Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

verpleegster

zuster; wat heeft u mooie borsten

by de man in de zorg on March 17, 2009

zuster; wat heeft u mooie borsten
Vandaag naar mijn werk. Ja; ondanks dat ik vrij ben. Vandaag een extra “keek op de week”; althans zo word het genoemd. Een “keek op de week”; ooit wekelijks nu nog wel een regelmatig terugerend overleg op mijn werk. Keek op de week…… er komt een onderwerp aan bod en daar word samen over gepraat. Als ik het zo opschrijf; is het een normaal onderwerp; waar je als je vijf dagen per week op je werk bent; geen onderwerp om voor terg te komen.

Het bijzondere van een “keek op de week” is dat niet alleen de zorgcoordinator; maar ook andere diciplines er bij zitten. Denk hierbij aan arts; fysiotherapie; psycholoog en meer. Allen met hun kennis en ook achtergrond een “keek op de week” inhoud gevende. Ze komen met handleidingen; handreikingen; tips en adviezen hoe om te aan met. Hoe om te gaan met een bepaalde vorm van agressie; waar ik ook mee te maken heb. Hoe om te gaan met familie……

Een “keek op de week”; daar heb je veel aan. Vandaag ook een, genoemd “intimiteiten op het werk “. Alleen de titel is al beladen!
Mijn werk; ons vak…… de grenzen zijn zo dicht bij elkaar. In een vak waar bloot; verzorging van de; ja intieme zones; zo maar opschrijven; lichamelijk contact zeer dicht met elkaar verweven zijn. Begrijp me niet verkeerd; lezers van buiten de zorg; lichamelijk contact; bij een vrouw moet je de borsten optillen; wil je ze wassen; zo bedoel ik het, en bij het wassen van een bewoner; is de bewoner bloot.
Een pg bewoner; heb ik gemerkt; zoekt ook buiten het wassen meer contact dan op bijvoorbeeld een somatische bewoner. Pakt meer je handen; slaat sneller een arm om je heen. Een pg bewoner; veelal op zoek naar…… veiligheid; in een wereld die ze zelf niet meer begrijpen.
De wereld van pg. De wereld van licht en diep dementerende bewoners; die wij verzorgen. Een wereld waar je de bewoner veelal niet kwalijk kan nemen wat hij of zij doet. Ze zijn geestelijk anders dan op somatiek; zoals jij en ik. Handelingen uitspraken…… ze kunnen er veelal niets aan doen. Soms uit een grapje…. En soms kan je het van de ene bewoner beter hebben dan de ander….. soms onbewust en een witte rakker keihard rakend.

Een leerling zuster; die naar haar borsten word gegrepen tijdens de zorg. Het “kom je naast me liggen” uitspraak van en bewoner die denkt dat de zuster zijn vrouw is; tot de hand van een bewoner op een knie van een verpleegster; en die hand gaat op zoek naar plaatsen….. ach laat maar.
Je bent als witte rakker als eerste medewerker in dienst van een zorginstelling. Soms blijft het gedrag van deze bewoners relatief onschuldig; maar ook wij zijn mensen. Bepaalde uitspraken, en handelingen; hoe onschuldig ook; kunnen je raken als verzorgende; als mens. Bepaalde handelingen en uitspraken overschrijden hele grote grenzen……. Hoe ga je daar mee om; als medewerker; als personeelslid; als team…….

Intimiteiten in de zorg; een onderwerp waar je veelal alleen aan de zusters denk. Intimiteiten in de zorg…. Ook ik als man in de zorg heb er mee te maken. Uitspraken van dementerende bewoners….. die veelal niet weten wat ze doen. Handelen veelal niet wetend wat ze doen; en hun handelen binnen de kortst keren vergetende zijn. En weetje; ik kan het ze niet kwalijk nemen…
Simpele (sexueel getinte) uitspraken; (simpele) handelingen; het betasten van plekken waar je als verzorger liever niet word gegrepen (behalve door je man of je eigen vrouw), vaak voorkomend of zelden; vanuit een bewoner gericht naar de medewerker; zowel man als vrouw; hoe ga je hiermee om. Hoe ga je daar me om als medewerker; in dienst van een instelling; waarbij intimiteit verweven is met je mooie vak….
Vandaag een “keek op de week”….. intimiteiten inde zorg; samen met arts; psycholoog; afdelingshoofd en wie al niet meer. Een zeer belangrijke, want ook ik word hiermee geconfronteerd.
Tot oneven

zuster kunt u me helpen?

by de man in de zorg on February 27, 2009

zuster kunt u me helpen?
Ja; en toen stonden mijn krabbels er opeens even niet om zeven uur in de ochtend. De tijd dat anders mijn hersenkronkels geplaatst worden op de log. Oneven dag; 07.00; altijd!
Naja altijd. Neen normaal kijk ik elke dag wel even op mijn log; maar gezien dat mijn hoofd er niet echt bij was heb ik ook niet op internet gezeten en ook niet naar mijn mails gekeken. Bedankt lezers voor het melden dat de site er vanaf maandag niet was. Contact opgenomen met het bedrijf en ja; het probleem is vanaf donderdag ochtend opgelost geworden. Had ik eerder achter de computer gezeten, dan had ik eerder mijn mails gelezen dan was hj eerder weer online, ccc hosting laat mij zelden in de steek en ja; de service is ja…. zeer goed te noemen.
Dus ja… soms is ook voor mij deze log die er altijd op oneven is dan pure bijzaak om te herstellen; als andere dingen des levens veel belangrijker zijn om te herstellen dan deze log.
Maar om even nog terug te komen om de log van maandag. Normaal gesproken net voordat ik ga klootzakken op mijn werk even de
krabbels en de idioterie van zorg en kopzorgen neerzetten. Normaal gesproken. Normaal gesproken; maar ja…. afgelopen maandag een stukje neergezet; kut heette het; en misschien omschreef of omschrijf dat het gevoel van hoe ik me toen voelde en ja; misschien ook nu nog te vaak voel. Tijd; tijd is even het belangrijkste wat ik nodig heb. Tijd om alles even op een rijtje; met ei of ij te zetten en te zorgen; dat die kuil waarin ik me misschien bevind niet dieper word; omdat ik mezelf
gigantisch aan het ingraven ben.
Het glas is half vol; of half leeg. Het is net hoe je er tegen aan kijk. Los van hetgene hoe ik me voel; denk ik dat ook ik moet kijken naar de toekomst; en daar zal voor mij de omslag moeten zitten. Niet morgen; niet overmorgen maar vandaag. Soms moet je wel eens hard op je lazer krijgen en wakkergeschud worden. Kijk niet naar de shit die achter je licht; maar kijk naar hoe je verder gaat en leer een zeer belangrijke levensles. Een zeer belangrijke levensles die mij afgelopen week is geleerd.
Geen details; een uitspraken!
Oke; einde van het geklaag en gezeik van deze eigenheimer. Punt!

Gisteren dag; vriendin vrij
Hij zat daar. Trost als een pauw.
Ik keek hem aan; hij keek mij aan en ja je zag dat hij duidelijk bezig was wat onder de aandacht van mij te brengen.
Hij zwaaide.
Ik zwaaide terug, zo die is een goede bui dacht ik.
Hij wees nog eens.
Ik snapte er geen bal van.
Hij wees naar zijn voorhoofd.
Ik dacht; die verklaar me voor gek.
Hij wees nog eens naar zijn voorhoofd en wees naar zijn ogen.
Ahhhhh, een nieuwe bril.
Ik liep naar hem toe
“Mooi” zei ik.
“Ja” gaf hij aan; “nieuw”
“Ken wel zien wie hier de centen heeft”; gaf ik aan
“En kun je me dan nu beterder zien” vroeg ik hem
“Ja”; gaf hij aan.
“Echt waar??? Hoeveel vingers steek ik op?”
“Drie” gaf hij aan.
“Ik geloof je meneer, maar beloof je me 1 ding met die mooie bril van U waarmee je nu zo goed ziet”.
“Wat dan? vroeg hij.
“Beste man…… een mooie nieuwe bril waardoor je idioot goed kan zien…..beste man……noem me nu nooit geen zuster meer”! 😉
tot oneven; ja om 07.00; zoals (bijna) altijd