hij

zijn trouwdatum zal hij nooit vergeten
Oke, ook ik beken, als man zijnde. Vraag aan mij wanneer ik getrouwd ben en ik moet goed nadenken. Maak het nog moeilijker, vraag wanneer ik verloofd ben, en ik zal nog harder moten nadenken.
Mannen, althans bijna alle mannen vergeten dit soort dingen. Dingen zoals de trouwdatum en de verlovingsdatum. En het gekke is, wij mannen krijgen het altijd te horen van de vrouwen dat ze het niet begrijpen dat wij mannen dit soort dingen niet weten

Zo knap vond ik het van een dementerende bewoner op mijn afdeling. Onlangs vijftig jaar getrouw met een lieve vrouw. Zeer veel gaat er misschien langs hem heen, zeer veel vergeet hij misschien. Vergeet hij, want ook hij is niet voor niets op mijn gesloten afdeling opgenomen. Maar ondanks dat hij zeer veel vergeet wist hij zijn trouwdatum, en ja ook de datum gekoppeld aan 2011 kon hij verbinden met vijftig jaar getrouwd zijn.
Ik verbaas me erover en vind het zeer knap. Verbazen en knap omdat ik me toch vaak verbaas bij wat dementerende bewoners omtrent bepaalde dingen nog weten, bijna als verzorgende er bijna vanuit gaande dat zij het niet meer (kunnen) weten.
Hij wist het, ik ben vandaag vijftig jaar getrouwd, en ik vraag me eigenlijk af hoe hij dat wist en ik twijfel.
Twijfel tussen twee redenen waarom hij dit wist.
Ik twijfel tussen “het komt doordat bepaalde data’s gewoon bij (sommige) mannen in het hoofd gestamd zijn, dat we ze niet durven vergeten”. Belangrijke data’s van geboorte jaar en ja einde van de vrijheid jaar; lees, je trouwdatum.
Of zou het gewoon iets anders wezen. Zou hij het toch gewoon onthouden hebben omdat hij ruim vijftig jaar gelukkig getrouwd is met een lieve vrouw, die hij nooit in zijn leve zal vergeten, ook al….. ook al is hij dementerend….?
Hem kennende, en kijkende hoe hij met zijn vrouw opgaat, kan het niet anders wezen dan het laatste. Ze geven gewoon idioot veel om elkaar…

zijn trouwdatum zal hij nooit vergeten
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg

Deel via....
  • E-mail this story to a friend!
  • Print this article!
  • Twitter
  • Facebook
  • RSS

hij zat aan mijn vagina

November 27, 2010

hij zat aan mijn vagina
Hij zat aan mijn vagina, dat was de uitspraak van een van mijn dementerende bewoners die ik verzorg, tegen een familielid……..
En daar sta je dan als man in de zorg. Man in de zorg en zorgprofessional. Bij het wassen van een vrouwelijke bewoner horen ook de borsten en de schaamstreek. Als iemand incontinent is en de ontlasting zit “er in“, dan kan (en mag) ik niet doen of er niets aan de hand is. Met een washandje maak je het schoon, en haal je de viezigheid, uit een plaats waar je als normale (jonge) vent bij een bejaarde vrouw, nooit aankomt, maar als mannelijke zorgverlener, beroepshalve wel aan komt…..
Als een vrouwelijke collega de penis was van een bewoner, dan is dat normaal en de confronterende uitspraak” de zuster zat aan mijn penis” heb ik nooit gehoord…. Dat is normaal. Vrouwelijke verpleegsters wassen bij mij de schaamstreek bij mannelijke bewoners, en dus ook aan zijn penis word gekomen. Ook hierbij telt weer beroepshalve, want ik kan me niet voorstellen….. ach laat maar
Een vrouwelijke collega hoeft zich niet te verontschuldigen of hoeft dit uit te leggen. Nog aan familie nog aan wie dan ook. Het is normaal dat ook dit word gewassen, en word gewoon gevonden.

Als man in de zorg, ook op mijn afdeling was ik vrouwen. Vrouwen, lees hoogbejaarde dementerende bewoners, en ook de schaamstreek van deze bewoners. Bij een ongelukje met ontlasting, laat ik dit niet zitten, en zit het ertussen gekropen of erin…. dan moet het schoongemaakt worden. Ik kan niet een vrouwelijke collega roepen bij elke schaamstreek die ik was toch?
Maar toch de uitspraak tegen de familie, hij zat aan mijn vagina, levert bij mij kippenvel op. Ik wil nimmer geassocieerd worden met die mannelijke gekken die in de media hebben gestaan omdat ze de smerigste dingen uithaalde met oudere dementerende vrouwelijke bewoners. Alleen de gedachte al, dat dit er bij familieleden zou zijn…. mijn god nee!!
Ik merk zelf, ook bij deze uitspraak dat ik in de verdediging schiet, ook bij de familie. Ik leg weer uit dat ik zorgverlener ben, en dat bij “ongelukjes”, ook de ontlasting gehaald moet worden bij de schaamstreek. Zit het erin….. dan moet het ook schoongemaakt worden. Ook bij hun naaste. Dat begrip is er, gelukkig altijd. Familie weet dat je als man zeer professioneel bent en dat je zorgverlener bent.
Ook schrijf ik. Schrijf ik in rapportages dat er zulke uitspraken zijn en meld dit bij leidinggevenden. Vandaag het verhaal tegen de familie…. Morgen het verhaal tegen een collega. Hij zat aan mijn vagina….. het is gewoon idioot dat je er zo me om moet gaan, als man inde zorg. Om moet gaan met zulke uitspraken van bewoners…. Of gaan zusters ook zo krampachtig om met uitspraken van de zuster zat aan mijn penis. Mannen in de zorg, ook ik, een fantastisch mooi beroep….. lopend opeen dun draadje….. je zou de eerste mannelijke zorgverlener niet zijn die door een willekeurige uitspraak vastgenageld word en alles verlies. Daarom ga ik hier zo krampachtig mee om, daarom bezorg zo’n uitspraak mij kippenvel… de mannelijke zorgverlener op zijn kwetsbaarst….. uitspraken over intimiteit…. uitspraken over het aanraken van vrouwelijke geslachtsorganen…. Als mannelijke professional ben je zo kwetsbaar hierin

(Wat een klote en moeilijk stuk om te schrijven trouwens)

hij zat aan mijn vagina
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg

Deel via....
  • E-mail this story to a friend!
  • Print this article!
  • Twitter
  • Facebook
  • RSS