Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

hanen

vreemde vogels

by de man in de zorg on April 1, 2009

vreemde vogels
Neen Pasen komt eraan in mijn zorgtoko. Her en der staan er weer dingen die niets met Pasen te maken hebben. Maarja; Pasen, dus alles wordt wee uit de kast gehaald op de afdeling. Gezellig voor de bewoners. Pasen en ja; de lente die je een beetje binnenhaalt, bij bewoners die te weinig buitenkomen, op mijn kleinschalig woonproject. Dus alles staat er weer, paastakken paaseieren en wat al niet meer. Neen, niets met de oorsprong van Pasen te maken; maar het moet van blokker en zo, en het fleurt wel leuk op en het is wel gezellig.

Neen, zelf niet echt gelovig; er zal wel iets zijn; maar dat geloof ik wel ooit; maar nu niet. Neen, dus thuis doe ik ook gezellig mee met de idioterie van blokker, hema en albert hein. Plakplaten op de ramen; een paasboom, die te vroeg uitvalt en daardoor een hoop troep geeft, aangekleed met eieren en wat al niet meer. Paasbrood van bakker klootwjk; en stervensdure chocolade paashazen van de jamin voor mijn vriendin.
Pasen is voor mij niet echt Pasen zoals het beschreven staat in de bijbel. Pasen is vooral gezelligheid; en niet van wat er in de bijbel staat daarover.
“Pasen is het belangrijkste christelijke feest in het liturgische jaar, volgend op de Goede Week. Christenen vieren deze dag vanuit hun geloof dat Jezus opgestaan is uit de dood, op de derde dag na Zijn kruisiging.”
Idioot; maar doordat dat gebeurde; hebben wij nu twee vrije dagen, lopen we tweede paasdag massaal bij ikea en de woonboulevards en zitten we s’avonds verplicht te gourmetten 😉

Pasen; ook bij mij op de afdeling. Neen, niet nu al; we lopen niet voor in mooi Hoogvliet; maar de aankleding op de afdeling is er wel naar. Paastakken en alles wat geel is, is uit de kast getrokken. Binnenkort de kuikens van de kinderboerderij op de afdeling. We leuk; wel gezellig voor die oudjes die ik, neen wij, verzorgen.

Er staat een heel groot ei op de tafel; bij mijn bewoners. Een ei; pakweg twintig centimeter hoog. Paars; vol met glitters.
Stap de woonkamer binnen.
“Kijk dat is nou nog eens een omelet”; geef ik aan.
“Een omelet”?
“Ja; zo’n groot ei; daar kunnen jullie allemaal zondag van eten, we gaan eieren bakken, zondag”, geef ik aan.
“Maar dat is geen echt ei”, word er aangegeven.
“Neen; maar als het een echt ei was, zou het niet van een kip komen” denken jullie niet?
“Neen”, geven de oudjes aan; misschien wel van een struisvogel”.
“Ja; dat zou kunnen”. “Of van iets anders”, geef ik aan
“Wat dan”
Nauw van een van die witte vrouwelijk witte rakkers. Die vrouwen in dit kippehok tokken heel de dag door, kijkend om me heen…..en vooral kijkend naar mezelf…..er lopen hier op de afdeling heel wat vreemde vogels en rare snoeshanen rond 😉
Tot oneven