Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

hier

waarom ben ik hier

by de man in de zorg on September 23, 2009

waarom ben ik hier
“Hoer laat is het”; vroeg een bewoner mij vannacht.
“Het is twaalf uur in de nacht”.
“Ik wil uit bed”
“Maar het is nacht”; gaf ik aan.
“Dat geloof ik niet”.

Ik schoof de gordijnen open.
“Ja; het is donker inderdaad”; gaf hij aan; “maar waarom ben ik hier”?
“U bent hier omdat u niet kan staan en niet kan lopen”.
“Neen; ik kan inderdaad niet staan en ook niet lopen”.
“Dus ja; daarom bent u bij ons”.
“Waar ben ik nu dan”?
“In mooi Hoogvliet”.
“Maar kom ik helemaal niet vandaan…. ik kom uit rotterdam”
“Dit is Hoogvliet en u logeert hier bij ons”.
“Waarom”?
“Ja u kan niet staan en u kunt niet open; en u kan ook uw rug niet wassen”.
“Dus ik moet hier blijven”?
“Ja; u mag bij ons blijven”.
“Maar ik wil uit bed”.
“Zullen we dan ruilen; ik wil naar bed”?
“Ja dat wil ik wel”.
“Hoe groot zijn uw handen”?
Hij steekt zijn hand op.
“Nauw dat zijn grote handen; want ik zoek grote en zachte handen om blote billen in te smeren”.
“Blote billen insmeren; waarom”?
“Tegen zere billen”.
“Nauw; dat je dat leuk vind; ik wil niet ruilen”!
“Dus u blijft in bed”?
“Ja; dan blijf ik maar in bed….. maar waar ben ik nu…… en waarom; ik wil uit bed”
tot oneven

Mag ik hier roken

by de man in de zorg on February 18, 2006

mag ik hier roken
Gisteren gewerkt; avonddienst. Best wel een poosje geleden dat ik avonddienst heb gewerkt. Denk een week of twee geleden. Wel veel gewerkt; dagdiensten en vorige week vier nachten.
Vreemd; veel nieuwe bewoners; gisteren weer twee opnames en bijna weer een “volle” afdeling. We zitten op een en dertig mensen nu; en 1 leeg bed. Dit weekend crisisdienst. Niet van personeel hoor; maar een opnamevanuit; ja waarvanuit kan worden opgenomen…
Ja; de afdeling is veranderd; erg veranderd en het was voor mij ook weer enor? wennen. Ben er wel goed uitgekomen maar toch.
Twaalf bewoners sinds half november overleden. Veel; te veel; veels te veel.

Vanmorgen vroeg op. Vriendin had nacht. Ze kwam tegen half acht thuis. Ja; ik vind het dan wel leuk dat ik op zit; even koffieen.
Weetje; gisteren was ik natuurlijk aan het werk in de avond en toen hebben we elkaar alleen in de ochtend gezien. Toen ik gisterenavond thuis kwam was zij naar haar job.
Dus ja; half zeven vanmorgen maar opgestaan. Even roken; eten en de koffie aangezet.
Wachten; wachten op mijn vriendin, waarvan ik soms maar al te goed besef en merk dat ik haar te weing ziet. Was blij dat ik haar zag vanmorgen.
Ja; even bijbabbelen; wel gezellig.
Werkoverleg gehad. Even mijn avond en haar nacht doorgepraat. Ik wil mijn verhaal kwijt; gisteren hadden de muren geen tijd om mijn verhaal aan te hoen en zij…..ja ook wel.
Wel prettig even je verhaal kwijt kunnen voor zowel mij als haar ook.
Ja; je moet wel; anders word je gek met dit werk soms.
Niet dat je het niet aankan of zo; maar een luisterend oor en iemand die je begrijp is zo belangrijk met dit werk.
Het voordeel (of het nadeel); oordeel zelf maar; is dat je het zelfde werk doet. Je weet wat er gaande is en kan iemand begrijpen als er iets is. Niet van “hou toch op” of geen begrip.
Ja; prettig zo’n vriendin en voor haar; denk het ook wel.

Net thuis en ze pakt haar tas uit.
“Oh nee he” zegt ze als ze haar tas uitpakt. “Ben mijn banaan en mijn sigaretten en aansteker vergeten. Ze liggen geloof ik nog in de woonkamer”. “Bel nog even naar m’n job om alles neer te leggen in de zusterpost”. Spullen laten liggen; opzichzelf geen probleem; maar het is pg waar ze werkt. Ja; je weet megod niet wat die mensen doen met een aansteker. Weetje, met bepaalde dingen moet je op pg toch wel erg zorgvuldig mee omgaan.
Ja; stel; een aansteker en een pakje sigaretten en ja; ook nog die banaan; op een pg afdeling; laten liggen in de woonkmer van de bewoners. Ik bel nog even naar mijn afdeling om ze even in de zusterpost neer te leggen
“Ja”; zeg ik als “deskundig” luisterend oor “stel dat je je banaan oproken <img src=”/.shared-ilsemedia/themes/common/icon_wink.gif” class=”emoticon” alt=”” />”