Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

woonproject

Dat een dementerende bewoner op reis zo anders kan zijn, dan in mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarden
Onlangs is een collega van mij als begeleider meegeweest met een bewoner en zijn familie naar de oude woonplaats van deze bewoner. De man heeft dar zijn leve lang gewoond,en hij is later verhuist naar mooi Hoogvliet. De reis zou lang duren. Twee uur heen, daar blijven, dan twee uur weer terug naar mooi Hoogvliet
De bewoner die begeleid werd is dementerend en woont op mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarden.
In de bus begon het al. Dementerende bewonder wist werkelijk alles te vertellen waar hij was, wat de afslagen waren en hoe er gereden moest worden vanaf ongeveer Rotterdam naar zijn oude huis. Hij herkende dingen, benoemde dingen en wist veel te vertellen. Zeer, zeer veel. Normaal een stille teruggetrokken bewoner, levende in zijn eigen leefwereld en denkwereld en die veranderde in een pratende bewoner de veel wist. Ongelooflijk veel wist en duidelijk kon benoemen en aangeven waar hij nu was. Dit is deze afslag bij…. En hij gaf aan dat de volgende afslag die en die was……

Normaal gaat het eten zeer moeizaam, en deze bewoner vat geregeld in slaap tijdens het eten. Hapje….. voor….. hapje…… een…… beetje ….. eten…. Heel……. Heel……. Langzaam….. en ……. Moeizaam…..
Op de terugweg is deze bewoner met zijn familie en mijn collega die begeleide gestopt bij een van der valk restaurant, langs de snelweg. Daar aangekomen heeft de bewoner zeer makkelijk een bord patat op. Geen gemor, niet in slaap vallen tussendoor…. Normaal. Toen de bewoner zijn bord op had gaf hij aan…. Dat is lang geleden, ik wil nog een bord. Een tweede bord met patat ging er zonder problemen in.

Aangekomen thuis gaf mijn collega dit aan. Ik kan de bewoner en ik weet hoe hij is. Ik geloofde haar niet. Dat iemand zo ongelooflijk anders kan zijn tijdens zo’n lange trip. Dat een trip zo goed is gegaan, terwijl er zo tegen op is gekeken. Dat iemand die dementerend is,zo anders kan zijn…. Dan in zijn huidige thuis. Mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarden.

spiegel spiegel aan de wand…. hoe ver is ons kleinschalig woonproject?
Gisteren mijn laatste dag gehad van mijn cursus over kleinschalig wonen. Ja; vier dagen over kleinschalig wonen; in pak hem beet twee maanden; en ja de invulling daarvan.
Weetje; er zijn van die cursussen daar denk je achteraf van; mijn god; wat moet je ermee…… er zijn van die cursussen daar heb je in de praktijk misschien wel erg veel aan. De cursus over kleinschalig wonen; ja….. de tweede categorie. Daar heb je veel aan denk ik; neen eigenlijk zeker weten heel veel aan.
Ingegaan op dingen waarbij je soms niet zo erg bij stilsta; maar wel enorm belangrijk zijn. Een cursus die je weer laat nadenken en ja; ik denk dat door hoe die man het deed; wel prettig was om te volgen.
Mooi cursusboek; goede voorbeelden; waarmee je in de praktijk aardig wat mee kan of ken.
Maarja; over deze cursus. Deze cursus is denk ik wel enorm belangrijk voor mij en voor het team geweest. Volop in verandering en in ontwikkeling naar kleinschalig wonen. Soms met volop vooruitgang; soms met tegenslag in het behalen met wat je met zijn allen graag wil; kleinschalig wonen voor mijn bewoners of eigenlijk onze bewoners. Veel leren; nog veel te leren. De spiegel voorhouden; hoe ver zijn we; wat doen we; en ja hoe gaan we verder. Verder vooruit; want stilstand is achteruitgang. Altijd kritisch kijken naar wat je doet en niet tevreden zijn als het goed is; maar kijken hoe het nog beter kan.
Die spiegel werd voor gehouden door een man die deze cursus deed en ook een dagje had meegelopen op de afdeling en die wist hoe goed of minder goed we bezig waren en zijn.
Weetje; je ken wel een mooie cursus geven; maar als je niet weet hoe het ergens aan toe gaat; dan kan je wel mooi een verhaaltje verkopen; maar je kan niet met je cursus inspelen wat er leeft. Misschien de achtergrond van deze man bij die cursus of misschien dat hij talloze voorbeelden had van hoe goed we het doen of minder goed we het doen….. juist door deze ervaring liep het wat anders dan een normale cursus. Prettiger denk ik.
En heb je veel geleerd kan je jezelf dan afvragen als je thuiskom en achter de computer dit stukje zit te krabbelen……
Ik denk dat we veel hebben geleerd denk ik…. Weetje al zou je de helft maar toepassen van het geleerde inde praktijk; dan maak je als medewerker; team en afdeling al een grote stap vooruit. Een stap vooruit naar wat we willen en waarbij we nooit zijn uitgeleerd en blijven leren van foute en werken aan wat beter kan….. de zorg die we als kleinschalig woonproject verkopen aan die ouderen die we verzorgen.
Dank je Arie….
(hij heeft ook nog een site. www.mensbeeld.nl )