groot

de kans dat je de lul bent als gediplomeerde is de laatste tijd soms wel zeer groot
Steeds vaker kom ik het in mijn omgeving tegen. Mensen die gediplomeerd zijn, en die alle verantwoording kunnen en mogen dragen en dat zij bewust hun diploma downgraden. Downgraden bedoelende dat zij ondanks dat zij een dipoma hebben van gediplomeerd verzorgende met alle kennis en achtergrond van dien hebben en beheersen, dat zij gaan werken als helpende. Bewust de keuze maken van verzorgende naar helpende betekend inleveren op salaris en dus minder geld te verdienen.

Een stap om in principe je diploma in te leveren….. je houd het wel, maar ja gaat in je takenpakket en al je handelen en je salaris achteruit. Dit doe je uit jezelf en niet omdat het moet. Steeds vaker kom je dit tegen in de verpleeghuizen en verzorgingshuizen, waar al een groot tekort is aan personeel en zeker ook gediplomeerd personeel. Kijkende naar de keuze van deze mensen die dit bewust doen kan ik me er soms in vinden. .

Afgelopen jaren is er als gediplomeerd medewerker zo veel bijgekomen, buiten wat wat je heb geleerd en waar voor je bent aangenomen. Je kies voor zorg, maar komt een groot deel van de dag achter de computer te zitten, terwijl iedereen weet dat zorg niet vanachter een computer wordt geleverd, maar vanaf de persoon naast het bed. De te veel vergaderingen en overleggen die er tussendoor komen, kunnen het werk minder leuk maken.
Daarbuiten word het niet makkelijker op gemaakt door welke oorzaak dan ook. Veel minder tijd, minder handen, vee oproep en uitzendkrachten, artsenvisites, leerlingbegeleiding, bellen voor de zoveelste instantie die er weer een rommeltje van maak, zorgen voor wat dan ook, de sukkel zijn dat als er iets van deze dingen niet klopt dat jij de lul bent.
Er word dan niet gekeken naar “ik heb er als overheid voor gezorgd dat je met de helft personeel staat, dat door mijn beleid er geen hond voor zorg meer kiest, dat er zo veel regeltjes bij zijn gekomen… “
Jij bent de gediplomeerde en jij moet het kunnen

Veel mensen in deze tijd dwongraden hun diploma en gaan uit eigen initiatief als helpende werken in plaats van als verzorgende. Ik kan ze soms geen ongelijk geven. Werken als helpende kan je veel ellende besparen. Werken als helpende houd niet in dat elke dag dat je werk er een spelletje Russisch roulette word gespeeld met je diploma en jou als medeweker. De kogel zit in het geweer, de werkdruk is enorm, de kans op fouten is onmenselijk groot, de idioterie om heen is nog veel groter jij met als weten….. en je heb geen tijd, want alles is wegbezuinigd en meer. Jij MOET het kunnen…. en je kan het niet…. je heb geen middelen om het werk goed uit te voeren.
Ik ben bang dat ik door welke oorzaak dan ook een keer de fout in ga… en dat de kogel ook bij mij eens afgaat….. dag diploma…. dag baan….. jij bent gediplomeerd, jij met het kunnen….
Als helpende heb je dit niet. Een zeer goede keuze dat downgraden van je diploma in deze tijd, met telkens hogere eisen hogere verantwoordingen en steeds minder middelen, want de kans dat je de lul bent als gediplomeerde is de laatste tijd soms wel zeer groot!

de kans dat je de lul bent als gediplomeerde is de laatste tijd soms wel zeer groot
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg

Deel via....
  • E-mail this story to a friend!
  • Print this article!
  • Twitter
  • Facebook
  • RSS

Groot opperhoofd

January 14, 2005

groot opperhoofd
Soms zie ik hem nog weggaan om half zeven in de avond. Voorover gebogen met een koffertje. Warschijnlijk met zijn laptop.
Toen ik hem pas leerde kennen zag hij er nog goed en fit uit. As ik hem nu ziet dan schrik ik soms.
Soms zie ik hem lopen om zeven uur s’morgens. Even snel een bakje koffie pakken op de afdeling (waar hij het verst is) en dan weer snel weg.
Als ik hem zie denk ik aan die reclame van “wie is die man die hier een maal per week s’avonds het eten op komt scheppen”.
Blijkt dat het een vader van een stel kinderen is die het heel druk heeft op zijn werk.
Zag deze man ook vorige week staan bij een nieuwjaarstoespraak.
Ging over bezuinigingen en hoe we daar als zorginstelling mee om zouden gaan. Ik weet dat ook hij enorm zijn best doet. Den Haag snijdt in zijn budget terwijl we tegenwoordig meer in moeten spelen op de vraag van de bewoner.
Vraaggestuurde zorg is het toverwoord.
Het personeel loopt te mopperen op hem. Niet op hem als persoon; ondanks hetgeen wat hij doet is hij zeker een gerespecteerd persoon; maar op het beleid wat hij soms noodgedwongen moet voeren; terwijl zijn hart en gevoel zeker vaak anders denkt.
Zag hem dus s’avonds laat lopen richting zijn mooie auto.
Snel nar huis; de kinderen op bed leggen en doorwerken achter zijn laptop.
Morgen ben ik er weer vroeg zie je hem denken.
Kep respect voor zijn handelen en zijn denken. Ik heb waardering hoe hij ondanks moeilijke tijden zijn hooft koel kan houden en het personeel achter een beleid kan krijgen. Een beleid voeren; hij wil beter; maar ook noodgedwongen is door gebrek aan geld om dat beleid zo uit te voeren.
Weet zeker dat hij mooie dromen heeft over zorg en dat hij de plannen die op papier staan ook uit wil gaan voeren.
Zie hem denken tijdens de nieujaarstoespraak. Hoe in hemelsnaam…………
Zou niet graag ruilen met mijn directeur van mijn zorginstelling. Een zware job. Een baan waar aardig zijn wat minder telt dan leuk gevonden worden.
Een baan waarbij doelen heilig zijn en knokken voor je personeel; je formatieplaatsen en (basis)zorg prioriteit is.
Tegen wie?
Tegen een stel mannetjes putters uit Den Haag die voor de verkiezingen het hoogst van de toren riepen dat ze meer geld in de ouderenzorg zouden gaan stoppen.
David (mijn hoogste baas) tegen Goliad (de ministers).
Ik hoop dat David wint.

Deel via....
  • E-mail this story to a friend!
  • Print this article!
  • Twitter
  • Facebook
  • RSS

{ 0 comments }