Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

vrees

Kredietcrisis in de verpleeghuiszorg; ook wij zullen er niet (vrees ik) niet aan gaan ontkomen
Mijn god; wat heeft dat nu al een berg gekost al die uitzendkrachten. Ja ik heb er al regelmatig over gekrabbeld op mijn log; uitzendkrachten op mijn zorgafdeling. Veel erg veel; omdat wij net zoals iedere andere zorgtoko in mooi hoogvliet en rotjeknor moeilijk of geen handen aan het bed kunnen krijgen. Ben langsgaan bij de sites van de buren; (lees argos humanitas laurenz) en ja…. er zijn een hoop mogenlijkheden om aan de bak te komen als je wilt veranderen van baan in regio rotterdam.
Hevige concurentie en met zijn allen hengelen in een kleine vijver met vrijwel geen personeel. Nauurlijk besef je dat je in een vrijwel lege vijver geen vis vangt; maar er is altijd hoop. Hoop dat je een jobhopper vangt en ja…… kan houden. Bevalt het mensen niet dan jobhoppen ze snel verder op weg naar de andere zorgtoko; keuze zat. Helaas. Helaas is dit in de randstad het geval. Veel open vakatures; geen personeel…. begrijp je het nog?
Veel zorg, zware zorg en ja; geen handen om de zorg te leveren. Dit uit zich in uitzendkrachten; erg veel uitzendkrachten ook bij mij. Dure uitzendkrachten; omdat en het uitzendbureau en ook het personeelslid betaald moet worden. Kost een berg; en ik sta er op keer versteld hoeveel van die gasten er overal rondhuppellen. Je heb ze nodig om zorg te leveren; maar ik ben bang dat het eens ophoud. Thuis kan ik ook niet maandenlang meer geld uitgeven dan dat er binnenkom; en ik ben bang dat in de zorginstellingen het geld ook eens ophoud; ook bij mij. Dat de kraan word dichtgedraaid kwa geld dus ook geld voor uitzendkrachten en dat alles neer gaat komen op het vaste personeel. Het vaste personeel die heel de dag aan het regelnichten is en sturen en ja; heb je het ene gouden idee in de zorg nog niet gehad dan kom het andere er aan. Allemaal gouden ideeen die ten koste gaan van handen die er niet zijn. Ecd; mkz keurmerken; het kost me wat tijd; en handen. Tijd die er niet is en die ten koste gaan van de handen aan het bed.
Nu worden de gaten; ook bij mij; nog opgevuld door een blik uitzendkrachten en we word keer op keer bijgevuld qwa open diensten; hoewel ook de uitzendbureus in de randstad de vraag naar uitzendkrachten in de zorg niet meer bij kunnen houden. Open diensten worden niet meer opgevuld. Niet vanwege dat er geen geld is; maar omdat het uitzendbureau gewoonweg niet “meer” (lees personeel) kan leveren…
Kost een berg centen die uitzendkrachten; maandenlang……. Ik ben bang en besef dat het geld van ook mijn zorgtoko eens op is. Dat er veels te veel uitgaat dan dat er geld inkomt; dat de poen op is en ja…. dat ook de Kredietcrisis toe gaat slaan in mijn zorgtoko. We kunnen onze productie niet terugdraaien. Het enige wat we kunnen doen is de productie opvoeren met minder man en ja…….. zonder duurbetaalde uitzendkrachten; ten koste van kwaliteit. Hoe lang nog… hoe lang kan dit nog doorgaan…. Ben bang dat damocles zeer snel ons boven ons hoofd hangt en ja dat er opeens word medegedeeld “we mogen geen uitzendkrachten meer inzetten; het geld is op”.
Het zit er aan te komen; de kredietcrisis in de verpleeghuiszorg; en ik ben bang dat ook wij er zeker niet aan zullen ontkomen.
Eens houd het op; de inzet van dure uitzendkrachten; maar nu we nog hebben; is het mooi meegenomen; maar kijkend naar de inzet van uitzendkrachten en de hoeveelheid……. ben bang dat de uitzendkraan spoedig dicht gaat. Poen is op….snel…. zeer snel vrees ik :(
tot oneven