Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

geen

geen dikke dure gelikte boeken meer, maar werken middels e learning
Ik kreeg afgelopen week de papieren binnen voor mijn cursus. Binnenkort ga ik, een cursus over de BOPZ volgen. De Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen (Wet BOPZ) Het is niet de eerste keer dat ik deze cursus krijg, mar er is een zeer groot verschil met de andere cursussen die ik hiervoor heb gevolgd. Deze keer ga ik hem volgen middels e-learning. Wiki: E-learning (Nederlands: Online Opleiden) wordt geassocieerd met leeractiviteiten waarbij je interactief gebruik maakt van een computer die verbonden is met een computernetwerk.
Van te voren moet ik via een computer ergens inloggen om de stof door te nemen en daarna mag ik via de computer ergens op een site een stel vragen invullen. Die kan ik in zijn geheel doen of in gedeeltes. Aan het einde moet de toets die via e-learning gaat met een voldoende worden afgesloten, anders mag je het vervolg niet in. Het vervolg is de uitleg door een arts over de toepassing van deze wet. Het onderwerp is heel belangrijk in mijn werk. Ook ik heb me gelukkig te houden aan zeer veel regels, zeker tot het vrijheidsbeperken van mensen. Als het aan mij lag mag iedereen vrij zitten en ook geen beperkingen in vrijheid te hebben, maar soms ontkom je er echt niet aan. Een bedrek omhoog is al een vrijheidsbeperkende maatregel…… en word geregistreerd en in overleg en met toestemming van bewoner of familie toegepast.
e-learnig……. Geen dikken boeken meer die je van te voren moet lezen, en die je halverwege opzij gooide omdat de stof zo slaapverwekend is, en het een enorme berg informatie is, die totaal overbodig was. Geen dure boeken, en nog mooiere gelikte mappen aangeleverd door een dikbetaald opleidingsinstituut om een cursus te geven waarvan je soms achteraf afvraag wat heb je er van geleerd en waarom moesten wij al die dikke boeken doornemen als er door dat opleidingsinstituut toch niet mee word gewerkt, of slechts twee bladzijden van de honderd word doorgenomen. Van te voren de vraag stellende….. hebben jullie de stof doorgenomen en hebben jullie de boeken bij jullie. Iedereen steekt zijn hand op bij de eerste vraag….. niemand heeft het boek bij zich….. toch?
E-learning, heeft zo zijn voordelen denk ik, je word gedwongen om de stof door te nemen, en er is een toets, anders kan je niet door. Het grote voordeel van d werkgever is dat er niet hele afdelingen uitgeroosterd hoeven te worden, omdat er thuis zeer veel word gedaan. Iedereen heeft thuis een computer, en kan tussendoor thuis even de vragen maken.
Mocht je geen computer hebben met internet aansluiting, dan mag je op je werk gebruik maken van een computer met internet aansluiting, om zo aan je huiswerk te werken.
Binnen kort thuis aan het werk, mijn eerste e-learning cursus. Ik ben zeer benieuwd….

Dus als je niet te maken heb gehad met mishandeling, geen drugs gebruikt, niet verkracht bent, ben je afwijkend

Minder dan drie luiers en minder dan drie koekje per dag mogen wij besteden aan luiers en koekjes op de afdeling. Veel minder….., door den haag beslist, niet door mijn werkgever. Gelukkig toont mijn werkgever altijd een zeer menselijk gezicht ten aanzien waarvoor deze staat. Goede en menselijke verzorging van ouderen. Bij mij word er geen geld over de balk gegooid, zorg is al zo duur!

Soms vergeet ik dat mijn poepie pas veertien weken oud is. Zo verdomd goed zijn best doet ons babytje het. Veertien weken bij ons, en ja het lijkt of je altijd al bij ons bent geweest. Je eerste lachjes, je eerste utjes, en otjes…. Mijn god wat ben ik trots op je, ons babytje.
Onrust bij ons babytje, eind december en hiervoor naar “de belangrijke instanties” geweest, of instanties die zich zelf veel belangrijker vinden dan het kind.
Buikramp, waarop eind december niks is gedaan door de “de belangrijke instanties”, zelf alles geprobeerd.
Dit half januari weer aangeven…, bij “de belangrijke instanties”, omdat fysio vastgesteld dat de onrust van de buikkramp komt.
Bij de huisarts geweest, een goed werkend middel gekregen, doch soms nog steeds huilen, soms tien uur per dag.
Ook de arts van “de belangrijke instanties” gaf aan na al deze dingen dat het wel eens buikkramp kon zijn.
Zelf gebroken, keihard werken, dagenlang vier uur slaap, thuis druk, op je werk druk. Je zit daar gebroken op een gesprek. Aangeven dat ik slecht slaap door de onrust. Dat de onrust komt van de buikkramp. Dat dit door en fysio, een arts en een arts is vastgesteld.
Je heb het er moeilijk mee, gaf “de belangrijke instantie”aan. Ik na twee uur slaap daar zittende en nachtdienst hebbende, wetende dat ik in de loop van de dag nog twee uur mag slapen. Totaal gebroken, en wetende dat je nog een nacht moet werken, weeeer met te weinig slaap. Gebroken, dat zou een ieder wezen. Gebroken, omdat de baby zoveel huilde van de buikkramp, en dat daardoor slapen onmogelijk is.

De zoveelste instantie word op ons afgestuurd.
En hoe gaat het met de baby?
Zeer goed, het huilen is en stuk minder
Dus het huilen is nog aanwezig?
Ja, een enkel uurtje, maar dat mag bij een babytje, van dertien weken
Dus hij huilt nog steeds?
Ja, maar het gaat goed en we hebben er grip op
Dan wil ik langskomen
Langskomen?
Ja, voor een kennismakingsgesprek
Waarom?
Ik lees dat u er vermoeid uitzag, en ja het leek wel alsof u oververmoeid was
Ik had nacht, zat na twee uur slapen bij jullie, heb een huilde baby, die buikkramp heeft, maar het probleem is opgelost
Dan kom ik langs.
Waarvoor?
Voor uw problemen, dan kan ik u leren hiermee om te gaan
Dus u komt langs, voor een probleem wat er niet meer is, het gaat zeer goed met onsbabytje
Ehhhh…. En uw vragenlijst gaf ons ook reden tot bezoek.

De zeer confronterende vragenlijst
1. Ik verwacht dat ik genoeg steun zal krijgen bij het verzorgen van onze kinderen.
2. Ik zie erg op tegen het grootbrengen van dit kind.
3. In de afgelopen negen maanden heb ik me ongelukkig gevoeld dat ik een kind ging krijgen.
4. Ik voelde me als kind in het algemeen veilig in de nabijheid van (een van) mijn ouders/verzorgers.
5. Ik vind dat het tussen mijn ouders vaak hardhandig aan toe ging toen ik nog een kind was.
6. Ik vind dat ik te vaak geslagen ben door mijn ouders.
7. Terugkijkend op de afgelopen drie jaar ben ik psychisch ernstig van streek geweest.
8. Als ik ruzie heb met mijn partner vallen er wel eens klappen.
9. Ik zou eigenlijk minder alcohol en/of drugs willen gebruiken.
10. In een goede opvoeding moet je een kind geregeld een pak slaag geven.
11. Ik heb voor mijn 16e jaar een nare seksuele ervaring gehad waartoe ik werd gedwongen.
12. Met de ervaring uit vraag 11 heb ik het nu nog moeilijk.
13. Ik voel me door mijn familie goed geaccepteerd.
14. Ik kan zo driftig worden dat ik er op los sla.
15. Ik heb het gevoel dat ik er in de buurt waar ik woon helemaal bij hoor.
16. Ik zou willen dat ik meer mensen in mijn omgeving had waar ik voor wat steun op zou kunnen terugvallen.
17. Het gaat me makkelijk af om te vragen om hulp of raad wanneer ik daar behoefte aan heb.

Geen problemen toch met deze lijst?
Ja, maar toch, hij is wat afwijkend
Dus als je niet te maken heb gehad met mishandeling, geen drugs gebruikt, niet verkracht bent, ben je afwijkend in mooi hoogvliet dacht ik

De zoveelste geld verspillende slecht communicerende zorginstantie stond weer voor de deur. Allemaal denkende dat zij allemaal zo belangrijk zijn, en allemaal goud geld kostend. Aan de deur voor hoe wij om kunnen gaan met huilend gedrag van een babytje, het is beheersbaar, maar niet voor een oplossing te zoeken voor de buikkramp, die er was. Goud geld gaat er in om. En ik me maar afvragen waar er zoveel geld in de zorg word verspilt, als ik nee moet zeggen bij een bewoner die vraagt om een extra koekje…………..