ze

ze hebben me gegijzeld

February 7, 2011

ze hebben me gegijzeld
Kwam op een andere afdeling, van mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarden. Ik stond bij de deur en ik wou naar binnen
Bij de deur stond iemand naar buiten te kijken
Zij klopte op de deur
Wat is er aan de hand, gaf ik aan, nog bij de gesloten deur
De bewoner klopte nogmaals tegen de deur, ze had niet gehoord wat ik zei
Wat is er aan de hand, vroeg ik nogmaals
Ze hoorde het. Kunt u mij helpen, ze hebben me gegijzeld….
Ik open de deur even dan kan ik wat beter met u praten, gaf ik aan
Ik opende de deur en daar zag ik haar staan. Een bewoner, goed op leeftijd en ja, best wel in paniek. Zichtbare angst en niet wetende hoe met de situatie om te gaan. Angst om opgesloten te zitten, vastbesloten weg te gaan, te ontsnappen van hen die haar gijzelde.
Wat is er vroeg ik nogmaals.
Ze hebben me gegijzeld. Ze hebben me hier heen gebracht en zijn toen weggegaan. Ze hebben me gegijzeld, kunt u mij helpen hier te ontsnappen…

Ook ik kom het vaak tegen bij mijn dementerende bewoners die ik verzorg. Niet alleen bij bewoners die pas komen wonen bij ons, maar ook bij bewoners die er al een lange tijd zijn. De drang om te ontsnappen, de drang om weg te gaan…. de wil om naar huis te gaan… het besef dat ze opgesloten zitten.
Vaak de zinnen van “ik ben gevangen genomen, ik ben hier opgesloten en ja ook soms de zin van ze hebben me hier gegijzeld”. Allemaal schieten ze iedereen aan. Personeel, familie en ook medebewoners die ook bezig zijn met de grote ontsnapping. Lopen op een gegeven moment met zijn tweeen of met zijn drieen over de afdeling. Lopen alle kamers in, alle kantoren in, voelen talloze malen aan elke deur. Ze willen weg. Weg van de plaats waar ze opgesloten zitten, en zonder begeleiding niet weg kunnen en mogen.
Kunnen en mogen, omdat als mijn bewoners alleen naar buiten zouden gaan, er binnen de kortste keren zeer grote ongelukken het hen zouden gebeuren.

Ik praatte nog even met de “gegijzelde” bewoner en ja, ik had het idee dat ze me begreep en wat rustiger was. Ik liep de gang op, richting een collega. Ik zette een paar stappen en ik werd al op mijn rug geklopt. Dezelfde bewoner die bezig was met ontsnappen omdat ze gegijzeld was, en die me ongeveer dertig seconden geleden nog enigszins begreep stond achter mij.
Ik draaide mij om.
Ach meneer, kunt u mij helpen. Ik ben vanmorgen hier gekomen, ik wil naar huis, ze hebben me hier opgesloten…… ik ben gegijzeld, kunt u mij helpen te ontsnappen….

ze hebben me gegijzeld
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg

Be sociable.... share....share.....share
  • E-mail this story to a friend!
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter

snappen ze niet

November 23, 2010

snappen ze niet
Vriendin vandaag naar de kapper
Word ze nog mooier dan dat ze al is
“Zeg dat ze je niet te mooie maken, anders houden ze je daar daarlijk”
Binnenkort is ze de klos in het ziekenhuis voor een of andere ingreep, ik neem ze graag na afloop mee naar huis.

Neen afgelopen week-end bij familie, over de zorg en zo hadden we het
Dat je duizend en een keer misgrijp bij tandpasta omdat familie hun naaste aan hun lot over laten,snappen ze niet
Dat familie nooit geen tijd heeft om met hun naaste mee naar het ziekenhuis te gaan, snappen ze niet
Dat daarom afspraken verzet worden en/of niet door gaan van hun naaste snappen ze niet
Dat familie slechts drie broeken aan hun naaste geeft in het verpleeghuis snappen ze niet
Dat je daardoor altijd misgrijp bij altijd dezelfde bewoners snappen ze niet
Dat je bij sommige bewoners nooit iemand ziet, snappen ze niet
Dat je bij sommige bewoners….. ja hoe lang kan en moet ik nog doorgaan met deze opsomming. Ze snappen niet dat sommige bewoners hier ja, hard zeggen, gedumpt worden en dat er daarna amper meer naar word omgekeken, dat snappen ze niet.

Dat ik amper tijd heb voor mijn bewoners, snappen ze niet
Dat ik zeer veel tijd verlies aan familie die nooit naar hun naaste omkijken, snappen ze niet
Dat ik onder soms topspanning staat bij de zorg snappen ze niet
Dat ik niet elke dag kan gaan wandelen en sjoelen met mijn bewoners snappen ze niet
Dat mijn zorg aan alle bewoners is uitgedrukt in minuten snappen ze niet
….. ja hoe lang kan en moet ik nog doorgaan met deze opsomming.

Buiten de zorg snappen ze vaak niet hoe het er in de zorg aan toegaat. Het is soms moeilijk uit te leggen dat mijn zorg gewoon keihard werken is voor ja….. niet al te veel geld. Je heb toch alle tijd…. dan maak je toch alle tijd. Dat kan ik niet zeg ik dan… dat snappen ze niet.

Soms, zoniet erg vaak, snappen mensen van buiten mijn werk, mijn werk niet. Mijn werk, de zorg. Ze snappen ook niet dat ik mijn werk leuk vind of nog leuk vind. “Ik zou bij blokker gaan werken”, hoor ik dan vaak. Ik snap net dat je dit volhoud hoor ik vaak, ze snappen het niet.

Gelukkig heb ik thuis iemand op de bank zitten die mijn wel snap, die precies weet hoe ik me soms voel en begrijp waar ik op mijn werk tegenaan loop. De machteloosheid, de druk en de werkdruk. Mijn machteloosheid. Buiten mijn thuis begrijpt vrijwel geen enkele persoon mijn werk…..
Misschien is voor mij wel het voordeel dat diegene die thuis zit en mijn verhaal aanhoort mij wel begrijp…. wel begrijp omdat zij ook in de zorg werk…. en met dezelfde dingen en problemen in aanraking komt, waar ik altijd tegen aanloop.
En nog iets gekker zijn….. exact dezelfde dingen waar k op mijn werk en met familie tegenaan loop… daar loop zij ook tegen aan. Mijn familie snapt mij niet….. mijn vriendin, zelf verpleegster…. snapt mij donders goed

snappen ze niet
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg

Be sociable.... share....share.....share
  • E-mail this story to a friend!
  • RSS
  • Facebook
  • Twitter