Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

vrede

bzn bracht vrede op mijn afdeling

by de man in de zorg on September 9, 2009

bzn bracht vrede op mijn afdeling
Gisteren tijdens mijn late dienst alle bewoners die het wouden bij elkaar gezet in een huiskamer. Ik had het afscheidsconcert van bzn geleend van onze buren beneden en ik dacht dat die oudjes het wel leuk zouden vinden. Als je dit doet; dan is het best wel een verbouwing in de woonkamer. Alles opzij en veel schuiven. Dit omdat je de rolstoelers, de wandelaars en ja ook enkele bewoners die op bed liggen of leggen erbij wil hebben. Je neemt wel een groot risico hiermee.
Ehhhhm; hoe zal ik het zeggen. Bepaalde bewoners reageren op zijn zachts gezegd best wel met een kort lontje op elkaar. Er heerst bij sommige bewoners onderling een erge grote spanning. Vliegen elkaar regelmatig verbaal flink in de haren; waarbij er kreten en woorden worden gezegd die hier niet op mijn weblog passen. Ze kunnen er niets aan doen; maar het komt vooral denk ik omdat ze allemaal dementerend zijn en daardoor soms wat anders gedrag vertonen. Ze kunnen er niets aan doen; en ze vinden allemaal dat de ander maar idioot gedrag vertoond en dat zij de enige normale bewoners zijn. Dat denkt de andere ook en ja; dan heb je een kruidvat van ongekende omvang; wat heel vaak tot grote ruzies onderling lijd of leid.

Dus ja; deze tijdbometjes ook bij elkaar in de woonkamer. Toen we bezig waren met verhuizen was het gemor en gemopper al begonnen en maar wijselijk besloten we ze wat verder van elkaar te zetten. BZN ging aan en ja ze vonden het wel leuk. Zelfs de bewoners die met een ieder ruzie zoeken vonden het wel leuk; en zelfs zo leuk dat de verbale aanwezigheid van deze bewoners verdween tot bijna nihil.
Wel altijd iemand in de woonkamers gebleven; zo hoort het ook; en bij de minste uitlating; die kan uitgroeien tot een woonkamer vol bekvechtende bewoners; deze beginnende ruzie sussende; zodat het gezellig bleef. BZN heeft aangestaan; het was en heel eind; maar dat mag ook als je na veertig jaar afscheid neemt; maar ze vonden het leuk. Na bzn de bewoners niet terug gebracht naar hun eigen woonkamer maar met zijn allen in de woonkamer gelaten. Neen, het was tegen zessen; en dus maar daar met zijn allen aan de boterham. Een grote tafel met een ieder eromheen; ook de bewoners die elkaar niet kunnen luchten of zien.

En toen gebeurde iets wat ik niet kon geloven. De bewoners die altijd; altijd met elkaar ruzie hadden en hebben; zaten naast elkaar en gingen normaal met elkaar om. Ik geloofde het haast niet dat ze naast elkaar zaten en met elkaar praatte op een normale manier, dat ze grapjes maakte onderling. Deze bewoners die je altijd uit elkaar moet houden en waarbij bij het minste of geringste de meest erge ziekjes onderling worden uitgewisseld en dit elkaar toewensen, zaten naast elkaar en hadden een normaal gesprek en hadden het leuk. Leuk met de andere bewoners; leuk samen met elkaar.
Het afscheidsconcert van bzn bracht vrede onderling op mijn afdeling en er was een vreedzame relaxte sfeer bij mijn onderling met zeer korte lontjes tijdbommetjes bewoners op de afdeling. BZN bracht vrede op mijn afdeling. Had BZN niet afscheid kunnen nemen in het midden oosten; tussen Israel en de Palesteinen? Als het daar zou gaan als ook bij mij gisteren, zou er daar ook na jaren, net zoals bij mij op de afdeling eens vrede zijn en konden ze daar net zoals bij mij op de afdeling gisteren vreedzaam naast elkaar wonen en leven.
tot oneven