Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

knap

zo enorm knap

by de man in de zorg on May 31, 2010

zo enorm knap
Ik werk op een kleinschalig woonproject met zestien dementerende bewoners en ik loop elke dag even langs, mijn afdeling is onderverdeeld over twee etages, bij de bewoners beneden. Even buurten. Bewoners die ik regelmatig heb verzorgd en waar ik als ik op de andere etage staat regelmatig contact mee heb. Kom ik beneden, dan ga ik altijd naar beide woonkamers, gewoon om even gedag te zeggen en ze na te lopen. Bewoners aanspreken met hun achternaam, bijvoorbeeld mevrouw Jansen.
Mevrouw Jansen, hoe gaat het vandaag met u.
Heel vaak, een blik van herkenning. Niet misschien omdat ze mij kennen van naam, maar ik ben die zuster die af en toe langskomt. Of toch niet? Zou het mij stem wezen of ja ik weet eigenlijk niet wat het is. Ze kijken op en reageren… waarschijnlijk een reactie op het noemen van hun naam en een man die er naar vraagt hoe het met hun is.
Zestien en zestien bewoners, twee etages. Bewoners waarbij ook ik elke dag een nieuwe zuster ben. Bewoners waar aan je niet moet vragen wat ze een half uur geleden hebben gegeten. Bewoners soms sterk in hun eigen denk en leefwereld en waarbij alles wat er gebeurd langs hun heen gaat.

Toch heb ik altijd mijn grote verbazing dat bij enkele bewoners die dementerend zijn, niet alles langs hun heen gaat. Ik vind het zo enorm knap dat vier (vier va de twee en dertig) bewoners mijn naam kennen, en als ik een dagje vrij ben geweest ze er naar zullen vragen waar ik ben geweest. Voor de meeste bewoners ben ik elke dag een nieuwe zuster, zo niet iedere keer dat ik bij hen kom. Ze zullen waarschijnlijk vergeten zijn wie vijf minuten geleden bij hen is geweest, en dan ben ik opeens weer een nieuwe. Daarom verbaast het mij van die vier dat ze dit weten. Komt het doordat ik een man ben of doordat ik een naam heb van een naaste uit hun verleden, maar dat vraag ik me af. Namen van kinderen, kleinkinderen zijn ook deze bewoners vergeten. Of is er iets anders in die grijze massa, en de ziekte die dementie heet die er voor zorg dat mijn naam blijf hangen? Een groot vraagteken, wat nog ik, nog de medische wetenschap een antwoord op heb.
Leuk vind ik het wel, een reactie, een zeer goede reactie als ik een bewoner aanspreek en de vraag stel
“Dag mevrouw Jansen, hoe is het met u”
“He, dag Johan….. dat is lang geleden, hoe zijn je vrije dagen geweest”.

Zo ver weg, niet wetende wat ze een half uur gelden gegeten hebben, welke dag het is……. ook deze vier bewoners en dan zo’n antwoord. Zo enorm knap

zo enorm knap
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg