Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

spijt

spijt

by de man in de zorg on September 9, 2008

spijt
Ja; achteraf had ik zaterdag wel heel veel spijt dat ik ben gaan werken op de dag voor zes uurtjes extra. Neen; niet voor het een of ander op mijn werk of zo; dat zeker niet; maar toch….
Soms zeg je wel eens te snel ja; en denk je; als je thuiskomt met de mededeling dat je moet werken; denkend dat je het goed voor het thuisfront heb gedaan; achteraf…. ik had beterder neen kunnen zeggen.

Zo ook vrijdag toen het “gat” in de dagbezetting werd geconstateerd.
Een gat wat niet zo een, twee, drie opgelost kon worden. Ja; het team wat werkte was wel netjes en ja; mijn vriendin stond toch ook op de dag???
“Ach ik draai hem wel even; tis maar voor zes uur…..”
Zo gezegt; zo gedaan. Een ieder blij. Collega’s, die staan met iemand die bekend is en altijd op komt dagen; bewoners blij, met en bekende zuster aan het bed; baas blij omdat het gat opgelost is en vriendin…… ja minder blij; en achteraf opkrabbelde; zeer terecht niet echt blij.
Neen zoveel te doen en ja doordat ik ja had gezegt liep ik daarmee vast…idioot vast. Dingen die simpelweg in orde gemaakt moetsen worden; die, ja liever niet uitgesteld konden worden en ja….. die ik beloofd had te gaan doen….. Ja; het thuisfront was niet echt blij met mij….

Maarja; m’n dienst gemaakt; en ja; toch met zijn vieren toch wat netjes neer kunnen zetten voor m’n bewoners. Neen; en niet op tijd naar huis. Ik ga pas als ik klaarben en alles netjes is en laat niet de boel de boel omdat “het tijd is”… Dus ja; laat naar huis; later dan ik had gedacht, en afgesproken dad, en de heksenketel in van het regelnichten.
Het was me het dagje wel; om in zo’n korte tijd na werktijd nog zoveel te doen. Hoewel ik twee uur eerder dan m’n vriendin klaar was; en mijn vriendin altijd veels te laat naar huis gaat; was ik nog laterder dan haar thuis.
Een hele drukke dag; en na dit gekkenhuis na werktijd……. door naar het andere “verplichte circus”….. een “gezellige verjaardag” in nieuw lekkerland.
Soms heb je spijt omdat je soms te snel ja zeg. Afgelopen zaterdag kon ik achteraf wel de haren uit mijn aardig grijs wordende kop trekken. Maar toch….. mijn bewoners; mijn collega’s….. die kan je toch ook niet in de steek laten???
tot oneven

het spijt me

by de man in de zorg on June 5, 2008

het spijt me
Ja; dat kwam even goed uit; dat mooie bloemetje van mijn baas. Neen; vraag me niet waarom; maar ik kreeg een bloemetje van mijn werkgever. Lief he, en ja; het kwam me wel heel goed uit.
Ja; af en toe lig je wel een niet op een lijn met je partner; ja; en ook met mijn kanjer heb ik ook wel eens wat. Neen wat; dat gaat niemand wat aan; ik ben niet iemand die op een log; maar zeker ook niet op mijn job alles naar buiten breng. Kijk om je heen en hoor van vele collega’s de verhalen aan over de shit thuis… Neen; in huize ziekenverzorgende ook wel eens iets; zit vaak wel op 1 lijn met mijn maatje;maar soms denk je wel eens anders over dingen. Komt goed uit soms; heb je weer eens wat goed te maken toch?
Neen; kreeg een mooi bloemetje van mijn baas; vraag me niet waarvoor; maar ja; ik kreeg hem. Een leuk bedank kaartje eraan.
Ben naar huis gegaan; kep in de schuur het kaartje eraf gehaald en ja; ik heb hem naar mijn vriendin genomen; achter mijn rug.
“Kijk speciaal voor jouw; net gekocht; sorry omdat ik gisteren wel een erg grote eikel was; ben ik speciaal voor jouw naar de bloemenzaak gegaan; in de hoop dat je me niet meer zo’n eikel vind als gisteren” 😉
Zo; en dan heb heb je wel een hele goede binnenkomer!

Neen; pg; ja; wat is dat enorm anders….
Hoor in de recreatiezaal een verhaal van een bewoner aan met een meisje van de ab aan.
Een of ander memorie of zo spel waren ze aan het doen
Het meisje vraagt aan de groep bewoners
“Wanner hadden ze houten banden?”
Een bewoner antwoord: “in de oorlog”
“En kon je daar dan wel op fietsen”?
“Neen”; gaf de bewoner aan; “want de wielen waren vierkant”.
“Maar dat gaat toch niet; vierkante wielen op een fiets”; gaf het meisje aan.
“Ja; dat inderdaad”; ging de bewoner verder; “dat ging inderdaad niet; maar het toch erop kunnen rijden, nadat je zeer vaak was gevallen; rijden op die vierkante wielen lukt haast niemand; ja dat het toch wel eens lukte; ja dat was juist de kunst” 😉
tot oneven; dat is zaterdag