; doe je je kleding uit en trek droge kleding naan en hoef je er niet in te blijven lopen.
Dus ja; vanmorgen opgestaan en de regen hard tegen de ruiten zien vallen. Balen; enorm balen en wetende dat je drijfnat op je werk zal komen.
De weergoden waren me goed gezind vanmorgen. De lucht brak open om iets over half zeven en ik ben vroeger dan anders naar m’n werk gegaan. Alles beter dan verregenen.
Bijna droog; lichte miezer.
Al met al gelukkig bijna droog op m’n werk aangekomen, en gelukkig niet echt verregend zoals ik al van te voren aanzag komen. Ik wil het slot in de buitenfietsenstalling om m’n fiets doen en het begint in mooi Hoogliet over te gaan van miezer naar harde regen naar hozen. Voodat ik binnen was, ben ik zeiknat geregend en het laatste droge draadje was nergens meer te vinden.
Gelukkig kom ik ondanks dat ik mijn regenpak vergeten ben droog op mijn werk dacht ik vijf minuten voor ik dacht binnen te stapen op mijn werk.
Je heb het weer prima voor elkaar…….;(
Morgen;zaterdag geen log; zondag de kooklog.
Tot maandag.
{ 0 comments }
