Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

voorstellings

mijn voorstellings vermogen te boven

by de man in de zorg on November 14, 2007

mijn voorstellings vermogen te boven
Als je zelfs door twee wekkers heenslaap en pas wakker word op het alarm van je telefoontje; ben je pas echt een sukkel. Goedenmorgen Johan! Dat wou ik eerst nog even aan mezelf kwijt. Punt.

Vandaag verzorgde ik deze bewoner weer. Ja; jong; heel jong; iets in de vijftig is ze. Iets in de vijftig jaar zijnde en “wonen” op een verpleeghuisafdeling. Ja; al lang; al een aantal jaren en ja hoe lang nog….. Tot ze in de zeventig, tachtig of in de negentig is. Mocht ze in de negentig worden; veertig jaar van je leven afhankelijk zijn van zorg en wonen; niet thuis maar in een verpleeghuis een zeer groot deel van je leven doorgebracht hebbende.
Klink raar; maar dat misschien ook niet; maar over een jaar of vijftien ben ik ook in de vijftig….
Ik schrik ervan; als ik erover nadenk en dit opkrabbel; maar toch; ja, ben ook in de vijftig; over een jaar of vijftien.
Hoe zou ik me voelen, wat zou er dag en nacht in me omgaan. Omgaan, wetende dat ik nooit meer weg zou kunnen;naar huis; maar altijd en de rst van mijn leven in een verpleeghuis te moeten wonen.
Dagen vliegen voorbij; weken vliegen voorbij; maanden vliegen voorbij en ja; ook de jaren vliegen voorbij; allemaal lijkend op elkaar. Altijd drukte om je heen; en ja; vrijwel geen privacy.
Hoe zou mijn relatie met mijn vriendin zijn; als ik zo jong in een verpleegis zou wonen; net zoals de vrouw die ik verzorgde of ja………. weetje, het gaat mijn complete voorstellngsvermogen te boven en ja al zou ik er dagen over lopen denken het is iets onwezelijks. Iets onwezelijks wat ook deze bewoner gedacht zou hebben toen zij vijftien jaar jonger was; volop in het leven stond en een leuk netwerk van man en kinderen om zich heen hebbende. Dat kan je dan jezelf niet voortsellen toch? Maar toch; vjtien jaar later zit zij of neen woont zij op een zorgafdeling; vrijwel geen privacy en niet leven maar geleefd worden. Het gaat mijn complete voorstellingsvermogen te boven als ik hier aan denk dat ook mij kan overkomen. Zal er maar niet teveel bij nadenken. Gelukkig hebben we geen glazen bol en weten we niet wat; ook mij; in de toekomst overkomt. Tis maar beter.