hebben

Dag meneer de vries
Dag zuster
Ik heb hier uw medicijnen
Mijn medicijnen?
Ja, uw medicijnen, wilt u ze innemen?
Ik, innemen, waarvoor?
Omdat u ze nodig heeft.
Ik nodig… waarvoor?
Voor de pijn
Voor de pijn? Ik heb helemaal geen pijn
Dat komt omdat u altijd deze medicijnen inneem
Ik hoef ze niet, ik wil geen pillen van jouw
Ze zijn niet van mij, ik moet ze geven van de dokter
Ik kan geen dokter
De dokter van de afdeling waar u woont
Ik woon hier….. neen ik woon in Rotterdam, en niet hier
Maar u heeft ze nodig
Nodig
Ja anders word u zieker dan dat u nu bent
Ben ik ziek dan……..

En soms gaan deze discussies heel lang door…… hopende dat meneer de vries opeens wel besluit zijn medicijnen in te nemen. Het vergt een hele berg energie. Een berg energie en bovenal geduld. Even snel pillen delen is er op mijn afdeling voor kleinschalig wonen voor dementerende bewoners zelden bij. Pillendelen is vaak een sport om bij mensen die geen pillen willen innemen, zonder dwang de pillen toch in te laten nemen. Een sport…. eigenlijk topsport

Be sociable.... share....share.....share
  • E-mail this story to a friend!
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter

ze hebben me gegijzeld

February 7, 2011

ze hebben me gegijzeld
Kwam op een andere afdeling, van mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarden. Ik stond bij de deur en ik wou naar binnen
Bij de deur stond iemand naar buiten te kijken
Zij klopte op de deur
Wat is er aan de hand, gaf ik aan, nog bij de gesloten deur
De bewoner klopte nogmaals tegen de deur, ze had niet gehoord wat ik zei
Wat is er aan de hand, vroeg ik nogmaals
Ze hoorde het. Kunt u mij helpen, ze hebben me gegijzeld….
Ik open de deur even dan kan ik wat beter met u praten, gaf ik aan
Ik opende de deur en daar zag ik haar staan. Een bewoner, goed op leeftijd en ja, best wel in paniek. Zichtbare angst en niet wetende hoe met de situatie om te gaan. Angst om opgesloten te zitten, vastbesloten weg te gaan, te ontsnappen van hen die haar gijzelde.
Wat is er vroeg ik nogmaals.
Ze hebben me gegijzeld. Ze hebben me hier heen gebracht en zijn toen weggegaan. Ze hebben me gegijzeld, kunt u mij helpen hier te ontsnappen…

Ook ik kom het vaak tegen bij mijn dementerende bewoners die ik verzorg. Niet alleen bij bewoners die pas komen wonen bij ons, maar ook bij bewoners die er al een lange tijd zijn. De drang om te ontsnappen, de drang om weg te gaan…. de wil om naar huis te gaan… het besef dat ze opgesloten zitten.
Vaak de zinnen van “ik ben gevangen genomen, ik ben hier opgesloten en ja ook soms de zin van ze hebben me hier gegijzeld”. Allemaal schieten ze iedereen aan. Personeel, familie en ook medebewoners die ook bezig zijn met de grote ontsnapping. Lopen op een gegeven moment met zijn tweeen of met zijn drieen over de afdeling. Lopen alle kamers in, alle kantoren in, voelen talloze malen aan elke deur. Ze willen weg. Weg van de plaats waar ze opgesloten zitten, en zonder begeleiding niet weg kunnen en mogen.
Kunnen en mogen, omdat als mijn bewoners alleen naar buiten zouden gaan, er binnen de kortste keren zeer grote ongelukken het hen zouden gebeuren.

Ik praatte nog even met de “gegijzelde” bewoner en ja, ik had het idee dat ze me begreep en wat rustiger was. Ik liep de gang op, richting een collega. Ik zette een paar stappen en ik werd al op mijn rug geklopt. Dezelfde bewoner die bezig was met ontsnappen omdat ze gegijzeld was, en die me ongeveer dertig seconden geleden nog enigszins begreep stond achter mij.
Ik draaide mij om.
Ach meneer, kunt u mij helpen. Ik ben vanmorgen hier gekomen, ik wil naar huis, ze hebben me hier opgesloten…… ik ben gegijzeld, kunt u mij helpen te ontsnappen….

ze hebben me gegijzeld
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg

Be sociable.... share....share.....share
  • E-mail this story to a friend!
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter