Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

koffertje

waar is mijn koffertje

by de man in de zorg on June 15, 2010

waar is mijn koffertje
Diverse malen, zo niet ontelbare malen had hij het al gevraagd.
“Waar is mijn koffertje. Neen, niet alleen aan mij, maar ook aan alle collega’s waarmee ik werk en die met hem te maken hebben op mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarden. Ook artsen, familieleden van medebewoners en aan mensen die toevallig op de afdeling zijn of waren. Altijd weer die terugkerende vraag.. “waar is mijn koffertje”
Hij is een bewoner die nu ongeveer twee weken bij ons woont. Bij ons wonen… hij is twee weken gelden overgeplaatst van een andere zorginstelling uit de buurt en is naar ons toe verhuisd. Hij verbleef daar op een somatische afdeling, maar omdat zijn geestelijke toestand zo achteruit ging heeft hij een pg indicatie gekregen.
Dit gaat door middel van de bopz. (De bopz, De Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen (Wet bopz) regelt een gedwongen opname en beschermt mensen die hiermee te maken krijgen).

Dus ja, twee weken geleden is hij vanaf een verpleeghuis naar ons toegekomen en om eerlijk te zijn, het gaat wel goed met hem. Hij gaat zijn gangetje, heeft contact me de medebewoners en ja, je ziet dat hij op zijn plaats is, kijkend naar zijn gedrag en handelen bij ons. Zouden de deuren open wezen, en zou hij niet op een gesloten afdeling zitten zonder toezicht, dan zou je er van uit kunnen gaan dat er binnen de korte keren de meest erge dingen zouden gebeuren met hem in de “boze gevaarlijke buitenwereld “.

Waar is mijn koffertje, en naarmate de tijd van twee weken verstreek kwam die vraag meer en meer terug. Iedereen schoot hij aan en ook de afgelopen laatste nachten steeds weer die vraag. “Mijn koffertje……. Waar s mijn koffertje…… ik heb het goed naar mijn zin hier, het is leuk en goed hier… maar waar is mijn koffertje want mijn vakantie hier zit erop……en ik wil graag morgen weer naar huis 😉

waar is mijn koffertje
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg

koffertje

by de man in de zorg on July 23, 2008

koffertje
Ja; en daar stond hij weer; ja weer; niet voor de eerste keer en zeker niet voor de laatse keer; bij de deur en in en uitgang van mijn psychogeriatrishe verpleeghuisafdeling.
Neen; hij liep vandaag al weer een poosje over de afdeling; schuchter voor zich uit kijkend; met ogen die je allen bij pg bewoners tegenkomt. Ja; dat zeker.
Na een poosje ging hij weg bij de deur en ja; hij had uit een kamer een jas aangetrokken. Hij was er helemaal klaar voor; naja; klaar; bijna klaar eigenlijk. Toch bleef hij maar steeds lopen; naar deuren die voor een pg bewoner gesloten blijven; kijken en voelen. Weer!!! had hij geen succes om weg te komen.
Hij was het zat; erg zat; wou naar huis. Ruim in de tachtig; naar zijn ouders; zijn vader en moeder. Hij vond niet dat hij hier hoorde;en wist megod niet meer hoe hij hier ooit gekomen was….
Hij liep vergeefs van deur naar deur; met zijn jas aan en ja op een geven moment nog even naar zijn kamer. Pakte zijn spulletjes bij elkaar. Zijn spulletjes; ja; een paar broeken; overhemden en ja; gewoon wat overige kleding. Propte het in een koffertje…..
Een koffertje; die hij waaschijnlijk ooit had meegenomen toen hij voor vast kwam wonen op mijn gesloten pg afdeling. Zijn koffer in de hand; een jas aan en loerend… loerend op het ene moment van onachtzaamheid van iemand of de kans om in een lift te stappen die toevallig stopte en dat hij zo mee kon “liften” naar huis; zijn thuis.
Hij; een man; dementerend; ruim in de tachtig; wou naar huis. Naar zijn moeder en vader…… zijn ouders die misschien al tig jaar niet meer leven ; maar in zijn leef en denkwereld nog springlevend zijn…..
tot oneven