Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

mond

grote mond; klein hartje…. S.P.

by de man in de zorg on January 8, 2009

grote mond; klein hartje…. S.P.
Gisteren kkam ik hem tegen bij mijn zorgtoko. Folderen voor de SP. Gerard; (zo wil hij ook genoemd worde en en zo kent iedereen hem) een oud bewoner van me van toen ik op somatiek werkte. Revalideerde daar en is gaan wonen in een soort service woning naast mijn oude zorgtoko.
Een ding is absoluut op hem van toepassing… “maak van je (sp) hart geen moordkuil….” Grote mond of bek; en ja ik kan best wel goed met hem omgaan; klein hart. Hij is altijd “tegen”. Tegen balkenende; tegen oorlog tegen wat dan ook. Rood hart; sp.

Ik ben het vaak met hem oneens; dat kan; maar toch; ja; ik mag hem wel. Hij is op leeftijd en wil niet achter de geraniums zitten. Met zijn scootmobiel reist hij door nederland. Ergens een demonstratie; hij gaat erheen als die door zijn club is georgraniseert. Ook het winkelcentrum in mooi Hoogvliet is voor hem niet veilig. Vaak kom je hem tegen. Praat tegen iedereen. Iedereen kent hem; hij kent iedereen.
Gisteren kwam ik hem tegen bij mijn zorgtoko waar ik werk. Folderen. Folderen voor zijn club; de sp. Iedereen aanschietend over ja…. wat houd hem nu bezig; israel en de pallestijnen. Uitkomend voor een mening waar ik absoluut niet achtersta; maar ik begrijp zijn woorden wel. Gerard; grote mond klein hartje. Een oud bewoner van mij die ontslagen is na revalidatie van de somatische verpleeghuisafdeling waar ik werkte. Hoe groot je mond ook is; hoe vaak dat ik het ook met je oneens bent; ik weet dat je een klein hartje heeft. Een grote mond; een klein hart; wat niet tegen onrecht en misstanden kan. Misstanden waarover een ieder zwijgt; of velen zwijgen; maar waar hij niet tegen kan. Oud en ja beroepsdemonstrant; zo word hij ook wel genoemd. Maar toch ;gerard…. ik weet een ding… ontdanks je grote; sorry hoor; bek weet ik dat je hart op de goede plaats zit. Een hart wat pijn doet bij misstanden en onrecht. Mistanden waarover een ieder zwijgt en toekijkt; en dat doet jouw rode sp hart pijn.
tot oneven

mijn mond viel open van verbazing

by de man in de zorg on August 3, 2008

mijn mond viel open van verbazing
Ja; soms vergeet je weleens wat; dat bijvoorbeeld na 31 juli (oneven) het 1 augustus word; ook oneven. Sorry; ja…..”elke oneven dag een logje”….. zal wel komen doordat ik op een afdeling psychogeriatri loop dat ik dit vergeten ben 😉
Neen; vannacht gewerkt; even op mijn job na werktijd een stukje krabbelen voor mijn log. De log die er altijd op oneven is… naja bijna altijd dan.

Neen, vannacht nachten en ja; het was gezellig. Kep heel de nacht gezelschap gehad van een lieftallige vrouwelijke bewoner. Ja; kon niet slapen en ja; was eerder naar bed gegaan dan anders. Rond elf uur werd ze wakker en ja; begon vor mij het heen en weer lopen naar de bel. Net terug; bel; net terug bel…. ja; ik heb me het eerste uur niet verveeld; neen dat zeker niet. Telkens naar haar toe; helpen in bed en goed leggen; een babbel; een aai over de bol en ja; een verhaal aanhoren. Niets hielp. Drinken aangeboden; van warme melk tot sterke drank; niets wou ze.
“Kom breng ze maar naar de woonkamer; dan is ze meestal wat rustiger”, gaf mijn nachtopperhoofd aan toen ze aan haar nachtwandeling over de afdelingen bezig was.
Zo gezecht; met op zonder ch danwel g; zo gedaan.
In de woonkamer, bij de tv gezet; drinken erbij. De woonkamer bevind zich tegenover de broederpost, maar dat terzijde. Rustig bij mevrouw gezeten en ja; gepraat over van alles. Gezellig en ja; toch merkte dat er een soort rust bij mevrouw kwam. Liep minder; was rustiger. Tv aan. KRO; een duitse crimi of zo. Ga terug naar de broederpost en ja; het blijft rustig in de woonkamer.
Op en gegeven moment hoor ik gemompel vanuit de woonkamer en ik ga kijken. Bijna met haar neus op de tv gedrukt staat deze bewoner een gesprek met de televiste te houden…..

Mijn mond viel open van verbazing.
Een bewoner; diep dementerend; die zch niet kan uiten; die je amper kan bereiken omdat deze in haar eigen wereldje leeft; staat herrieop in het Duits tegen de televisie te praten. Geen losse woorden; maar complete zinnen en ja; ook met handgebaren. Niets niet met herinneringen met onze buren die op bezoek kwamen van de jaren 40 45; neen dat niet; maar gewoon. Volle zinnen en ja ook eigen anwoorden op zinnen die gesproken werden op tv.
Tis ongelooflijk dat dit gebeurde;en ja; ik snap er nu nog geen bal van. Die bolletjes van die dementerende mensen blijft me echt soms verbazen; en ja; hoe geleerd we ook zijn; dit valt voor niemand te snappen; dat iemand die totaal op zichzelf leeft; waar geen verbaal en nonverbaal contact mee te krijgen is; zo doet en reageert op een Duitse crimi….
Soms maak je dingen mee; daar val je mond van open en daar snap je gewoon simpelweg geen bal van….bijvoorbeeld deze vrouwelijke bewoner die in het Duits antwoorden geeft op een Duits gespoken televisie serie
tot oneven