Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

niets

In een verpleeghuis is er voor de lijkepikkers niets meer te halen
Mijn oude buurman van een paar huizen verder is gevallen, en is opgenomen in een verpleeghuis, en zal nimmer meer thuiskomen. Hij stond op te punt te verhuizen, naar een bejaardenhuis. Daar gaat hij niet meer heen. Zijn goede vrienden….. ook genaamd lijkepikkers hebben geholpen waar hij bij was met zijn huis leeg te roven en naar hun eigen huis mee te nemen. Ook de meest vreemde mensen, mensen die ik nimmer heb gezien hebben spontaan hulp aangeboden, bij het kaalplukken en stelen van zijn spullen. Als je dit zie je gebeuren dan verdwijnt elk respect voor dit soort mensen. Dit soort mensen….. zijn goede vrienden en mensen die op korte tijd nadat hij aangaf te verhuizen, zijn aller aller beste vrienden zijn geworden en hem hebben geholpen zijn huis leeg te ruimen….. en alles mee te stelen wat ze konden gebruiken. Wat is er ongelooflijk respectloos met hem omgegaan, wat is die man op een afschuwelijke manier al zijn spullen kwijtgeraakt. De treistheid van een totaal afhankelijke man en zijn goede vrienden…. Zijn lijkepikkers. Wees er maar trots op, dat je zoveel hulp heb geboden!

En hoe gaat het met de buurman vroeg ik aan een van de lijkenpikkers, in de hoop dat deze wat zou weten hoe het met hem ging(zie ook blog dd 29 maart 2012)
De buurman?
Ja, de buurman, van een paar huizen verder waar u altijd kwam, ben u al bij hem op visite geweest?
Neen, ik ben nog niet bij hem op visite geweest, gaf de lijkepikker aan
En u weet niet waar hij is?
Neen, ik geloof dat hij ergens in Rotterdam zit
In Rotterdam?
Ja, in Rotterdam, maar ik weet niet waar
Jammer want u ging altijd zo goed met hem om
Het werd stil
En de buurvrouw van een paar huizen (is de vrouwelijke vorm van lijkepikker lijkepikster?)verder, weet die waar hij zit?
Neen die zal het wel niet weten, die haaden altijd ruzie met elkaar
Zo, leuk om te horen, was zij niet die daar ook in de schuur aan het winkelen was toen hij weg was…..?
Hij heeft er wel lang gewoond, gaf ik aan tegen de lijkepikker
Ja, ik kon hem al jaren, dertig jaar heeft hij daar gewoond. Neen, nog langer was het antwoord van de lijkepikker, meer dan veertig jaar. Vanaf het moment dat deze huizen er staan is hij er komen wonen, gekijk met ons, gaf de lijkepikker aan
Ja, dat weet ik, jullie gingen altijd met elkaar om

Verbazingwekken hoeveel vrienden dat deze oude man, die nu in een verpleeghuis zit, de laatste weken had, toen vaststond dat hij weg zou gaan naar een bejaardenhuis,en niet meer in zijn huis terug zou komen.
Verbazingwekkend hoeveel vrienden die hij had en die hem hielpen zijn huis leeg te halen
Verbazingwekkend dat niemand weet waar hij is
Verbazingwekkend dat deze man nooit geen visite zal krijgen in het verpleeghuis waar hij nu woont
Verbazingwekkend dat deze man net voordat hij wegging zeer veel visite en vrienden had, toen het bekend was dat hij na zijn val nimmer meer terug zou komen. De meest exotische lijkepikkers zijn langsgekomen
Verbazingwekkend dat het zo is gegaan, de oude man die word leeggeplukt door de lijkepikkers en dat na zijn vertrek ook de lijkepikkers ook weg zijn. De lijkepikkers zijn hem vergeten. Ja, bij een bewoner in een verpleeghuis is er door lijkepikkers niets meer te halen

Niets is zeker…. het is of…. hoelang nog of mogen

by de man in de zorg on January 13, 2010

Niets is zeker…. het is of…. hoelang nog of mogen
Liep eergisteren naar mijn werk. Neen; mijn stalen ros is stuk; en hij moet naar de fietsenmaker; al drie weken; en daar heb ik nog geen tijd voor gehad zij smoesje. Neen; gelu…. neen; ik ben gisteren even geweest naar de fietsenmaker en ja; mijn stalen ros is ten dode opgeschreven. Mijn fiets; mijn trouwe tweewieler in barre tijden en in voor en tegenspoed; is nog wel te maken. Ja; maar de kosten voor het maken lopen te veel op en ja; dan maar tijd voor een andere. Neen; als de kosten te hoog worden voor het maken voor een fiets die een grote jatkans heeft; dan is het niet waard. Binnenkort even een tweede handsje ergens vandaan halen zodat ik er even gebruik van kan maken. Niet pas stuk is hij; maar telkens een excuus verzinnende om maar niet te gaan. Noem het gemakzucht noem het; ja wat… Fietsenmaker is niet ver weg van mijn huis; maar telkens kwam er wat tussen door zeg ik dan maar als smoes. Dus ja; ik ben aan de wandel naar mijn werk. Half uurtje heen; half uurtje terug.

Neen; kwam eergisteren een van de buren tegen. Werkeloos mijn beste buurman van verderop en ja; eigenlijk gewoon geen zin om te werken. “Pas op dat je niet valt” riep hij toen ik over zijn stoepje heen liep en bijna mijn nek brak. Mijn stoepje is geveegd thuis; dat moest van balkenende; maar het stoepje van de buurman die nooit werkt was spekglad. Zou hij werkelijk geen tijd hebben om zijn stoep te vegen dacht ik. “Neen het gaat wel riep ik mijn buurman na” en ik dacht… daar gaan we weer ik moet werken…. voor jouw uitkering

Bij de stoplichten kwam ik een bijzonder aardige vrouw tegen. Jaar of twintig en ja ze was heel aardig; het was een van die junks die in een flat wonen. Omdat ze nergens anders gedumpt konden worden dan bij mijn in de wijk gesetteld. Natuurlijk ze moeten ergens wonen; dat begrijp ik en ik heb daar alle begrip voor; maar waarom nauw precies in mooi hoogvliet met al zijn probleme? “Pas maar op zij ze; het is glad”. We wisselde wat woorden uit en ja opeens kwam ze met de vraag…. “heeft u twee euro voor mij….” Ik dacht… daar gaan we weer…. ik moet werken…. voor jouw uitkering.

Ik liep bij mijn werk en ik gleed bijna uit. Eikel dacht ik; daarlijk kan ik niet werken….. kan ik niet werken bij deze baas……
Mijn god; niets is zeker…. Er gaan grote verschuivingen plaats vinden op mijn werk. Er gaat met personeel geschoven worden. Neen niet bij mijn zorgtoko intern; maar in het geheel als zorggroep. De gevolgen van de zzp’s. De kans is misschien wel heel groot dat ik goed de klos ben en ja… dat ik dit fantastische project voor kleinschalig wonen moet….. helaas moet… verlaten; en daar is maar en woord voor “”klote”. Ik hoop het niet; maar de kans is zeer groot. Je moet er rekeing mee houden; want als je denkt dat je het niet bent; da krijg je helemaal zo’n klap. Dan maar denken dat je het kan wezen; dan is de klap wel enorm; maar blijf je nog staan. Hoe verder als ik mijn project met verlaten… mijn god ik weet het echt nog niet; het is zo leuk op mijn afdeling om te werken. De kans is groot dat ik de klos ben; een kans van 1 op ….. zeer weinig.
Dus ja; ik gleed bijna uit en ik dacht….. ik moet werken….. ik mag werken….. hoelang mag ik hier nog werken. Dit mooie project; met een prettig afdelingshoofd; fantastische collega’s en een prettig team. Niets is zeker…. het is of…. hoelang nog of mogen.
tot oneven