Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

poep

poep in een potje

by de man in de zorg on March 17, 2011

poep in een potje
Neen, vrijwillig verplicht aan een medisch onderzoek meegedaan. Een onderzoek waarbij, hoe smerig dat ook klinkt, mijn poep zou worden onderzocht. Onderzocht, naar smerige overdraagbare beestjes, die mogelijk aan het vakantie vieren zouden zijn in mijn poep. Ik was niet alleen die dit onderzoek heeft gehad. Verschillende mensen in mijn omgeving is gevraagd om deel te nemen aan dit wetenschappelijke onderzoek.
Mijn god, waarom doen ze er ook zo’n klein buisje bij, dacht ik toen ik de cadeau verpakking op naam openmaakte. Moet in zo’n klein buisje, een grote verse bolus? Neen, dat hoefde niet. Er zat een schepje bij, en ook handschoenen. Daaaaag, handschoenen, voor poep draai ik als professional in de zorg mijn hand niet om. En trouwnes, het is van mezelf.
Dus ja, een flinke schep genomen, en die maar in het buisje gedaan.
Koel bewaren stond erop. Ja, en wat is koel in mijn huis….? Mijn koelkast.
Alles in een enveloppe.
Vragenlijst erbij.
Gebruikt u medicijnen: Neen
Heeft u afgelopen dagen last van dunne ontlasting gehad? Neen, of eigenlijk wel. Pas geleden hachee op. Dus toch dun.
Heeft u er bezwaar tegen dat het geleverde materiaal in de toekomt gebruikt gaat worden, voor verder medisch onderzoek en studies? Neen, geen bezwaar ingevuld, en aangegeven dat als ze ooit zonder zitten, dat ik nog veel en veel meer heb.

In de middag, naar mijn werk. Enveloppe achterop mijn snelbinders. Enveloppe, met poepkokertje in de brievenbus gedaan. Dit tussen de vele verjaardagskaarten. Mocht er iemand rooskleurig zijn geliefde hebben geschreven, dan kan de kaart niet naar rozen ruiken, maar naar ontlasting bestemd voor medisch wetenschappelijk onderzoek.

Dus ja, mijn poep, opgestuurd voor wetenschappelijk onderzoek, op zoek naar beestjes die mogelijk overdraagbaar zijn. Vijftien jaar mag mijn poep ter wetenschap onderzocht worden. Ik heb het vast opgeschreven.
Over vijftien jaar ga ik naar het ziekenhuis. Vragen of ik mijn ontlasting terug kan krijgen, wat ik onlangs vers heb gedoneerd… of dat het nog ergens opgeslagen is. En wee oh wee, als over vijftien jaar een zuster zich te pletter schiet, snel weg rent, ontdekt dat mijn donatie weg is….. en daarom maar in een idioot klein buisje haar eigen bolus propt. Ik kom er altijd achter…. Zo kruidig koken als ik, doe niemand, en dat zal niet in haar vers aangeleverde bolus zitten. Kijk eens, hij was er nog…. zelfs nog na vijftien jaar.

poep in een potje
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg

poep is niet vies

by de man in de zorg on November 13, 2010

poep is niet vies
Poep is niet vies…. natuurlijk poep is vies, maar om eerlijk te zijn, went het. Went het in mijn vak als ziekenverzorgende in een instelling voor dementerende bejaarden. Natuurlijk vind ik het vies, het stinkt en het is gewoon smerig, zeker als je er per ongeluk ingrijpt of het aan je kleding komt te zitten.
Het overkomt mijn ook, te vaak, en natuurlijk denk ik op dat moment gadverdamme, maar even mijn handen wassen en dan weer snel aan mijn boterham, hoe gek dat ook klink voor een ieder die niet hiermee te maken heeft.
Ook kots is voor mij te doen, maar terzijde, bij kots gebruik ik altijd handschoenen. Bij kots draai ook bij mij mijn maag om, en ik ruim het het liefste met mijn ogen dicht op. Natuurlijk laat je het niet blijken dat je het vies en smerig vind, maar een bewoner weet wel beter. Die denkt “gelukkig hoef ik er niet met mijn handen in te zitten en hoef ik het niet op te ruimen”
Ook groene rochels, al dan niet met lange draden eraan…. ik zal het even opruimen.
Poep, kots of rochels opgeruimd, even de handen wassen en door aan mijn boterham. Zie hier de ziekenverzorgende aan het werk op een afdeling met dementerende bejaarden of gewoon in elke andere zorginstelling. Het hoort erbij, even snel opruimen en klaar is zuster Johan.

Er loopt een meisje met mij mee als stagiaire , zeer jong, zeventien jaar, en ze wil later als ze groot is ook zuster worden en dit mooie beroep uitvoeren. Vier handschoen over elkaar aan, de poepwashand aan het uiterste uiterste van haar nagels geklemd en het een meter van zich afhouden. Ahh gadverdamme zie je haar denken, ik wou toch zuster worden om de gehele dag met die oma’s en opa’s rond te wandelen???
Als ik dat jonge meisje ziet dan word ik weer met beide voeten aan de grond gezet. Ook ik liep zo vele jaren geleden rond. Kots opruimende met vier handschoenen over elkaar, dan snel opruimen en een half uur achter elkaar mijn handen wassen, en die boterham…. als ik in die smerigheid had gezeten at ik niet meer. Alleen de gedachte al, deed mijn maag omkeren. Zo dacht ik, net zoals dat veels te jonge meisje, dat een vak komt leren…. de kont afvegen van een lelijke bejaarde 😉

Maar toch, alles went, ook die poep en die kots en of ik het vies vind…. natuurlijk, maar even de handjes wassen en je merk er niets meer van en je gaat weer aan je boterham als je etenspauze heb. Eet smakelijk Johan

poep is niet vies
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg