gewoon

Uit het oog, uit het hart of gewoon vergeten?
Meer dan een jaar heb ik op de afdeling gelopen waar ik tijdens mijn nachten nu sta. (Ik sta weer een paar nachten op mijn oude afdeling, waar ik meer dan een jaar rondgedarteld heb)
Ik sta samen met een uitzendkracht, die op mijn afdeling waar ik werk bekend is, dus dan is het beter om de uitzendkracht op de voor haar bekende afdeling te zetten en zelf te gaan schuiven. Schuiven naar boven (te weten, mijn afdeling bestaat uit twee etages)
Deze nachten verzorg ik mijn oude dementerende bewoners, die ik lang heb verzorgd en die ik buiten een enkeling bijna allemaal kan. Dit kijkend naar gedrag, achtergrond, benadering en bijzonderheden. Mijn oude dementerende bewoners die mij niet meer kennen, maar ook sommige bewoners die “goed” zijn in vergelijking tot anderen en die mij soms van neem en/of soms van stem kenden.
Op de dag buurt ik wel eens en dan merk ik dat ook sommige goede bewoners mij vergeten zijn. Slechts twee weten nog wie ik ben, voor de rest ben ik gewoon en nieuwe zuster. Een nieuwe zuster zoals ook bijna alle collega’s die aan het bed komen en die dagelijks deze bewoners verzorgen voor hen nieuw zijn. Vraag aan de meeste niet een naam of wie hen een half uur geleden verzorgd heeft, de naam, de omschrijving of hoe ze eruit zag, mijn bewoners weten dat niet.
Twee wisten op de dag, toen ik even er was, wie ik was en gaven aan dat ze het leuk vonden mij weer eens te zien. Ze noemde mijn naam, Johan, wat o zichzelf al knap is….
Goed dat u dit weet gaf ik aan.

Nu sta ik na drie maanden weer een paar dagen op mijn oude afdeling. Mijn oude afdeling waar ik meer dan een jaar heb gelopen. De laatste keer dat ik de goede bewoners heb gezien die mijn naam konden is een maand gelden.
Tijdens mijn nachten loop ik op alle kamers en soms zijn ze wakker, ook mijn oude goede bewoners.
Dag mevrouw Jansen
Dag zuster
Wie ben ik?
Ze kijken mij aan
Herkent u mij nog?
Ze kijken mij aan
Ik ken u niet word er gezegd
Echt niet?
Neen, echt niet, ik zou niet weten wie u bent
Ik ben Johan
Johan?
Ja, Johan en u bent mevrouw Jansen
Ze kijken me nog eens aan
Ah, nu herken ik je…. dag Johan, wat leuk dat ik je weer zie

Na drie maanden loop ik weer eens op mijn oude stekkie.
Uit het oog, uit het hart of gewoon vergeten? Gelukkig wisten deze twee bewoners, tijdens mijn nachtdienst, nog wie ik was. Ah, nu herken ik je…. dag Johan, wat leuk dat ik je weer eens zie. Super, super knap!

Uit het oog, uit het hart of gewoon vergeten?
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg

Deel via....
  • E-mail this story to a friend!
  • Print this article!
  • Twitter
  • Facebook
  • RSS

gewoon gewoon

December 27, 2008

gewoon gewoon
Kerst zit erop en ja; ik kijk terug op twee fijne dagen met mijn kanjer. Samen vrij geweest; en op zichzelf is dat al erg leuk. Maling aan het moeten; want als je zelden vrij bent samen; zijn feestdagen dat we vrij zijn; gewoon voor ons zelf. Niet dat verplichte; waar een ieder een hele grote hekel aan heeft en toch doet en niet dat moeten. Moeten dat onderhand. Moeten dat niet meer; al hoewel dat op soms veel onbegrip leid. Feestdagen plannen we zelden in en we gaan niet dingen doen omdat dat moet. Geen verplichte uitstapjes naar familie en ikea. Neen; voor ons is kerstmis vooral samen zijn en willen.

Twee dagen gewoon samen geweest; wel in de avond weg; omdat we dat willen en niet dat het verplicht was. Voor mij hoeft kesrt geen eet of vreetfeest te wezen; ik ben al blij met het gewone. Voor ons geen idiote maaltijden; je vol(vr)eten en wat al niet meer. Doe gewoon; wat extra’s en vooral gewoon gezellig samen zijn. Samen ontbijten; croisantjes bij het eten; tafel met kerstborden en zo; en vooal relaxen bij de boom en de lampjes. Ook in de avond gewoon. Gewoon lekker iets uitgebreider; maar geen gekkenhuis of werk ervan maken. Kerst betekend voor ons wat meer dan verplicht naar de meubelboulevard; naar familie; zeer uitgebreid koken en aan de eet.
Ik ben samen met mijn vriendin tevreden. Tevreden met wat we hebben en hoe we het doen……

Ik had ook geen zin om aan de “armen” te denken zoals dat soms op tv naar voren komt. De armen bij mij inde buurt; en die altijd lopen te klagen; dachten vanmorgen ook niet om half zeven aan mijn vriendin, toen zij strond te krabben en zijn weer keihard aan de bak ging en gaat op haar job. Werken voor hun; omdat zij jong zijn, kunnen werken en ja…… het vertikken en het zo wel makkelijk vinden :(
Neen daaraan niet gedacht met kerst. Wel toen zijn vanmorgen blauwbekkend stond te krabben; om te gaan werken en ze heel de straat weer gaat voorzien van een uitkering. Wat zullen ze nu denken vroeg ik mijn vriendin….. “dag werksukkel”

Wel stilgestaan bij de kerstgedachte. Ben zelf niet gelovig; maar toch…. Kerst betekend veel voor mij en voor ons; er zal heus we iets zijn; en daar heb ik respect voor.
Kerst 2008; was voor mij en mijjn vriendin gewoon gewoon; en om eerlijk te zijn, bij dat gewone voelen ik en mijn vreindin ons prettig. Het moiste kerstkadoo ben jij… de reclame van mac donalds. We waren gewoon samen. Mijn vriendin en ik vij; niet hoeven werken en samen de kerstdagen vieren; zonder enige verpichtingen en eten. Het mooiste kerstkadoo is voor mij is geweest dat ik weer terugkijk om een gewoon gewone kerst; samen met mijn kanjer. Terugkijkend…… ja ben er erg tevree over. Kerst 2008 was weer leuk; gezellig en ja… knus; en ja dat betekend idioot veel voor ons.
tot oneven

Deel via....
  • E-mail this story to a friend!
  • Print this article!
  • Twitter
  • Facebook
  • RSS

{ 0 comments }