Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

game

game over

by de man in de zorg on May 31, 2008

game over
Neen; vraag me niet hoe het gisteren was; mijn laaste dag op mijn verpleeghuisafdeling. Ja; de laatste dag; weekend lekker vrij; maandag naar de pg…. ehmmmm… tot september en dan naar dat kleinschalig woonproject.
Ja; wat zal ik er over zeggen. Ja; zwaar klote. Ja; afscheid nemen is nooit leuk; dat zeker. Neen; zeven jaar gewerkt op de somatische verpleeghuis afdeling waar ik heb gewerkt; wat raar om dat op te schrijven trouwens; ja; dus zeven jaar op de verpleeghuisafdeling waar ik heb gewerkt en ja; tis voorbij…. voorgoed.
Ja; zwaar of niet; ja wat moet ik er over zeggen. Tis nooit leuk. Tuurlijk; je kijk enorm uit naar dat project. Een waanzinnig mooi project; waar ik zo veel van mezelf kan geven voor die oudjes en ja; om eerlijk te zijn… weetje; ondanks dat het gisteren rot en zwaar was; ik besefte een ding enorm goed. Ik ga wat leuks doen; iets idioots leuks. Tis een enorme overstap; kwa denken doen en handelen. Veel gaat er veranderen; zoniet alles. Tuurlijk; het wassen en het circus daaromheen blijft hetzelfde maar alles daaromheen zal waarschijnljk anders zijn. Over circus gesproken; inderdaad gelukkig geen circus en poppenkast gelukkig bij mijn afscheid; maar dat terzijde.
Weetje; en ja dat speelde enorm mee. Afscheid nemen van bewoners die je lang heb verzorgd is moelijk; voor zowel hun alsook mij; en ja; bij mijn laatste ronde bij mijn mensen en ja; het voorgoed afscheid nemen..heavy. Tuurlijk zeg je dat je regelmatig langskomt; je zit nog drie maanden in het gebouw zelf; maar toch; dat verwaterd. Kep zelf een waanzinnig leuke tijd in verpleeghuis de elf ranken gehad in rotterdam; ben nadien 1 keer langs geweest.
Neen; het raakte me; de reacties van die oudjes; hanenvel.
Neen; in de ochtend een speach van een van die mensjes… ja;….. een blijk van waardering van die oudjes dat je netjes bezig bent geweest met klootzakken aan het bed ; als witte rakker en als mens. Nee; ehmmm wat moet ik zeggen. Er is wel eens wat storm om me heen als persoon; maar ik besef dat deze storm vaak word of werd veroorzaakt; omdat men niet aan mijn bewoners kan en mocht komen. Niet aan kwaliteit en ja; zeker geen domme dingen; PUNT; met een hoofetter.
Zeven jaar met mijn collega’s'; het afscheid. Sommige collega’s zie ik soms vaker als mijn vriendin. Niet omdat ik op mij werk woont; maar soms met die diensten in de zorg; zie je elkaar wat minder. Zeven jaar met mijn collega’s. Ja; wat moet ik erover zeggen. Ehmmm; bedankt voor jullie samenwerking en de leuke tijd op vepleeghuisafdeling begane grond. Zeven jaar; met mij; vraag het aan mijn vriedin; die ga al vijftien jaar met me om… niet altijd even makkelijk. Recht door zee; ergens voor staan en nooit afwijken; van een kijk op zorg waar ik achter sta; en nooit; nooit; willen inleveren op kwaliteit; hoe klote dat je ook soms sta; en het besef dat zorg altijd beterder kan.
Gisteren mijn afscheid; een klotedag; dat zeker; maar tijdens het ook voor mij zeer moeilijke en zware afscheid; het besef; dat het voor mij een zeer leuke en goede stap is. Ik ga iets doen wat me enorm aantrek. Grote illusies; grote verwachtigen; ik hoop dat ik daar niet giganstisch op mijn kokosnoot ga.
tot oneven; das morgenochtend