Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

pletter

ik schrik me te pletter

by de man in de zorg on March 15, 2011

ik schrik me te pletter
Drie uur in de nacht, nachtdienst, kijkende bij de bewoners die ik verzorg op mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarden. Kijken of ze wel goed liggen, kijken dat er niets aan de hand is. Een kijk ronde die je elke uur, anderhalf uur op de afdeling doet. Je maak de bewoners niet wakker. Sluip op je birkenstocks de kamer in, sta bij het bed en kijk. Kijk of alles nog goed is. Kijken of de sensoren goed staan, kijken als ze wakker zijn nog goed liggen of dat ze een ongelukje hebben, waardoor ze wakker zijn, of dat je nog wat voor hen kan betekenen. Maak een praatje als ze niet kunnen slapen, stel ze gerust bij angst….
Drie uur in de nacht, de was is gedaan, te tafels zijn gedekt. Dood en doodstil op de afdeling. Geen geluid, behalve her een der een snurkend geluid. Iedereen slaap, het is rustig. Ik loop de kamers in tijdens mijn kijkronde. Ik verwacht niemand uit bed, niemand is op. Er kan niemand op zijn, want er is geen geluid, nergens. Ik doe zachtjes een deur open….. en ik schrik me te pletter. Ik verwacht het niet, er kan niemand zijn niet maar er staat opeens iemand voor mijn neus.

Goede morgen zuster….. ik heb me maar vast aangekleed, het is al ochtend … is er al ontbijt….???
Doodstil, drie uur inde nacht iedereen slaap het enige wat je kan verwachten is een inbreker. Vandaar dat ik waanzinnig schrok…., ik verwachte het echt en echt niet Opeens de stem vanuit het donker toen ik opende… goedemorgen is er al ontbijt??? :)

ik schrik me te pletter
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg