Even proberen; even proberen. Jij met je even proberen!
“Kom we gaan even naar de albert hein; boodschappen doen”; gaf ik aan tegen een dementerende bewoner op mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bewoners
“Boodschappen???” gaf ze vragend als antwoord aan.
“Ja boodschappen; grote of kleine boodschappen en ik ben zo vrij u mee te nemen”.
“Ik hoef helemaal niet naar de albert hein”.
“Neen, dat bedoel ik ook niet; ik ben zo vrij om u even mee te nemen naar de toilet; om een boodschap te doen; om te plassen of te drukken; een kleine of grote boodschap”
“Ik moet niet plassen of drukken”…
Oke; even een stukje; voordat ik de storm over me heen krijg van jullie als lezers. Ik hoor jullie bijna denken. Jij werkt toch op kleinschalig wonen?
Ehmmm ja; daar werk ik op inderdaad; en ik werk met dementerende bewoners. Bewoners die veelal niet zelf aangeven dat ze moeten plassen en drukken. Neem je ze niet mee; dan laten ze alles “lopen”. Lopen in de zin; dat een groot deel van mijn bewoners die ik verzorg nooit of nimmer zullen aangeven dat ze naar de toilet moeten of willen. Vandaar dat sommige bewoners geregeld word gevraagd of ze naar de toilet willen. Let wel; geen vaste tijden; niet plassen op tijden dat wij dat willen; geen standaard tijden!!!! Neen; zeker niet die officiele toiletronden in die in verpleeghuizen soms zijn waar alle bewoners file gepareerd staan bij de toilet omdat wij bepalen dat een bewoner om die en die tijd mag plassen….
Jij lees dit en denk……. Een bewoner word meegenomen; ziet een toilet en maakt de link wc….. plassen… en plast inderdaad. Geen natte kleding; bewoner droog; geen boze familie.
“Kom we gaan even naar de alberth hein boodschappen doen”
“Boodschappen”???
“Ja boodschappen; grote of kleine boodschappen en ik ben zo vrij u mee te nemen”.
“Ik hoef helemaal niet naar de albert hein”
“Neen; dat bedoel ik ook niet; ik ben zo vrij om u even mee te nemen naar de toilet; om een boodschap te doen; om te plassen of te drukken”
“Ik moet niet plassen”.
“Kom op even mee; want ik ben bang dat u een ongelukje heb en dat uw mooie kleding nat word”.
De bewoner gaat mee
Ik breng haar naar haar eigen kamer en ik pak de tillift.
“Wat gaan we doen”?
“Even een plas; even proberen”
“Maar ik wil niet”
(Te weten als je sommige van mijn dementerende bewoners niet regelmatig naar de toilet breng; is de kleding nat. Een deel van mijn bewoners geven door hun ziektebeeld niet aan dat zij moeten plassen.)
“Ik wil het toch even proberen geef ik haar aan”.
“Ja proberen proberen proberen; geeft ze aan tegen mij….jij met je even proberen…….”; “Ja dat gaf mijn nicht en haar man ook aan; even proberen…….. en die kreeg tien kinderen 
tot oneven
{ 0 comments }
