Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

groen

groen als gras

by de man in de zorg on July 7, 2009

groen als gras
“En wat eten we” vroeg een bewoner aan mijn collega gisteren tussen de middag.
“We eten spinazie”; gaf mijn collega aan.
“Gadver spinazie” gaf ze aan; en ja voor je het weet en ook gebeurde; zaten vele bewoners woonkamer van mijn woonproject voor dementerende bejaarden te mopperen; dat ze met zijn allen geen spinazie lustte.

Neen, als der ene het niet lust, lust de andere het ook niet; zo gaat dat in die woonkamer; en ja; zeker ook met eten. Eten; neen vooral geen spinazie; dat lusten ze geen van allen, als er 1 begin dat hij of zij het niet lust..
Mijn collega ging verder…. “maar we hebben ook nog een ander menu; andijvie”.
“Ja, dat lusten we wel”; gaven bijna alle bewoners aan.
Ze pakte de lepel; schepte in de spinazie die niemand lustte en schepte het op de borden van de bewoners.
Ze liep met het spinazie bord naar de bewoners.
“Kijk, ik heb hier lekkere andijvie; dat lusten jullie zo graag”
“Ahhhh lekker werd er geroepen door de bewoners; lekker andijvie”

Ja en voor je het weet aten alle bewoners spinazie, die ze met zijn allen niet lusten maar die door mijn collega andijvie werd genoemd.
“En smaakt het en geeft het gesmaakt” vroeg ze tijdens en na het eten
“Ja heerlijk; gaven ze aan.
“Beter dan spinazie; want dat lusten jullie niet ;maar gelukkig had ik ook nog andijvie”
“Ja spinazie is zo vies en dat lusten wij niet; maar die andijvie die we nu hebben gegeten….. heerlijk 😉
Tot oneven