is

Dag meneer de vries
Dag zuster
Ik heb hier uw medicijnen
Mijn medicijnen?
Ja, uw medicijnen, wilt u ze innemen?
Ik, innemen, waarvoor?
Omdat u ze nodig heeft.
Ik nodig… waarvoor?
Voor de pijn
Voor de pijn? Ik heb helemaal geen pijn
Dat komt omdat u altijd deze medicijnen inneem
Ik hoef ze niet, ik wil geen pillen van jouw
Ze zijn niet van mij, ik moet ze geven van de dokter
Ik kan geen dokter
De dokter van de afdeling waar u woont
Ik woon hier….. neen ik woon in Rotterdam, en niet hier
Maar u heeft ze nodig
Nodig
Ja anders word u zieker dan dat u nu bent
Ben ik ziek dan……..

En soms gaan deze discussies heel lang door…… hopende dat meneer de vries opeens wel besluit zijn medicijnen in te nemen. Het vergt een hele berg energie. Een berg energie en bovenal geduld. Even snel pillen delen is er op mijn afdeling voor kleinschalig wonen voor dementerende bewoners zelden bij. Pillendelen is vaak een sport om bij mensen die geen pillen willen innemen, zonder dwang de pillen toch in te laten nemen. Een sport…. eigenlijk topsport

Deel via....
  • E-mail this story to a friend!
  • Print this article!
  • Twitter
  • Facebook
  • RSS

Het is een verbazingwekkende combinatie. Het woord baby en dementie
Zuster, is je baby er al. Hoe vaak heb ik deze vraag al niet gehoord op mijn afdeling voor dementerende bejaarden, waar ik werk.
Ik verbaas me erover dat sommige bewoners dit kunnen onthouden. Ik verbaas me erover dat ik dit soms te horen krijg van bewoners, diep dementerend waarmee je amper contact heb soms. Mensen waarvan je verwacht dat ze dit niet kunnen onthouden. Zittend in hun eigen denk en droomwereld en opeens die vraag, aan mij als mannelijke verzorgende op deze afdeling.
Zuster, is je baby er al.
Het is een verbazingwekkende combinatie. Het woord baby en dementie. Natuurlijk, ik vertel aan mijn bewoners dat de ooievaar in aantocht is, en dat de ooievaar binnenkort op mijn dak land met een babytje. Maar dat is een van de vele verhalen die ik heb met mijn bewoners, in de hoop dat ik contact met mijn dementerende bewoners krijg. Waarom kunnen ze niet mijn naam onthouden…. en noemen me ze mij vaak zuster, maar wel mijn figuur en stem koppelen aan baby.
Zuster, is je baby er al. Regelmatig die vraag bij mijn soms diep dementerende bewoners. Bij mijn bewoners waar van ik niet verwacht dat ze zelfs deze vraag gaan stellen. Waarvan ik soms niet verwacht dat ze dingen onthouden, omdat alles wat er verteld word aan hen, dat ze dat binnen ene minuut vergeten zijn.
Het is de combinatie van baby en dementie, en het woord baby blijft zeer vaak en veel hangen. Het verbaast me echt.

Toen het koolmeesje in de tuin zijn nestje aan het bouwen was, raakte mijn kanjer zwanger. Was de koolmees de lokroep van de ooievaar?
Nu zijn de mussen onder mijn dak bezig met het bouwen van hun winterverblijf. Zijn de mussen de verkenners van de ooievaar, zodat de ooievaar dadelijk op het goede huis land, en niet bij de buren. Als een blanke baby bij mijn Antilliaanse buren land…… Ik hoop maar dat de verkenner mussen de ooievaar op mijn dak laten landen.

Het is een verbazingwekkende combinatie. Het woord baby en dementie.
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg

Deel via....
  • E-mail this story to a friend!
  • Print this article!
  • Twitter
  • Facebook
  • RSS