Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

ik

Klagen wel of niet terecht, maar ook dementerende bewoners klagen ook. Een klacht vind ik dient opgelost te worden, maar een bewoner die klaagt over het weer…..

Ben bij een vrouwelijke bewoner bloedruk aan het meten
Dat klop niet hoor geeft ze aan
Waarom niet vraag ik
Als ik jouw als knappe man zie,dan loopt mijn bloeddruk op….

Ik snap dat niet hoor, geeft de dementerende bewoner aan
Wat is er aan de hand
Dat hier zo weinig personeel is
Zo weinig
Ja zo weinig, ik zie helemaal geen zusters
Geen zusters,
Ja zusters, die in het wit lopen
Er lopen wel zusters, maar ze lopen in gewone kleding
En die zie ik ook niet geeft hij aan

Het is slecht hier geeft hij aan
Is dat zo, waarom is het hier slecht
Omdat er zo weinig personeel is. Ja en ze hebben ook haast geen tijd. Ik zie geen hond hier. Ja, in de ochtend even maar dan ook niet meer. Voor de rest is er weinig te doen. Ja een beetje zitten inde huiskamer, maar daar is ook niemand. Ik zie af en toe wel een zuster,maar die hebben het altijd zo druk.
Ik… ik gaat hij verder. Ik denk dat ik maar terug gaat naar mijn eigen land.
Wel k land bedoelt u
Terug naar Nederland. In Nederland is het niet zo slecht als hier. In Nederland hebben de zusters tijd voor je en is het beter dan hier. Ja, ik ga binnenkort terug naar Nederland, want daar kan het nooit zo slecht zijn als hier…..

Te weten:
Dementerend
Zorg word zeer goed gewaardeerd door zijn familie
Zeer goede dagbezetting
En nu ga je vragen… wat scoren jullie op zorgkaartnederland.nl
Als wij erop hadden gestaan, weet ik zeker dat wij ruim boven gemiddeld zouden scoren. Ja, hadden….

schat ik blijf wat langer bij moeder

by de man in de zorg on April 16, 2012

schat ik blijf wat langer bij moeder
Leuk, kom je even op visite bij je moeder. Even een kopje koffie drinken en dan weer weg. Je hebt het al zo druk. Boodschappen doen en zo. Neen, niet dat je nooit langskom. Drie vier keer in de week even langs bij moeders.
Respect voor dat soort mensen, zeg ik dan als zorgverlener. Het is normaal geeft de familie aan. Het is inderdaad normaal geef de zorgverlener dan uit de grond van zijn hart ook aan, goed beseffende dat hij dit misschien ook niet kan doen.

Op mijn afdeling oor kleinschalig wonen voor dementerende bejaarden heb je aardig wat bewoners die soms wat lenen. Lenen van elkaar of van de afdeling zelf. Zo thuis mogelijk denk ik dan maar. Ik vraag ook niet aan mijn buurvrouw of ik thuis bestek uit mijn besteklade mag pakken toch? Afstandsbedieningen, complete fruitschalen, onderbroeken, bestek fotolijstjes en wat al niet meer. Noem maar iets op of het wordt wel meegenomen of verzameld door bewoners.

Leuk, kom je even op visite bij je moeder. Even een kopje koffie drinken en dan weer weg. Je hebt het al zo druk. Je gaat naast moeder zitten en je zet je handtas naast je stoel neer. Je zit even bij moeders en besluit even naar de slaapkamer van moeders te gaan. Je stap op en even ben je weg. Je komt terug. Je zit nog even en je maak nog een praatje. Je kijk op je horloge. Mam, ik moet nu echt gaan. Je trek je jas aan en je wilt je handtas met je huisleutels en ook de sleutel van je auto pakken. Je grijpt. Je grijpt…. Je grijpt mis. Je tas is geleend door een van de vele bewoners op mijn afdeling die de gehele dag over de afdeling zwerven. Bewoners die spullen meenemen en het ergens anders neerleggen. Bewoners waaraan je niet kan vragen waar ze iets hebben neergelegd, omdat de meeste alles binnen een paar minuten vergeten zijn of zelfs eerder. bewoners waarvan je op de idiootste plaatsen dingen tegen kom. Bewoners die alles op de idiootste plaatsen verstoppen, op geheime plaatsen. Zo geheim dat soms dingen na maanden teruggevonden worden, als ze al terug worden gevonden.

Leuk, kom je even op visite bij je moeder. Even een kopje koffie drinken en dan weer weg. Je hebt het al zo druk. Je tas wordt geleend door een dementerende bewoner en is nog steeds niet gevonden. Ik praat nu al over een paar dagen. Schat ik blijf wat langer bij moeder…. Wat langer, werd een uur….. toen heeft de familie en iedereen de moed opgegeven. Ik weet zeker dat over een paar weken ergens een tas word gevonden…. met huisleutels en ook een autosleutel.