ze

ze was boos heel erg boos
Ja, zo boos, zodat er zeer veel onrust ontstond op mijn afdeling voor kleinschalig wonen voor dementerende bejaarden
Ze was boos omdat ze haar bril niet op had, deze was zoek, deze was weg, deze was gejat. Haar bril niet ophad, deze vrouwelijke dementerende bewoner die geen bril heeft en nimmer een bril heeft gedragen.
Ze was hem zoek en liep van de ene kant van de afdeling naar de andere kant van de afdeling. Ging kamers binnen, keek in kasten en in de nachtkastjes van de medebewoners. Op zoek op zoek naar haar bril die deze dementerende bewoner niet op heeft en nimmer heeft gehad.

We hebben op de afdeling een bak staan.
Een bak vol staan met verloren brillen, maar ook van brillen waarvan de bewoners allang niet meer op onze afdeling wonen. Een bak vol brillen van oude bewoners, niet meer op de afdeling zijnde, door welke oorzaak dan ook.
Een collega heeft teneinde de rust te bewaren voor haar een bril zonder eigenaar gepakt en deze aan haar aangeboden, en ja ze merkte direct dat de rust wederkeerde
Een ieder in haar omgeving maakte complimentjes over haar nieuwe bril en ook het personeel gaf haar regelmatig een complimentje, over haar mooie en nieuwe bril
Mooi he, die andere vond ik niet zo mooi, dus ik heb maar een nieuwe gekocht, gaf deze bewoner aan, die nimmer een bril had gehad

Ik zag haar ook.
Wat heeft u een mooie bril op
Ja, gaf ze trots aan
Zie je nauw wat?
Neen gaf ze aan, maar ik vind hem wel mooi staan, dus ik hou hem op!
Zet die bril eens af
Ze deed hem af
Zie je nu goed?
Ja, gaf ze aan, zonder bril zie ik erg goed
Waarom hou u die bril dan op?
Ik vind hem zo mooi, en ik vind een bril mij mooi staan, dus daarom laat ik hem op, ook al zie ik niets!

ze was boos heel erg boos
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg

Deel via....
  • E-mail this story to a friend!
  • Print this article!
  • Twitter
  • Facebook
  • RSS

ze hebben me gegijzeld

February 7, 2011

ze hebben me gegijzeld
Kwam op een andere afdeling, van mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarden. Ik stond bij de deur en ik wou naar binnen
Bij de deur stond iemand naar buiten te kijken
Zij klopte op de deur
Wat is er aan de hand, gaf ik aan, nog bij de gesloten deur
De bewoner klopte nogmaals tegen de deur, ze had niet gehoord wat ik zei
Wat is er aan de hand, vroeg ik nogmaals
Ze hoorde het. Kunt u mij helpen, ze hebben me gegijzeld….
Ik open de deur even dan kan ik wat beter met u praten, gaf ik aan
Ik opende de deur en daar zag ik haar staan. Een bewoner, goed op leeftijd en ja, best wel in paniek. Zichtbare angst en niet wetende hoe met de situatie om te gaan. Angst om opgesloten te zitten, vastbesloten weg te gaan, te ontsnappen van hen die haar gijzelde.
Wat is er vroeg ik nogmaals.
Ze hebben me gegijzeld. Ze hebben me hier heen gebracht en zijn toen weggegaan. Ze hebben me gegijzeld, kunt u mij helpen hier te ontsnappen…

Ook ik kom het vaak tegen bij mijn dementerende bewoners die ik verzorg. Niet alleen bij bewoners die pas komen wonen bij ons, maar ook bij bewoners die er al een lange tijd zijn. De drang om te ontsnappen, de drang om weg te gaan…. de wil om naar huis te gaan… het besef dat ze opgesloten zitten.
Vaak de zinnen van “ik ben gevangen genomen, ik ben hier opgesloten en ja ook soms de zin van ze hebben me hier gegijzeld”. Allemaal schieten ze iedereen aan. Personeel, familie en ook medebewoners die ook bezig zijn met de grote ontsnapping. Lopen op een gegeven moment met zijn tweeen of met zijn drieen over de afdeling. Lopen alle kamers in, alle kantoren in, voelen talloze malen aan elke deur. Ze willen weg. Weg van de plaats waar ze opgesloten zitten, en zonder begeleiding niet weg kunnen en mogen.
Kunnen en mogen, omdat als mijn bewoners alleen naar buiten zouden gaan, er binnen de kortste keren zeer grote ongelukken het hen zouden gebeuren.

Ik praatte nog even met de “gegijzelde” bewoner en ja, ik had het idee dat ze me begreep en wat rustiger was. Ik liep de gang op, richting een collega. Ik zette een paar stappen en ik werd al op mijn rug geklopt. Dezelfde bewoner die bezig was met ontsnappen omdat ze gegijzeld was, en die me ongeveer dertig seconden geleden nog enigszins begreep stond achter mij.
Ik draaide mij om.
Ach meneer, kunt u mij helpen. Ik ben vanmorgen hier gekomen, ik wil naar huis, ze hebben me hier opgesloten…… ik ben gegijzeld, kunt u mij helpen te ontsnappen….

ze hebben me gegijzeld
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg

Deel via....
  • E-mail this story to a friend!
  • Print this article!
  • Twitter
  • Facebook
  • RSS