Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

kleinschalig

Vreugde en verdriet liggen soms zeer dicht bij elkaar op mijn afdeling voor kleinschalig wonen voor dementerende bejaarden
Kwam zeer recent even op mijn werk. Even wat afgeven, omdat mijn kleine is geboren. Je kent dat wel, een berg beschuit met muisjes voor de bewoners. Tweeendertig dementerende bewoners in het totaal, zijn aan het klootzakken geweest met beschuit en musjes wat onder alle gebitten blijft plakken.
Altijd leuk, altijd lekker, en ja gewoon een traditie. Beschuit met muisje hoort bij een geboorte.
Stapte naar binnen op mijn werk, om beschuit met muisjes af te gegeven, ter geboorte van een hele mooie wereldburger. Ik zag in mijn ooghoek een rij met auto’ staan. Geen normale auto’s, maar begrafenis auto’s. Ik liep naar boven en de rij met auto’s reed weg. Ik keek nog eens en opeens een bekend gezicht. Ik zag het gezicht van een familielid, wat al lang bij mij op de afdeling kwam omdat een naaste van deze persoon bij ons woont. Deze man was altijd zeer betrokken. Hij had het vaak over schemerlampjes ophangen en over gaan spelen met de kleine. Mijn kleine. Altijd een blik van herkenbaarheid bij deze persoon en hij was een van de weinige bewoners die mijn naam kon. Met zowel hem als ook de familie had ik een zeer leuke band, een misschien wel meer dan leuke band.
Ik liep naar boven en ik kwam op de afdeling. Een stille afdeling, waarbij je merkt dat er net iets plaats heeft gevonden. De bewoner waar ik het over had was een paar dagen ervoor overleden, en de rouwauto’s waren inderdaad van de overleden bewoner. In de auto’s zaten inderdaad de naaste van de overleden bewoner. Een bewoner die inderdaad was overleden, en waarbij de familie plotseling met zeer veel verdriet en pijn zaten.
Ik kwam de afdeling op met beschuit met muisjes, ter geboorte van mijn kleine jongen en werd gelijk geconfronteerd met het verdriet van het overlijden van een naaste.
Vreugde en verdriet liggen soms heel dicht bij elkaar. Mijn vreugde toen ik de afdeling op kwam, het verdriet van de familie bij het verlaten van de afdeling omdat hun naaste zeer recent was overleden op mijn afdeling.

Dat een dementerende bewoner op reis zo anders kan zijn, dan in mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarden
Onlangs is een collega van mij als begeleider meegeweest met een bewoner en zijn familie naar de oude woonplaats van deze bewoner. De man heeft dar zijn leve lang gewoond,en hij is later verhuist naar mooi Hoogvliet. De reis zou lang duren. Twee uur heen, daar blijven, dan twee uur weer terug naar mooi Hoogvliet
De bewoner die begeleid werd is dementerend en woont op mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarden.
In de bus begon het al. Dementerende bewonder wist werkelijk alles te vertellen waar hij was, wat de afslagen waren en hoe er gereden moest worden vanaf ongeveer Rotterdam naar zijn oude huis. Hij herkende dingen, benoemde dingen en wist veel te vertellen. Zeer, zeer veel. Normaal een stille teruggetrokken bewoner, levende in zijn eigen leefwereld en denkwereld en die veranderde in een pratende bewoner de veel wist. Ongelooflijk veel wist en duidelijk kon benoemen en aangeven waar hij nu was. Dit is deze afslag bij…. En hij gaf aan dat de volgende afslag die en die was……

Normaal gaat het eten zeer moeizaam, en deze bewoner vat geregeld in slaap tijdens het eten. Hapje….. voor….. hapje…… een…… beetje ….. eten…. Heel……. Heel……. Langzaam….. en ……. Moeizaam…..
Op de terugweg is deze bewoner met zijn familie en mijn collega die begeleide gestopt bij een van der valk restaurant, langs de snelweg. Daar aangekomen heeft de bewoner zeer makkelijk een bord patat op. Geen gemor, niet in slaap vallen tussendoor…. Normaal. Toen de bewoner zijn bord op had gaf hij aan…. Dat is lang geleden, ik wil nog een bord. Een tweede bord met patat ging er zonder problemen in.

Aangekomen thuis gaf mijn collega dit aan. Ik kan de bewoner en ik weet hoe hij is. Ik geloofde haar niet. Dat iemand zo ongelooflijk anders kan zijn tijdens zo’n lange trip. Dat een trip zo goed is gegaan, terwijl er zo tegen op is gekeken. Dat iemand die dementerend is,zo anders kan zijn…. Dan in zijn huidige thuis. Mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarden.