Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

stoofpeertjes

Zeg kok; mag ik voor vanmiddag lekkere stoofpeertjes bestellen??

by de man in de zorg on December 7, 2008

Zeg kok; mag ik voor vanmiddag lekkere stoofpeertjes bestellen??
Ik keek vanmorgen op de menulijst en zag stoofpeertjes op “het menu” staan voor tussen de middag.

Vanmorgen aan de was bij de bewoners en ja; bij verschillende bewoners had ik al door laten schemeren dat ik thuis stoofpeerjes zou gaan eten. Neen; ik eet op zaterdag altijd patat thuis; maar om een draai aan mijn werk te geven fantaseer ik er goed op los aan het bed bij mijn bewoners. Ja; dom of niet; het werkt goed. Tis ook niet belazeren; maar met een leuk en goed lulverhaal kan je een eind komen als witte rakker aan het bed; bij die dementeende mensjes.
Dus bij verschillende bewoners doorgegeven dat ik stoofpeertjes thuis zou eten; het zelfde als de bewoners ook zouden eten tussen de middag.
“Ja; stoofpeertjes; lekker” gaven verschillende bewoners aan. Koud of warm; het maakte ze niet echt uit; maar stoofpeertjes slaat altijd aan. Ja; dus ik wist dat ik een goede reden had om de kok; (lees mijn collega in de andere woonkamer, die niet kookt; want wij koken nog niet zelf); te bellen.

Klaar met de zorg even aan de koffie bij de bewoners; even het stoom uit mijn birkenstocks laten verdampen. Ik kwam terug op de stoofpeertjes die ik vanavond zou gaan eten.
“Lusten jullie dat, stoofpeertjes, eventueel vanmiddag”; vroeg ik hen. Van diverse kanten werd er goed op gereageerd; ja dat wouden ze wel.
“Zullen we de kok op gaan bellen dat we vanmiddag lekkere stoofpeertjes willen eten omdat jullie dat graag lusten”; opperde ik.
Ja; dat vonden zewel wat.
Ik pakte mijn telefoon van mijn werk en draaide een nummer; van “de kok”; mijn collega in de andere woonkamer.
Ik gaf der telefoon aan de bewoner.
“Hier heb je mijn telefoon ik heb de kok gebeld en hij is aan de telefoon”.
“Ik wil stoofpeertjes bestellen gaf de bewoner aan; kan dat”.
“Natuurlijk kan dat” gaf mijn collega in de andere woonkamer aan; “voor hoeveel man”???
Ze keek me verbaast aan.
“Zeg maar voor zeven man”
“Voor zeven man meneer de kok”; gaf de bewoner aan
“Oke word geregeld; ik zorg vanmiddag voor stoofpeertjes voor jullie…..”

En warempel; binnen een uur stonden de stoofpeertjes die besteld wareh door de bewoner op tafel. Niet geleverd door “de kok”; mijn collega in de andere woonkamer; maar vanuit de zorginstellng waar voor ons gekookt word. (maar dat wist mijn bewoner uiteraard niet)
‘Kijk dat is netjes geregeld” gaf ik mijn bewoners aan. “Wat jullie graag willen en bestellen; word gewoon geleverd”.

Na de maaltijd ging te de telefoon.
Met “de kok”; mag ik die mevrouw die net besteld heeft nog even.
Ik gaf mijn telefoon aan de bewoner
“En was het lekker”; vroeg “de kok”
“Ja heerlijk” gaf de bewoner aan.
“Lusten jullie morgen spitskool” vroeg mijn collega; “de kok” die in de andere woonkamer stond en die de menulijst van morgrn had bekeken.
“Ja” gaf de bewoner aan.
“Nau; als jullie dat graag lusten kook ik morgen lekker spitskool voor jullie”.
“Dag mevrouw”
“Dag meneer de kok….” 😉
tot oneven