Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

kleine

grote wasjes; kleine wasjes

by de man in de zorg on June 13, 2008

grote wasjes; kleine wasjes
Wat zag ze eruit zeg. Haar kleding; onder de koffie; de soep verkleurd op haar mauwen; pap in haar haar en ja; twee kleverige plakkerige handen van de jam. Ook haar hoofd….. ze had griesmeel pap op denk ik…Ja; zeker niet fris meer en dat dat na slechts een dag. Ik weet en wist niet wat er allemaal nog meer op zat; op haar kleding; en wou ik het eigenlijk nog wel weten? Misschien vies; te vies om beet te pakken.
Pg; een idioot andere wereld van waar ik vandaan kom. Heel wat anders dan somatiek; en ja; ik kijk ook nu soms me ogen uit. Voordat ik op pg begon; vrijwel nooit gewerkt op pg. Wel eens uitgeleend en ja; ooit; ja ooit vroeger even stage gelopen op pg; maar echt dagenlang op zo’n afdeling lopen. Tuurlijk; ook ik hoorde die verhalen van mijn vriendin aan; die biij de buren ook op pg werkt; en ja; ik lees er best wel veel ovrr; maar toch; als je echt op de afdeling pg werkt is het toch net weer anders.
Zo ook toen ik haar zag.
Mijn god; waar moet ik beginnen…. Ik nam haar mee en ben maar even flink aan de was gegaan. Kleding uit en ja; flink aan de poets en de sop met een washand. Dat knapte al aardig op. Haar kleding; toch maar even in de biotex gedaan met een sopje; en opgehangen; in de hoop dat deze er de volgende dag weer een beetje fris eruit zag; want dan moest ze deze deze kleding weer aan; ondanks dat het dan nog niet niet echt super schoon was. Alle beterder, dan niets aan. De haren en de handen; toch maar even met een zeepje gewassen; de plak eraf. Na afloop kon ze er weer een dag tegenaan. Op weg naar een nieuwe dag; die waarschijnlijk weer zou eindigen in ja….. vies en plakkerig en onder de koffie en sap zittende.
Wat zag ze eruit zeg…… de pop van een dementerende bewoner.
Zij koffie; de pop krijgt van haar koffe; zij pap…. de pop krijgt pap. Zij jam…ze pakt met haar plakkerige jamhanden de pop beet en zoent de pop op het hoofd… Wat zag ze eruit; en ja; wat kan een sopje en een washand wonderen verichten. Schoon was ze weer; maar voor hoelang…? Tot de volgende dag? Ja, de volgende dag….. die voor haar begint met een dikke plakkerige jamkus op het hoofd 😉
tot oneven

liedjes van vroeger In iedere kleine appel

by de man in de zorg on February 11, 2008

liedjes van vroeger In iedere kleine appel

In ied’re kleine appel
daar lijkt ‘t wel een huis.
Want daarin zijn vijf kamertjes,
precies als bij ons thuis.
In ieder hokje wonen,
twee pitjes zwart en klein.
Die liggen daar te dromen
van licht en zonneschijn.