Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

steen

die ezel en die steen

by de man in de zorg on December 3, 2008

die ezel en die steen
Ja, ja dat heb ik weer, dacht ik gisteren tijdens mijn dagdienst. Bewoners eten bij ons tussen de middag warm. Huiselijk. Tafels gedekt en al gekeken wat we zouden gaan eten. Hutspot.
“Daarlijk gaan we hutspot eten met draadjes vlees”; lusten jullie dat?
“Ja dat werd van diverse kanten (8) aangegeven. Oud hollands en hollands eten doet beter dan al dat buitenlandse eten. Geef de bewoners een stampotje dat gaat altijd goed, geef ze spaghetti dan blijft de helft staan.
Dus ja aangegeven dat we hutspot of peen en uien zouden eten. (of is dat nou hetzelfde). Tafels gedekt; borden op de tafels en uiteraard bestek erbij.
Zet een aantal schaaltjes klaar; waar ik de hutspot vast in op kan scheppen voordat ik het “uitserveer” bij de bewoners.
Schep de schaaltjes vol met hutspot en ja; alleen de geur was al lekker. Ik zet even vast de schaaltjes op tafel voordat ik het op de borden gaa scheppen. Ik kijk even in de kast…..waar zijn de servetten…… Neen daar liggen ze niet en ik loop even de gang op……

Ja…… en toen ik terugkwam zaten er al drie ebwoners te eten….. uit de schaaltjes van waaruit ik de hutspot op de borden zou gaan scheppen. Dachten; ik heb honger en ja daar staat het; voor onze neuzen. Kan er net bij met mijn handen en ja; een leppel heb ik al. Dus ja; die zaten al uit de opschepschalen te eten.
Mijn god; dat hen ik weer; loop niet weg met die dementerende mensjes en ja, laat vooral het eten zo niet staan als er deels opgeschep is. Niet de eerste keer dat het mij gebeurd; niet de laatste keer dat het mij zal gebeuren.
Je heb dat spreekwoord met die ezel en die steen en die van de kat en het spek…. Beiden waren gisteren van toepassing 😉

Neen, hutspot en een witte rakker die “even” wat ging pakken. Hustpot; winterkorst; heerlijk om te kijken hoe die oudjes dat eten. Ja; er bleef gistermiddag weing over qwa eten.
tot oneven