Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

tanden

Ik zit een dementerende bewoner te helpen met eten op mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarden. Tegenover mij zit een andere bewoner te kijken. Ik leg mijn lepel neer. Ik ben klaar bij het helpen van deze bewoner die mijn hulp nodig had.

De bewoner tegenover mij kijkt naar ons
Ze steekt haar hand uit
Ik steek ook mijn hand uit
We raken elkaar nog net niet
Ze buigt meer naar voren
Ik buig meer naar voren
Onze vingertoppen raken elkaar
Ze buigt nog meer naar voren, het lukt haar mij goed aan te raken. Ze pakt mijn hand
Even, ik loop even om geef ik aan
Ze kijkt op, ze begrijpt me niet
Ik maak mijn hand voorzichtig los en loop om
Ik pak haar hand beet
Zij pakt met haar tweede hand mijn hand beet en begint te wrijven over mijn hand. Ze lacht
Ze lacht heel lief, ze buigt met haar hoofd omlaag richting mijn hand
Mijn hand gaat omhoog, haar hoofd gaat verder richting mijn hand
Ze geeft een plakkerige zoen op mijn hand
Ik kijk naar haar
Opeens geeft ze nog een kus op mijn hand
Ze glimlacht
Je bent lief geef ik aan tegen haar
Ze glimlacht met haar zeer verrimpelde gezicht, goed doorleeft en zonder tanden
Ik geef haar een kus op haar hand terug
Ze glimlacht
U bent ook een hele lieve dame, zeg ik tegen haar
Ze glimlacht weer
Waanzinnig mooie momenten in mijn werk als verzorgende hoeven niet zo groot te zijn. Zo lief zoals zij deed. Soms maken kleine dingen je vak zo verdomd mooi. Pg….. en plakkerige kus…. een glimlach. Mijn baan, ….. een waanzinnig mooie baan!

mooie tanden heb ik he

by de man in de zorg on April 29, 2010

mooie tanden heb ik he
Soms is het zeer moeilijk om de tanden bij een dementerende bewoner te poetsen dan wel een gebit te verzorgen bij de bewoners die ik verzorg op mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bewoners. Ja, neen is neen bij jouw en bij mij; maar bij en dementerende bewoner is het dan nog ingewikkelder. Bij sommige bewoners is het als je dat toe zal laten altijd nee. Vandaag, morgen en ja volgende week en maand. Toch hoort tanden poetsen en een gebit verzorgen gewoon bij de zorg, maar soms lukt het echt gewoon niet. je kunt op je kop gaan staan praten als brugman of wat dan ook…. neen het lukt echt niet. Op zo’n moment maak je gebruik van een grote trukendoos die je door ervaring heb geleerd.

Mag ik u tanden poetsen?
Neen, dat wil ik niet.
Maar het is toch belangrijk om uw tanden te poetsen?
Neen dat vind k niet belangrijk.
Maar anders heb je binnekort een zere mond; en dat is niet prettig.
Ik heb geen tanden; ik heb wat in mijn mond.
Ja, ik weet dat u een kunstgebit heb, maar de moet ook worden verzorgd.
Dat wil ik niet.

Op zo’n moment is het tijd voor de trukendoos.
Je loopt naar de spiegel en ga naast de bewoner staan.
Je glimlach en wijs naar je eigen tanden.
Mooi he.
De bewoner kijkt.
Je wijs naar je tanden en glimlach nogmaals.
Mooi he, die eigen tanden.
Ja, geeft de bewoner soms aan.
Ik doe elke dag twee maal mijn tanden poetsen, daardoor blijven ze zo mooi. Wilt u ook van zulke mooie tanden hebben net als mij?
Ja, geeft de bewoner dan soms aan.
Zullen we dan maar ook u tanden poetsen; dan worden ze net zo mooi als mijn tanden.
De dementerende bewoner pakt de tanden uit de mond en leg ze in het gebittenbakje……

Soms lukt, vaak niet zoniet erg vaak niet. Een van de vele truckjes die je kunt toepassen om de tanden te poetsen…. een van de hele vele truckjes om bij een dementerende bewoner een prodent smile, zonder etensresten van de ochtend te bewerkstelligen 😉

mooie tanden heb ik he
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg