Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

weet

U kent me toch al zo lang. Dat u dat niet meer weet zuster!

by de man in de zorg on April 30, 2012

Hoelang hij bij ons woont op mijn afdeling voor kleinschalig wonen voor dementerende bejaarden, weet ik niet maar elke ochtend hetzelfde ritueel. Al lang… al zeer lang!
Wat wilt u eten?
Twee boterhammen!
En wat wilt u erop?
Een kaas en een worst!
En wat wilt u drinken?
Melk!
Het brood word bij hem klaar gemaakt en wordt neergezet en ook de melk
Als het glas op is kom hij naar ons toe.
Zuster, ik heb nog geen melk gehad
Jawel hoor, net
Hij kijkt in zijn glas
Neen hoor, het is leeg!
Wilt u eventueel wat anders dan melk?
Neen, ik lust alleen melk! Melk, dat is het enige wat ik lust.

Elke ochtend hetzelfde ritueel
Brood…. En melk melk melk en als hij het weer vergeten is en voor de vierde keer komt voor de verandering….. mag ik een glas melk
Heerlijk, dat vind ik zo lekker. Ja, melk is het enige wat ik graag drink in de ochtend, zegt hij elke ochtend weer.

Het was druk de mannelijke bewoner gaat naar zijn plek toe.
Snel smeert een collega een boterham. En boterham met kaas en worst. Ze loopt naar de koelkast en pakt melk. Melk, omdat hij dat zo graag drinkt en het enige wat hij graag en alleen maar drinkt inde ochtend bij zijn brood
Ze zet het bord neer en ook de melk.
Lekker geeft de mannelijke bewoner aan, een boterham met kaas en worst.
Hij kijkt naar zijn glas. Wat is dat vraagt hij aan mijn collega
Melk
Melk?
Ja, melk omdat u dat zo graag lust en omdat dat graag drinkt in de ochtend. Het enige wat U lust bij uw brood
Melk….. melk……ik lust helemaal geen melk. Neen, melk vind ik altijd zo vies. Neen, ik drink altijd thee… al jaren lang drink ik thee bij mijn boterham. Neen melk… melk…. Ik lust helemaal geen melk. Smerig! Ik drink al jarenlang alleen maar thee bij mijn boterham. Neen, nooit gene melk zeg. U kent me toch al zo lang. Dat u dat niet meer weet zuster!

De vraag weet ik maar het antwoord ben ik weer vergeten

by de man in de zorg on October 10, 2011

De vraag weet ik maar het antwoord ben ik weer vergeten

Zuster mag ik uit bed werd er gevraagd om twee uur in de nacht
Uit bed
Ja uit bed
Waarom wilt u uit bed
Ik wil er uit
Maar het is nacht
Is het nacht
Ja kijk, maar naar buiten
Ja, ik zie dat het donker is
U kunt beter nog even gaan slapen
Ja inderdaad
Ik dek de bewoner toe en wil weg lopen
Zuster
Ja
Mag ik uit bed….

Soms hebben sommige bewoners zo’n onrust in hun hoofd. Soms is het bij mijn dementerende bewoners die ik verzorg zo dat als je een antwoord geeft op hun vraag en je bent bij het laatste woord van je zin, dat ze het begin van je zin vergeten zijn en dezelfde vraag opnieuw komt. De tijdsspanne van niet meer dan ongeveer 15 seconde, op het herhalen van de vraag, omdat ze het begin van het antwoord vergeten zijn.
Soms komt de vraag tientallen malen per dag voorbij. Soms komt het antwoord vele malen meer voorbij. Soms is het weken lang dezelfde vraag, en blijven ze altijd op zoek naar het antwoord.
Het antwoord op hun vraag. Het antwoord dat ongelooflijk veel is gegeven, maar eerdat het einde va het antwoord gegeven is, dat zij het begin van het antwoord vergeten zijn. Dit met gevolg weer dezelfde vraag.
Mag ik uit bed werd er voor de tiende maal gevraagd achter elkaar door een bewoner om twee uur in de nacht…. Ze knikte ja, bij mijn laatste antwoord, ten teken dat ze het begreep, en stelde de vraag opnieuw

De vraag weet ik maar het antwoord ben ik weer vergeten
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg