Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

vent

Ga weg enge vent, ik ben je vrouw niet

by de man in de zorg on November 10, 2011

Ga weg enge vent, ik ben je vrouw niet
Waarom doe je zo raar, roept een mannelijke bewoner aan degene die tegenover aan de tafel zit van mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarden
Waarom moet je niets meer van me hebben
Ga toch weg joh, geeft de vrouwelijke bewoner aan
Waarom doe je me dit aan, na zoveel jaar
Ga weg. Ga weg
Maar ik ben toch je man
Ik kan je niet en ik ben niet je vrouw
Ik ben het Arie
Ik kan geen Arie, mijn man heet jan
Jan…. maar ik ben je man
Je bent mijn man niet
Waarom die je zo lelijk tegen me, ik heb je niets gedaan
Ga weg…. rot op
Ach lieverd, ik ben je man…… al zo lang
Ik ben je vrouw niet
kom…..
Raak me niet aan, of ik ga gillen
Maar je bent mijn vrouw….

Een man denkt dat de vrouw tegenover hem zijn vrouw is, maar het is zijn vrouw niet, maar een mede bewoner. Wat hij ook doet, telkens krijg hij te horen dat de vrouw waarvan hij denkt dat het zijn vrouw is, dat het niet zijn vrouw is. Telkens krijg hij te horen van deze vrouwelijke bewoner, dat hij haar man niet is.
Hij begrijpt het niet. Hij weet het zeker. Die vrouw tegenover hem is zijn vrouw
Hij weet het niet….. zijn vrouw is al twintig jaar dood, maar dat is hij vergeten. Hij is dementerende en woont op mijn afdeling voor kleinschalig wonen voor dementerende bejaarden….. in zijn denk en leefwereld is zijn vrouw is niet dood. Hij denkt dat de vrouw tegenover hem, zijn vrouw is. Hij weet het zeker…… maar waarom doet ze zo raar….

wie is toch die vent met die koude poten die elke avond naast me in bed kruipt
“Wie is toch die vent met die koude poten die elke avond naast me in bed kruipt”; zal mijn vriendin afgelopen week gedacht hebben. Van de zeven avonden, zes aan het werk geweest in mijn zorgtoko; en mijn vriendin op de dagen dat ik avond had dag diensten. Zij vroeg op; lees kwart voor zes in de ochtend; ik lig nog te snurken op bed. Zij gaat naar haar werk; ik lig nog steeds te slapen. Ik word wakker; mijn vriendin is aan het werk. Ik ga werken; mijn vriendin komt thuis, in een leeg huis. Mijn vriendin gaat vroeg naar bed; de volgende ochtend moet ze immers weer vroeg op. Ik ga naar huis. Ik kom thuis, mijn vriendin ligt te slapen. We slapen. Mijn vriendin sta op; ik lig te slapen…..
Van de zeven dagen is dat zes dagen zo gegaan. Niet optimaal als je een relatie heb, zal ik maar zo neer krabbelen.

Maaaaar… maar van het weekend gelukkig samen vrij geweest. Gelukkig voor mijn relatie, want het is wel leuk als je elkaar af en toe ziet denk ik dan maar weer. Van het weekend samen vrij geweest en ja; zaterdagavond vuurwerk afgeschoten. Het was onze eerste dag samen na oud en nieuw en met oud en met nieuw had ik haar niet gezien; ook s’nachts niet. Wel gebellofoneerd naar elkaar; dat wel; en vrijdag toen ik n mijn late dienst thuiskwam, was zij nog op.
Dus ja; zaterdag avond aan de champagne en oud en nieuw vieren. Niet dat we elkaar om middennacht gelukkig nieuwjaar wenste; maar wel zaterdag avond vuurwerk afgestoken; zoals een ieder dat met oud en nieuw deed. Gelukkig nieuwjaar kanjer!!!

Weekend samen vrij geweest; de kerstzooi uit het huis gegooid en de lampen buiten eraf gehaald. Goed aan de sop en de zuig in huis; want met die kerstrommel in huis is het wel moeilijk of lastiger klootzakken in huis. Kerst is leuk en al die dingen ook; maar op gegeven moment ben je ook wel weer blij dat die troep weg is en je weer normaal kan lopen in je huis zonder dat maria naar beneden valt en de ezels in het kerststalletje omvallen 😉
Samen vrij geweest twee dagen….
Oh ja Kelly; die vent die een hele week in bed kroop met zijn koude poten was ik. Ik ben Johan; je vriend… en jij was ehhh Kelly mijn vriendin??? Samen vrij. Eindelijk!
tot oneven