Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

thuis

zo thuis mogelijk

by de man in de zorg on April 19, 2011

zo thuis mogelijk
Zo thuis mogelijk, dat is de opzet van kleinschalig wonen. Kleinschalig wonen, in mijn geval met de bewoners waarmee ik werk, voor dementerende bejaarden.
Zo thuis mogelijk, een mooi woord en daar word kijkend naar de woonkamer van ons project best wel goed aandacht aan gegeven. Net zoals thuis, met een zitje in de huiskamer, waar men kan zitten.
.
Leuke en makkelijke stoelen,waar men neer kan ploffen nadat onze bewoners een poosje hebben gezworven over de afdeling.
Eten hoort erbij, en gezamenlijk eten is bij ons onderdeel van hoe we bewoners bij ons willen verzorgen, om een zo thuis mogelijk gevoel te geven. En tafel met stoelen automatisch, en leuk gedekt. In de achtergrond is het keukentje van de afdeling

Op de dag, staat de televisie net zoals bij jouw en mij thuis vaak aan. Bij ons op de dag op de afdeling vaak animal planet, gewoon omdat het altijd mooi is, in de avond de normale programma’s zoals thuis, of gewoon een dvd. Een grote televisie met stoelen daar omheen. Gewone stoelen maar ook en bank om op te hangen.
Zomaar een kijkje op mijn afdeling. Mijn afdeling, een kijkje op mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarden. Zo thuis mogelijk, dat is de insteek en opzet van ons project en als je kijk naar inrichting, is dat best wel gelukt.

Voor het personeel, zo thuis mogelijk…. ik loop er vijf dagen per week. Zo thuis mogelijk…. ik voel me wel thuis met deze manier van werken en op zo’n manier met mijn job bezig te zijn. Ik voel me er wel thuis.

zo thuis mogelijk
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg

Zo thuis mogelijk

by de man in de zorg on May 19, 2010

Zo thuis mogelijk
Zo thuis mogelijk was een toverwoord wat altijd terug kwam toe we met de opzet bezig waren van kleinschalig wonen voor dementerende bejaarden. Net zoals thuis, en we waren een heel eind. Helaas sinds oktober november staat alles op zijn kop, en het mooie waarmee we met zijn allen goed mee bezig waren….. laat maar.
“Zal ik een pleur hem in de magnetron maaltijd voor je klaarmaken” vroeg ik mijn vriendin gisteren, ze had late dienst.
“Oke wat heb je” vroeg mijn vriendin
Nasi 1 en nasi 2 van de albert hein en zomerzuurkool vernieuwd recept “nu nog sneller ingevroren”
Gooi er maar wat in het is toch niet te eten gaf mijn vriendin aan

Zo thuis mogelijk, dat was de opzet toe we met kleinschalig wonen gingen werken en ik kreeg af en toe de vraag “doen jullie ook koken”. Het hele simpele antwoord is neen.
Sinds april komt ons eten uit een of andere kookfabriek uit Rotterdam en dat doen wij in een soort magnetron. Die staat het veertig minuten op te warmen en dan krijgen de bewoners dat in een soort bakken waar ze zelf uit kunnen scheppen. Net zoals thuis, gisteren, maar met het grote verschil dat de maaltijden van onze bewoners goed te eten zijn en die iglo’s niet. Als je daar naar kijk is het zo thuis mogelijk; althans voor diegene die onregelmatig werk en vaak van die magnetron maaltijden eet.
Nee, het eten van onze bewoners ziet er ondanks dat het uit een kookfabriek komt, goed uit en er zijn vrijwel geen klachten. Daardoor is het eigenlijk weer niet zo thuis mogelijk. Als ik kook, zijn mijn groenten te flauw, is mijn vlees aangebakken en zijn mijn aardappels te vaak verpieterd. Thuis is altijd iemand om je heen die, hoe goed je het ook doet, altijd wat aan te merken heeft op het eten. Dit is bij mij jouw zo en ook bij mij zo. Kook ik, dan klaagt mijn vriendin….. kook mijn vriendin…. dan kan ik lopen klagen; maar dan krijg ik nooit geen gelijk….

Zo thuis mogelijk, en koken op mijn kleinschalig woonproject heeft er vanaf het begin niet ingezeten. Eerst kwam het eten uit een keuken waar er regelmatig te of te was. Te weinig vlees te weinig aardappels of wat dan ook. Nu komt het uit die kookfabriek en is er altijd voldoende. Je grijp niet mis, het ziet er goed uit en ja mijn bewoners vinden het niet onaardig en soms erg lekker. Het grote voordeel is dat het warm eten van de middag naar de avond is gegaan en dat daardoor de avond gebroken word. En huis eet ik ook normaal gesproken in de avond.

Het eten in de avond, uit een of andere fabriek waar men voor vele instellingen kookt en wat in een soort oven word opgewarmd heeft gewoon veel voordelen, hoe je het ook went of keert. Maar of het iets met zo thuis mogelijk te maken heeft en de opzet van kleinschalig wonen…..

Zo thuis mogelijk
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg