voor

alles voor het roze keurmerk

Benodigdheden:
Wasgoed
Wasmiddel
Wasmachine

Ingredienten:
1 eigenwijze broeder die denkt dat hij alles kan maar dit niet kan. Witte onderbroeken en hemdjes en blouses. 1 mooie niet gewassen rode trui. Wasmiddel. Domheid.

Uitvoering
Doe de rode niet gewassen rode trui, samen met al het witte wasgoed in de wasmachine. Vul de wasmachine met wasmiddel en zet de wasmachine aan op een lang programma.
Open na twee uur de wasmachine en zie daar…. Alle het witte wasgoed is verziekt en ziet er homoroze uit.

Mijn god, ik zal de was wel even doen dacht ik op mijn werk op mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarden, in de nacht. Gooi al het witte wasgoed in de wasmachine, gooi er wat zeepsop in en zet hem aan. Niet het spoelprogramma. Als ik de was doe, doe ik het goed denk ik dan maar vooraf. Als ik iets verziek, dan doe ik het goed denk ik dan ook maar achteraf….

Na twee uur open ik de wasmachine en ik haal de was eruit. De was, het waren allemaal witte onderbroeken, hemden en een blouse, zagen er niet uit. Alles homoroze. Homoroze onderbroeken, voor enkele mannen op mijn afdeling, bij mannen die keurig netjes getrouwd waren. Neen dat kan echt niet. Neen, deze eigenwijze broeder had de wasmachine aangezet, maar niet gecontroleerd of er nog wat zat voor hij hem aanzette. Bleek er nog een mooie niet gewassen nieuwe rode trui in te zitten.
Humanitas, heeft een bijzonder keurmerk. Het roze keurmerk. Een keurmerk, dat zij niet discrimineerden ten aanzien van homo’s. Ik heb het er op mijn site ook wel eens over. Dat ouderen homo’s nog steeds niet in 2012 voor hun geaardheid uit kunnen en durven komen, en dit vind ik eigenlijk te schandalig voor woorden. Discriminatie en ongelijk behandeling van homo’s bestaat in 2012 nog steeds! (Noot: Discriminatie en onderscheid ten aanzien van homo’s geschied bij mijn zorgorgranisatie niet!)
Alles voor het roze keurmerk, wat wij niet hebben. De eerste stap is gezet richting het roze keurmerk…. Met hulp van een eigenwijze broeder die de witte was met witte onderbroeken verziekt in allemaal roze ondergoed, bij onze mannelijke bewoners…

leer meer http://www.rozezorg.nl/

Be sociable.... share....share.....share
  • E-mail this story to a friend!
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter

een vaste baan voor een goede daad
Soms gaan de dingen in het leven niet zoals je graag wil. Soms heb je wel erg grote tegenslag. Soms is je achtergrond zo dat je nimmer aan de bak kan komen. Soms zit je tussen de wal en het schip. Je wilt graag, maar je achtergrond is van zo’n negatieve invloed bij het solliciteren, dat je niet aan de bak kan komen. Je hebt het talent, maar helaas soms het anker aan je hangen van het verleden dat er bij een werkgever ervoor zorg dat het vaak neen is. Bij voorbaat al. Dat je na een zeer korte periode eruit word gegooid, omdat jouw problemen thuis van zo’n invloed zijn dat je vastloopt op je werk. Dat jou prive problemen bij het vinden van een vaste baan en deze te houden het voor jouw onmogelijk maken om te functioneren op het werk.
Je hebt een gouden hart, en wil graag, maar telkens word die deur keihard dichtgegooid. Oordeel, vooroordeel, achtergrond…. te veel problemen. Maar je hebt wel die motivatie, het talent en de wil.

Bij ons lopen daad medewerkers. Mensen waarvan ik de achtergrond niet wil weten en waarom ze tussen de wal en het schip zijn gevallen helemaal niet. Ik wil niet weten waarvoor ze bij elke baas niet aan de bak zijn gekomen of waarvoor ze eruit zijn gegooid. Dat interesseert mij echt niet. Ik beoordeel mensen op hun motivatie, inzet en het werk wat ze neerzetten en hoe ze omgaan met mijn bewoners. Ik beoordeel hoe ze het NU doen.
Twee heb ik er nog lopen, daadmedewerkers. Ze hadden geen kans meer….. geen kansloos op werk en geen kans op een andere toekomst, misschien wel een betere toekomst. Letterlijk tussen wal en schip.
Bij ons lopen twee daad medewerkers, vier stuks waren het er. Twee hebben deze kans gigantisch verkloot, twee zijn zo enorm gemotiveerd en zijn zo goed bezig dat ze van de week een gesprek hebben gehad. Deze kansloze mensen hebben door het daadproject een baan gekregen.
“Het is mijn allerlaatste kans, en ik pak hem met twee handen aan, gaf een van hen onlangs aan. Ik heb zonder dit project echt geen toekomst meer en geen enkele kans op een baan nu niet en ook niet in de toekomst”
Ik kijk niet naar achtergronden kleur, ik kijk bij mensen aan het bed naar motivatie inzet en hoe ze aan het bed staan. Dat ze lief zijn. Dat ze willen…. gelukkig kijkt mijn baas ook zo. Twee daadmedewerkers hebben net voor kerst te horen gekregen dat ze een felbegeerde baan krijgen en ook een opleiding inde zorg. Een vaste baan voor een goede daad, net te horen gekregen net voor kerst. Als dat geen mooie kerst is voor die gasten

Be sociable.... share....share.....share
  • E-mail this story to a friend!
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter