heb je ook zo’n mooie sleutel voor mij?
Ja, toch wel triest. Er loopt een dementerende bewoner over de afdeling achter mij aan, op mijn afdeling voor kleinschalig wonen voor dementerende bejaarden.
Kamer in kamer uit.
Sommige deuren zijn bij mij op de afdeling open, sommige deuren zijn dicht, van sommige kasten, kamers, ruimtes en soms ook slaapkamers. Een deur is altijd dicht. De deur naar de uitgang.
Ben aan het rommelen op de afdeling. Stap naar binnen bij open deuren. Ik open deuren die gesloten zijn met mijn sleutel, de overal op past.
Er loopt een mannelijke bewoner stapje bij beetje met mij op.
Als ik naar binnen ga in een kamer, slaapkamer of kast, dan wacht hij geduldig
Ga ik naar en andere kamer dan loopt hij met mij mee
Hij kijkt naar me
Dat is een mooie, geeft hij op eens aan.
Wat, vraag ik hem
Nauw, zo’n sleutel
Ja, die heb ik nodig, om op de kamers te komen, sommige deuren zitten op slot, en met deze sleutel kan ik alle deuren openen
Hij steekt zijn hand uit naar mijn sleutel en zegt opeens ”heb je ook zo’n sleutel voor mij, dan kan ik naar huis…”
heb je ook zo’n mooie sleutel voor mij?
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg




