ook

ook al ben je dementerend, taal verleer je niet
Er zijn enkele bewoners op mijn afdeling met een Indonesische achtergrond. Een Indonesische achtergrond, bedoelende dat zij er hebben gewoond, danwel dat zij na de tweede wereldoorlog oorlog daar als dienstplichtig soldaat heen moesten, om te proberen onze kolonien weer terug te veroveren, de politionele acties, danwel dat zij als Hollander daar woonden toen de Japanners Nederlands Indie binnen vielen

De taal Indonesisch en Maleis wordt door een enkele bewoners dus gesproken, op mijn kleinschalig woonproject voor dementerenden bejaarden.

Een bizar maar ook een ontroerend iets…
Een Indonesische bewoner heb ik meegenomen naar een man die er in de oorlog heeft gewoond toen Nederlands Indie door de japanners werd veroverd. Hij was als Nederlander daar in Indonesie.
Ik weet dat hij ook Indonesisch praat.
Kom ik neem je mee gaf ik aan tegen die Indonesische bewoner
Waarheen?
Kom mee
Ik nam hem mee naar de Nederlander die daar heeft gewoond
Ik vroeg aan de Indonesische man goedendag te zeggen in zijn eigen taal….
De Nederlander kijkt op
Ik vroeg het nogmaals aan de Indonesische bewoner
De bewoner kijkt op en, hoort het. Het duurt even…. En ze begonnen te praten in het Indonesisch…… dementerend, maar taal vergeet je nooit.
Ik neem hm mee naar een andere bewoner…
Een andere bewoner waarvan ik weet dat hij na de oorlog naar Indonesie moest, als dienstplichtig militair
Ik vroeg hetzelfde aan de Indonesische bewoner
Zeg eens goedendag
Hij zegt goedendag in het indonesch
De bewoner kijkt op
Hij kan moeilijk praten
Gaat het goed met u vraagt hij
De bewoner knikt
Er worden wat ja en nee vragen vanuit de Indonesische bewoner gesteld
De Nederlandse bewoner knikt ja en nee
Ik vraag na afloop, u begrijpt elkaar?
Ja knikt hij
Wilt u elkaar een hand geven
Ze gaven elkaar een hand
Weet u wat hij zei vroeg ik aan de bewoner die in Indonesie heeft gediend na de tweede wereld oorlog…..
Hij knikt ja.
Kent u de taal nog….
Hij knikt ja
Taal vergeet je nooit….ook al ben je dementerend
Bizar mooi en waanzinnig dat dit gebeurde. Drie totaal verschillende achtergronden, met allemaal een ding gemeen, of twee eigenlijk…. Indonesie….. en een taal….. Indonesisch…

ook al ben je dementerend, taal verleer je niet
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg

Be sociable.... share....share.....share
  • E-mail this story to a friend!
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter

heb je ook zo’n mooie sleutel voor mij?
Ja, toch wel triest. Er loopt een dementerende bewoner over de afdeling achter mij aan, op mijn afdeling voor kleinschalig wonen voor dementerende bejaarden.
Kamer in kamer uit.

Sommige deuren zijn bij mij op de afdeling open, sommige deuren zijn dicht, van sommige kasten, kamers, ruimtes en soms ook slaapkamers. Een deur is altijd dicht. De deur naar de uitgang.

Ben aan het rommelen op de afdeling. Stap naar binnen bij open deuren. Ik open deuren die gesloten zijn met mijn sleutel, de overal op past.
Er loopt een mannelijke bewoner stapje bij beetje met mij op.
Als ik naar binnen ga in een kamer, slaapkamer of kast, dan wacht hij geduldig
Ga ik naar en andere kamer dan loopt hij met mij mee
Hij kijkt naar me
Dat is een mooie, geeft hij op eens aan.
Wat, vraag ik hem
Nauw, zo’n sleutel
Ja, die heb ik nodig, om op de kamers te komen, sommige deuren zitten op slot, en met deze sleutel kan ik alle deuren openen
Hij steekt zijn hand uit naar mijn sleutel en zegt opeens ”heb je ook zo’n sleutel voor mij, dan kan ik naar huis…”

heb je ook zo’n mooie sleutel voor mij?
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg

Be sociable.... share....share.....share
  • E-mail this story to a friend!
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter