Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

geintegreerd

Goed geintegreerd in mijn buurt

by de man in de zorg on May 3, 2009

Goed geintegreerd in mijn buurt
Mooi weer in mooi hoogvliet gisteren, en ja lekker vrij; samen. Veel te klootzakken buiten. Ehhhhh ja er moet gewoon een berg geschilderd worden. Bruin. Bruine schuur; bruine schutting; bruine pergola; bruin hekje en wat al niet meer. Een bijna jaarlijks terug komend ding en dit in aanloop tot de grootste verfklus buiten. Zie dit bruin schilderen als een beetje als trainig en oefening
Mijn god; wat een berg werk. Wel heel de dag aangelummeld hierbij en nog lang niet klaar. Logisch als je te veel lult; te veel koffiedrink; te veel rookt en lummelt schiet het niet echt op. Het vervelende van mij met schilderen is dat er soms zo weinig verf op de plaatsen komt waar het hoort. Ik zie er meestal aan het einde uit als een gespikkelde aardbij. Maar ach mooi bruin is niet lelijk toch?
Dus ja; flink aan de schilder. Kijkend naar de buren om me heen; zelf altijd hard werkend bezig. Werken op mijn vrije zonnige dag. Kijkend om mij heen en de buurt; de straat de buren verderop; hun zoveelste zonnige vrije dag; omdat werkdagen zelden of niet in hun woordenboeken staan.
Neen ; een vrije dag thuis en aan de verf met bruine verf. Ja; ik keek naar mezelf toen ik stopte. Ik heb en had aan het einde het idee dat mijn; ja mijn; integratie in mijn buurt goed is gelukt op mijn schilderdag.
Ik genoot van het weer, hoefde niet te werken; (wie werkt er eigenlijk wel bij mij in de buurt?) en door de verf was ik bruin. Het komt nog goed met mij in de buurt; met al die beroepswerkelozen……ik begin me aardig op mijn vrije dagen aan te passen.
Een korte log; mijn ja; vorige was mijn twaalfhonderd vijftigste; en eigenkijk vandaag geen tijd om te jeuken of krabbelen op mijn log. Disdag een normale minder snel geschreven stukje, over mijn werk. Mijn werk; mijn zorg; want over een schilderkwast valt merk ik niet echt goed te schrijven; en over mijn job altijd wel!
Tot oneven