Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

minuten

in zeven minuten uit bed, wassen en aankleden

by de man in de zorg on April 26, 2012

In zeven minuten uit bed, wassen en aankleden
Zeven minuten heb ik vaak al nodig om mijn bewoners zo ver te krijgen, dat ze begrijpen dat het dag is en dat ze uit bed moeten komen voor het ontbijt, of voor het middageten als ze uit willen slapen.
Zeven minuten is vaak alleen al de tijd om een bewoner zo ver te krijgen dat ze zich uit (willen laten) kleden, nog voordat de zorg begint.
Zeven minuten is vaak de tijd die ik als man nodig heb om een bewoner te overtuigen dat ik een mannelijke zorgverlener ben die een vrouwelijke bewoner uit komt kleden en haar te overtuigen geen oude vlam van vroeger ben (dat zou een hoop tijd schelen)
Zeven minuten is vaak de tijd alleen al om een bewoner te overtuigen dat ik geen verkrachter ben die haar uit wil kleden.
In zeven minuten uit bed, wassen en aankleden lukt bij ons onmogelijk, gezien de categorie bewoners die wij verzorgen. Wij verzorgen op de afdelingen waar ik weer, als team wat lekker draait, dementerende bewoners. Van licht dementerende tot diep dementerend. Van lopertjes tot ja zoals iedereen dat noemt… kasplantjes. Zeven minuten zorg aan een bewoner die wij verzorgen, bestaat niet zeg ik hardop. Zeven minuten zorg heeft geen enkele bewoner die wij als team verzorgen Gegarandeerd altijd meer tijd… veel meer! Ik denk gemiddeld een half uur per bewoner. Bij de ene twintig minuten zorg, bij de andere veertig minuten, dus gemiddeld. Op zichzelf kunnen we het bij ons gelukkig menselijk houden, en zo hoort het ook. Onze bewoners die wij als team verzorgen verdienen gewoon goede en menselijke zorg!
Ik hen ooit in een ver verleden op een stageplek moeten swashen. Swashen is wassen zonder water. Voor de normale zorg vind ik het totaal geen oplossing, Je kunt bij swashen net zo goed een schone onderbroek aandoen en een beetje parfum opspuiten. Als ik op mijn stageplek moest swashen, had ik niet het idee dat ik iets van kwaliteit neerzette. Toch worden die dingen nog verkocht en ik hoop alleen voor de zorg bij bewoners die palliatief zijn, of bijvoorbeeld bij bewoners die zeer moeilijk helpen zijn door contracturen. Dan is swashen DE oplossing.
In 7 minuten uit bed, wassen en aankleden zoals bij het meldpunt misstanden zorg van de abvakabo FNV, naar voren komt, dat kan echt niet.
Bij in zeven minuten uit bed, wasse en aankleden…
-dan was je niet
-dan swash je niet…. maar dan vul je gewoon iets in wat niet kan op het meldpunt van de fnv…..
-of je kan als medewerker in de zorg gewoon niet klokkijken!

twee minuten respect(loos)?

by de man in de zorg on May 5, 2007

twee minuten respect(loos)?
Gisteren gewerkt; late dienst. Ja; het liep wel lekker om eerlijk te zijn. Lekker gewerkt; goed team. Ja; er wel flink tegenaan. Wilden om tien voor acht de afdeling “platleggen”. Platleggen in de zin dat we de laatse bewoner voor de twee minuen stilte gingen doen of hetgene afronde waarmee we bezig waren.
Met z’n allen; lees drieen; naar de woonkamers gegaan om even stil te staan voor twee minuten stilte die we met z’n allen stil moeten zijn.
Bel systeem afgezet; zodat de alarmen op de lampen gingen.
Twee minuten stilte heeft een kerstboomverlichting aan alarmen opgeleverd; en een telefoontje van een familielid in die twee minuten. Mijn god;je kan de gehele dag bellen; maar juist nu; op vier mei om acht uur………
Twee minuten stilte; een kerstboom verlichting aan bellen en een telefoontje van familie. Dank je voor het getoonde respect; alhoewel ik het m’n bewoners niet kwalijk kan en zal nemen. Klokken staan overal niet hetzelfde. Bellen ze; dachten ze dat die twee minuten allang voorbij waren. Oke; kan ik wel begrijpen. Geen punt; maar toch.
Dus met z’n drieen twee minuten stil gestaan op rtl vier. Zoals het hoort; zoals het moet.

Neen; daarlijk werken.
Vijf mei. Een dag die voor mij eigenlijk niets betekend. Ja; dat wel; als er een nul of een vijf in het jaartal staat wel. Compensatiedag. Maar nu; gewoon een werkdag voor mij en geen bevrijdingsgevoel of wat dan ook. Gewoon werken; met m’n avondmaatjes op een relatief rustige zorgafdeling.
Tot morgen.