Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

verzorgende

verzorgende zijn is

by de man in de zorg on February 27, 2012

verzorgende zijn is ……….

Wassen met de washandjes die je hebt,
gemiddeld zo’n 40 kilometer per week lopen,
rozen in het water zetten,
een kussen opschudden,
tegen alle luchtjes kunnen,
in de waszak kruipen,
flauwvallen bij een decubituswond,
weggelopen patiënten opzoeken,
water en dergelijke opdweilen,
’s avonds met de benen in de lucht zitten.

Een zoen krijgen van een vrouw van 81,
met de feestdagen de nachtdienst ingaan,
even tijd maken voor een praatje,
het huilen op de ene zaal en het lachen op de andere,
net doen alsof je flink bent,
mensen uitzwaaien,
bezoek te woord staan,
dankbaarheid ontvangen,
een lichtje zijn voor andere mensen,
houden van,
geduld hebben en geduld ontvangen,
leren waarderen dat je zelf gezond bent,
mobiliseren en activeren,
geen onderscheid maken.

Het gevoel hebben dat je machteloos bent,
hopen dat je de juiste woorden zegt,
niets meer kunnen zeggen,
soms moeite hebben met jezelf,
twijfelen en zeker zijn,
medelijden en medeleven,
je afvragen “waarom”,
samen hopen en samen geloven,
je collega’s bemoedigen,
jezelf proberen te blijven,
fouten maken,
de grenzen van het leven leren kennen,
tot het laatste toe er zijn..
Lang leve alle zusters en broeders

als de woordenschat van een verzorgende ophoud bij kopje koffie of wc
Een van de belangrijkste dingen in mijn werk is communiceren. Is er geen communicatie, dan is er een groot probleem.
Als je aan het bed staat, help je niet alleen. Je praat zie en observeer. Belangrijke dingen geef je door. Dingen die je ziet geef je door. Informatie, geef je door zodat er iets mee gedaan word of dat er wat aan gedaan kan worden.
Is er geen communicatie, dan vallen zoveel kansen op goede zorg weg . Je mist de informatie, als een bewoner zich niet kan uiten, als de zorgverlener die haar helpt, haar niet begrijpt. Als je woordenschat van een verzorgende op houd bij “ik zal u een kopje koffie geven of ik zal u helpen naar de wc”, dan is dat in mijn ogen niet goed.
Als de verzorger, hoe lief en gemotiveerd, ook geen Nederlands spreekt, of alleen een enkel woordje dan is dat ook voor de te verzorgen bewoner niet prettig. Een van de weinige momenten waarbij je nog tijd heb voor een bewoner is tijdens de zorg. De zorg is niet alleen het wassen, maar zeker ook een sociaal moment.

Als de zorgverlener, geen Nederlands spreekt, dan kan hij nimmer als verzorgende of helpende aan de zelfde eisen voldoen zoals iemand die wel de taal beheerst. Een helpende moet ook kunnen schrijven. Schrijven dat mevrouw Jansen smetplekken heeft. Hij moet verbaal kunnen aangeven dat mevrouw Jansen pijn op haar borst heeft. Hij moet communicatie over en weer hebben als mevrouw Pieterse het heeft over haar overleden man, en niet alleen de schouders ophalen, lief lachen (omdat hij het niet begrijpt) en zeggen…. Ik begrijp niet…. Wilt u koffie of wilt u naar de wc?
Polen, die zeer slecht Nederlands spreken aan het bed. Polen die niet of nauwelijks kunnen communiceren in het Nederlands. Polen die dingen niet begrijpen. Polen waarbij er geen wisselwerking is omdat er een groot taalprobleem is. Polen waarbij het niet beheersen van de Nederlandse taal een barriere is voor of tegen goede zorg.
Met goede communicatie valt of staat goede zorg. De Nederlandse taal beheersen, zowel in woord als in schrijven. Juist dat vraag ik me af bij dit filmpje, waarbij Poolse verzorgers aan het bed staan in een Nederlandse zorginstelling.

als de woordenschat van een verzorgende ophoud bij kopje koffie of wc
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg