Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

tijdens

Hesje; helm en schoenen met stalen neuzen aan tijdens het pillendelen
Tegen domheid helpt geen hesje; dacht ik toen ik deze foto zag; naar aanleiding van een artikel in het ad van donderdag 25 juni 2009; over voorkomen van medicijnfouten.

Ja; hoe dom kunnen we het maken….. Oke, ik besef heel goed dat elke pil die verkeerd gegeven is er 1 teveel is; maar toch…… help zo’n hesje vraag ik me af? Een ieder die pillen deelt weet dat je moet zorgen dat je niet afgeleid bent, dat je rustig en geconcentreerd bezig moet zijn; dat je niet weg moet lopen en bezig moet zijn met andere dingen als je bezig bent met je pillen.
Het zijn heel lullige dingen die je als eerste leert; en ja als het goed is ook doe. Doe je bovenstaande dingen niet dan ben je dom bezig. Geef je je pillen weg aan vrijwilligers of laat je ze onbeheerd op tafes staan; dan vraag je om moeilijkheden, dan vraag je om fouten. Tegen domheid helpt niets; niets als je het als medwerker zo doet; niet als je als afdeling een medicijnronde laat verlopen als een grote tombola; met de hoop dat men alles goed geeft…… Dat men de schouders ophaalt; er niets mee doet en het de volgende medicijndistributie weer zo doet. Dat je niet leer van fouten en dat je er niet alles aan doet om fouten te voorkomen. Dat leidinggevende een onverantwoorde manier van pillen delen goedkeurt en niet ingrijpt. Dom; zeer dom; maar helaas; vernomen via email en forums de keiharde realiteit.

Aan veiligheid rond pillen delen kan veel verbeteren en het is altijd noodzaak dat je er als afdeling boven op zit. Dat je er alles aan doet; om van fouten te leren; en bij personen die structureel te veel fouten maken hierbij ingrijpt en hen aanspreekt op hen falen. Het teveel falen; de te vele fouten.
Tegen domheid helpt geen hesje; en ook al is je hesje nog zo mooi; en ook al word je niet gestoord; domheid; en het niet toepassen van wat wat je ooit op school heb geleerd en het dood idioot papagaaien bij een verkeerd systeem; zorgt ervoor dat de fouten gebeuren; met of zonder hesje. Neen; een hesje voor diegene die pillen delen help geen bal; zeker niet bij mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bewoners. Maar gelukkig een ding…… we zitte er bovenop. En bij die instellingen die zo’n mooi hesje hebben… daar loop je goed voor ja….. lul mee. Een lul die zo dom is en dat alles wat men heeft geleerd is vergeten, en een blad voor zijn hoofd heeft.

Een oranje hesje; een helm en schoenen met stalen neuzen; om domme fouten; die te vermijden zijn te voorkomen. Hoe dom kunnen we het maken.
Oh ja….. hesje met de opdruk”niet storen ik was “; “niet storen ik help een bewoner naar de toilet” en “niet storen ik heb pauze” zullen ongetwijfeld staan in het boek met gouden ideeen.
Tot oneven

panne tijdens de piek

by de man in de zorg on December 30, 2007

panne tijdens de piek
Ja; heerlijk; weer in de avond. De avond en de nacht; “mijn diensten”. Eigen baas voor je eigen zorgtoko. Met zijn drieen klootzakken aan het bed om er wat leuks en goeds neer te zetten.

Ja; soms komen dingen wel erg ongelegen. Dingen die onverwachs tussendoor komen; komen mischien altijd ongelegen ;maar toch. Soms komen ze wel verdomd slecht uit.
Bij ons word er gegeten rond vijf uur in de middag en ja; twee doen het eten en 1 doet de pillen dan. Om iets voor vijf gaat er een belletje op een kamer. “Sorry hoor ik heb een klein ongelukje gehad; heb een beetje gedruk in mijn broek”. Ik sla de dekens open en ja; dat kleine ongelukje is misschien wat erger. Heel erg eigenlijk. Ja; dingen die je niet alleen kan en ja; voor bewoner niet echt prettig zijn om daarin te liggen. Gelijk helpen en voor de bewoner gelijk geholpen worden! Best wel lang bezig geweest met mijn maatje om de bewoner (en het gele bed) te verzorgen. Over vijven waren we daar mee klaar. De telefoon gaat…..
Een andere afdeling. “Ik heb een bewoner van jullie hier en ja; “de zet de boel netjes gezecht op stelten; kan je direct langskomen.”
Van de drie die voor eten en pillen nodig zijn gaat er een direkt heen; gezien het bericht dat we kregen. De bewoner was op geen enkele manier tot rust te bengen en meenemen ging ook niet. Klemde zich overal aan vast en ja….ja nog meer. Jullie dnekn nu; somatiek; kunen alles dien en gaan waar ze willen; maar knokpartijen (niet in dit geval!!!!); vallen daar niet onder en idioot lang mee bezig geweest maar toch is de bewoner teruggekomen. Bij de bewoners in de woonkamer gebracht om te eten; te de berwoner wat rustiger was; na er zeer veel tijd in te hebben gestoken om zijn probleem op te lossen. Het was intussen over half zes; het eten was half aan de gang en mijn twee collega’s waren hier druk mee bezig. Begin wat later met de pillen. Ik ga even nog wat pakken hoor ik de bewoner zeggen….

Binnen vijf minuten gaat er een telefoontje. “Ik heb hier een bewoner van jullie bij de receptie en die….. ja; zie ook het stukje wat ik vertelde. Mijn collega gaat erheen en ja; ik doe de pillen verder; mijn ene collega alleen de rest van het eten. De bel gaat. De bewoner van iets voor vijf belt. Ik weet niet hoe het kan; maar ik heb weer een ongelukje. Wat doe je; gelijk de bewoner helpen en de helft van de afdeling op eten laten wachten…pillen en prikken platleggen….later medicijnen geven en daarmee de kans op hypers vergroten….. ja; dat erbij en je heb het waanzinnig druk; veel drukker dan dat je het zou hebben…jezelf behoorlijk in de nesten werken heet zoiets dan…. Niet prettg voor de bewoners en ook ons. Flink geschipperd met tijd en handen; toch de bewoner uiteraard geholpen uit haar benarde situatie. Tegen zessen kwam mijn collega terug; doch zonder onrustige bewoner; was gaan zitten in de recreatie zaal; wou niet mee; niet eten niet drinken; niets hebben; ook niet als het naar hem of haar gebracht werd; en ze ging mijn maatje helpen met de rest van het eten uitdelen.
Kwart over zessen klaar met eten delen en de pillen en snel zelf even aan de bam; peuk en koffie…..
Eindelijk rust op de afdeling; tijdens een piek vol met veel panne. Even snel eten; het is druk in de avond en even met zijn drieen de avond indelen; wie doet wat. Rust op de afdeling….. Totdat de telefoon van de recepetie weer ging…. Sorry hoor; het gaat echt niet goed meer hier; kunnen jullie direct komen……
Soms lopen avonden; nee; de avondpiek tussen vijf en zes wat anders dat je hoopt. Soms ben je blij dat je met bepaalde maatjes sta. Maatjes die ook van aanpakken houden; de schouders er net wat steviger onder kunen zetten….om van een onrustig begin toch nog een zeer lekker verlopende avond te maken. Ja; ondanks grote en kleine incidenten; en een klote start van de dienst wel lekker gewerkt. Maar toch…het hakt erin; zo idioot veel tijd; in tijd meer dan een uur; te verliezen tijdens de piek op de afdeling bij en tijdens de maaltijd en de pillen; dat is kwa tijd haast niet meer te herstellen; en je lop daardoor de gehel avond achter de dingen aan.