het

Het is een verbazingwekkende combinatie. Het woord baby en dementie
Zuster, is je baby er al. Hoe vaak heb ik deze vraag al niet gehoord op mijn afdeling voor dementerende bejaarden, waar ik werk.
Ik verbaas me erover dat sommige bewoners dit kunnen onthouden. Ik verbaas me erover dat ik dit soms te horen krijg van bewoners, diep dementerend waarmee je amper contact heb soms. Mensen waarvan je verwacht dat ze dit niet kunnen onthouden. Zittend in hun eigen denk en droomwereld en opeens die vraag, aan mij als mannelijke verzorgende op deze afdeling.
Zuster, is je baby er al.
Het is een verbazingwekkende combinatie. Het woord baby en dementie. Natuurlijk, ik vertel aan mijn bewoners dat de ooievaar in aantocht is, en dat de ooievaar binnenkort op mijn dak land met een babytje. Maar dat is een van de vele verhalen die ik heb met mijn bewoners, in de hoop dat ik contact met mijn dementerende bewoners krijg. Waarom kunnen ze niet mijn naam onthouden…. en noemen me ze mij vaak zuster, maar wel mijn figuur en stem koppelen aan baby.
Zuster, is je baby er al. Regelmatig die vraag bij mijn soms diep dementerende bewoners. Bij mijn bewoners waar van ik niet verwacht dat ze zelfs deze vraag gaan stellen. Waarvan ik soms niet verwacht dat ze dingen onthouden, omdat alles wat er verteld word aan hen, dat ze dat binnen ene minuut vergeten zijn.
Het is de combinatie van baby en dementie, en het woord baby blijft zeer vaak en veel hangen. Het verbaast me echt.

Toen het koolmeesje in de tuin zijn nestje aan het bouwen was, raakte mijn kanjer zwanger. Was de koolmees de lokroep van de ooievaar?
Nu zijn de mussen onder mijn dak bezig met het bouwen van hun winterverblijf. Zijn de mussen de verkenners van de ooievaar, zodat de ooievaar dadelijk op het goede huis land, en niet bij de buren. Als een blanke baby bij mijn Antilliaanse buren land…… Ik hoop maar dat de verkenner mussen de ooievaar op mijn dak laten landen.

Het is een verbazingwekkende combinatie. Het woord baby en dementie.
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg

Deel via....
  • E-mail this story to a friend!
  • Print this article!
  • Twitter
  • Facebook
  • RSS

De vraag weet ik maar het antwoord ben ik weer vergeten

Zuster mag ik uit bed werd er gevraagd om twee uur in de nacht
Uit bed
Ja uit bed
Waarom wilt u uit bed
Ik wil er uit
Maar het is nacht
Is het nacht
Ja kijk, maar naar buiten
Ja, ik zie dat het donker is
U kunt beter nog even gaan slapen
Ja inderdaad
Ik dek de bewoner toe en wil weg lopen
Zuster
Ja
Mag ik uit bed….

Soms hebben sommige bewoners zo’n onrust in hun hoofd. Soms is het bij mijn dementerende bewoners die ik verzorg zo dat als je een antwoord geeft op hun vraag en je bent bij het laatste woord van je zin, dat ze het begin van je zin vergeten zijn en dezelfde vraag opnieuw komt. De tijdsspanne van niet meer dan ongeveer 15 seconde, op het herhalen van de vraag, omdat ze het begin van het antwoord vergeten zijn.
Soms komt de vraag tientallen malen per dag voorbij. Soms komt het antwoord vele malen meer voorbij. Soms is het weken lang dezelfde vraag, en blijven ze altijd op zoek naar het antwoord.
Het antwoord op hun vraag. Het antwoord dat ongelooflijk veel is gegeven, maar eerdat het einde va het antwoord gegeven is, dat zij het begin van het antwoord vergeten zijn. Dit met gevolg weer dezelfde vraag.
Mag ik uit bed werd er voor de tiende maal gevraagd achter elkaar door een bewoner om twee uur in de nacht…. Ze knikte ja, bij mijn laatste antwoord, ten teken dat ze het begreep, en stelde de vraag opnieuw

De vraag weet ik maar het antwoord ben ik weer vergeten
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg

Deel via....
  • E-mail this story to a friend!
  • Print this article!
  • Twitter
  • Facebook
  • RSS