Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

jehova

Jehova getuigen over de vloer.

by de man in de zorg on June 7, 2009

Jehova getuigen over de vloer
Neen, normaal gesproken vind ik ze misschien ook wel irritant. Komen soms ook bij mij thuis aan de deur; vaak een vrouw met een klein kind in haar hand; soms twee jonge jongens van pak hem beet achttien, negentien jaar.
Ja; erg netjes gekleed en die jonge jongens in het pak; mooie pakken, dat zeker. Hebben een folder in hun hand om hun boodschap “te verkondigen”. Ik luister het even aan en ja……. zonder dat ik het zeg dat ik ze gewoon irritant vind en ja, dat ze altijd ongelegen komen, sta ik ze altijd netjes te woord en laat ze hun verhaal den en geef ik netjes aan dat ik dat allemaal zo niet hoef. Ze hebben de naam dat ze bijna de voet tussen de deur doen om hun verhaal te doen; maar met een normaal gesprek; of tegen die twee jongens of die vrouw kom je een eind. Het zijn gewoon heel aardige mensen.

Ik heb niets tegen geloven, en een ieder kan of mag gewoon zichzelf zijn in zijn geloof; ook die jehova’s die aan de deur komen storen bij mij. Respect, voor geloof voor een ieder. Ik zal nooit scheef naar iemand kijken omdat ze een geloof hebben. Ik kan niet altijd met ze eens zijn, in hun denken en hoe ze tegenover dingen staan, maar dat kan en mag denk ik wel. Wat bij het ene goed is, is bij het andere geloof erg fout. Hoezeer ook naar diverse geloven kijk, ik zal mensen niet anders op veroordelen of beoordelen op hun geloof.

Ook waar ik werk komen diverse mensen van buiten over de vloer voor het geloof, vanuit de gemeenschap waar bij ze hebben gezeten om te bidden of wat dan ook. In het verpleeghuis heb ik het meegemaakt dat er een of ander Aziatisch geloof was waarbij men ging bidden met kaarsen en wat dan ook erbij. Ook andere dingen ben ik tegengekomen, en kom ik regelmatig tegen. Het gaat om het geloof, het bidden en de kracht die mensen uit hun geloof halen. Geloof, het samen bidden, met of voor is ook bij mij op de afdeling iets zeer belangrijks, ook al zijn bewoners bij mij dementerend. Ik vind het persoonlijk mooi dat daar zoveel aan gedaan word door de kerk, of door de gemeenschap waarbij bewoners zijn.

Ook die mensen waar ik in het begin van dit stukje over had kwamen bij mij. (Palliatative) Zorg, bij mij op de afdeling en ja……. “dat geloof”. Zo veel mensen over de vloer, om te bidden, om te praten om steun te geven of wat dan ook. Hoe ze met elkaar omgaan en hoe ze hun geloof beleven; in een zeer moeilijke tijd voor mijn bewoners; bewonderenswaardig.
Je gaat toch heel anders naar deze mensen kijken, anders dan dat ik normaal tegen “ze” aankijk, in zo’n situatie. De kracht, de steun gevende vanuit het geloof, hun geloof. Mooi en goed en de rust die (onrustige) bewoners, van krijgen om samen het geloof, in zeer moeilijke tijden te beleven en belijden. Kijk toch heel anders, lees zeer positief, aan tegen deze mensen aan, nadat ik dit vorige maand zo intensief heb meegemaakt op mijn afdeling. De geestelijke zorg voor hun naaste gelovige, is misschien soms wat extreem, maar wel zeer mooi en goed.
Tot oneven