Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

goede

een vaste baan voor een goede daad

by de man in de zorg on December 26, 2011

een vaste baan voor een goede daad
Soms gaan de dingen in het leven niet zoals je graag wil. Soms heb je wel erg grote tegenslag. Soms is je achtergrond zo dat je nimmer aan de bak kan komen. Soms zit je tussen de wal en het schip. Je wilt graag, maar je achtergrond is van zo’n negatieve invloed bij het solliciteren, dat je niet aan de bak kan komen. Je hebt het talent, maar helaas soms het anker aan je hangen van het verleden dat er bij een werkgever ervoor zorg dat het vaak neen is. Bij voorbaat al. Dat je na een zeer korte periode eruit word gegooid, omdat jouw problemen thuis van zo’n invloed zijn dat je vastloopt op je werk. Dat jou prive problemen bij het vinden van een vaste baan en deze te houden het voor jouw onmogelijk maken om te functioneren op het werk.
Je hebt een gouden hart, en wil graag, maar telkens word die deur keihard dichtgegooid. Oordeel, vooroordeel, achtergrond…. te veel problemen. Maar je hebt wel die motivatie, het talent en de wil.

Bij ons lopen daad medewerkers. Mensen waarvan ik de achtergrond niet wil weten en waarom ze tussen de wal en het schip zijn gevallen helemaal niet. Ik wil niet weten waarvoor ze bij elke baas niet aan de bak zijn gekomen of waarvoor ze eruit zijn gegooid. Dat interesseert mij echt niet. Ik beoordeel mensen op hun motivatie, inzet en het werk wat ze neerzetten en hoe ze omgaan met mijn bewoners. Ik beoordeel hoe ze het NU doen.
Twee heb ik er nog lopen, daadmedewerkers. Ze hadden geen kans meer….. geen kansloos op werk en geen kans op een andere toekomst, misschien wel een betere toekomst. Letterlijk tussen wal en schip.
Bij ons lopen twee daad medewerkers, vier stuks waren het er. Twee hebben deze kans gigantisch verkloot, twee zijn zo enorm gemotiveerd en zijn zo goed bezig dat ze van de week een gesprek hebben gehad. Deze kansloze mensen hebben door het daadproject een baan gekregen.
“Het is mijn allerlaatste kans, en ik pak hem met twee handen aan, gaf een van hen onlangs aan. Ik heb zonder dit project echt geen toekomst meer en geen enkele kans op een baan nu niet en ook niet in de toekomst”
Ik kijk niet naar achtergronden kleur, ik kijk bij mensen aan het bed naar motivatie inzet en hoe ze aan het bed staan. Dat ze lief zijn. Dat ze willen…. gelukkig kijkt mijn baas ook zo. Twee daadmedewerkers hebben net voor kerst te horen gekregen dat ze een felbegeerde baan krijgen en ook een opleiding inde zorg. Een vaste baan voor een goede daad, net te horen gekregen net voor kerst. Als dat geen mooie kerst is voor die gasten

afscheid van een zeer goede vriend

by de man in de zorg on May 9, 2011

afscheid van een zeer goede vriend
Ja, ik kon je al lang, eigenlijk sinds mijn jeugdjaren. Hoe lang, dat durf ik niet te zeggen, maar ik denk vanaf mijn tienerjaren. Ook toen was je regelmatig bij me, en sinds ik in negentien twee en negentig in de zorg ben gaan werken, heb ik een onafscheidelijke relatie met je.
Altijd was je in mijn buurt, altijd dacht ik aan je. Ik verlangde naar je, en soms….. soms kwam ik midden inde nacht uit mijn bed, omdat ik zo naar je verlangde. JIJ, jij hielt me dag en nacht bezig. Mijn relatie met jouw bepaalde voor een zeer goed deel mijn leven. Hoe ik mijn dag indeelde, waneer ik tijd maakte voor jouw en hoe ik alles opzij zette omdat ik hunkerde naar jouw. Ik wilde je, en deed er alles aan om jouw te hebben. Geen tijd is geen mentaliteit…. Voor jouw maakte ik altijd tijd. Mijn vriend, mijn onafscheidelijke maatje, want waar ik was, was jij ook. Altijd in mijn buurt. Mijn relatie met jouw, bepaalde een groot deel mijn leven of moet ik het anders opschrijven. Mijn omgang met JOUW, bepaalde mijn leven.
Mijn zeer goede vriend, hoewel we onafscheidelijk zijn, ik wil je gedag zeggen. Ik moet niet, maar ik probeer te gaan stoppen met te roken. Ik zou willen dat het me lukt om te gaan stoppen met roken.
Vandaag staat dit artikel op mijn weblog. Afgelopen vrijdag om tien over twee in de middag stak ik mijn laatste sigaret op.
Het is nu maandag, en ik rook nu al meer dan achtenveertig uur niet. Ik kan me niet herinneren dat ik de afgelopen twintig jaar dit heb gedaan. Acht en veertig uur zonder sigaret, ik kan het me niet herinneren. Ik kan me niet herinneren dat ik in de afgelopen twintig jaar vier en twintig uur niet heb gerookt.

Meer dan twintig jaar rookte ik ongeveer dertig sigaretten per dag.
Een jaar heeft drie honderd vijf en zestig dagen, maal dertig sigaretten. Dat is tien duizend negenhonderd vijftig sigaretten per jaar. Maal minimaal twintig jaar is twee honderd en negentien duizend sigaretten in deze periode. 219.000
Een pakje kost vijf euro. Drie honderd vijf en zestig maal 5 euro is; achttien honderd vijf en twintig euro. Dit maal minimaal twintig jaar; is zes en dertig duizend en vijfhonderd euro. 36500 euro; dat is tachtig duizend en drie honderd gulden…

Afgelopen vrijdag middag om tien over twee in de middag, nam ik afscheid van een voor mij, onafscheidelijke en zeer goede vriend, de sigaret. Ik zou willen dat het me lukt om te gaan stoppen met roken…. niet omdat het moet.

afscheid van een zeer goede vriend
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg