Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

zit

haar laatste stukje tijd zit er bijna op

by de man in de zorg on February 23, 2012

haar laatste stukje tijd zit er bijna op

Haar twee ogen staren naar het plafond
Mijn twee ogen staren naar de klok
Haar twee ogen staren naar de klok
Hoe gaat het met u, vraag ik haar
Twee ogen kijken mij glazig aan
Gaat het een beetje, vraag ik
Er word niet geantwoord
Ik pak haar hand beet
Zij houd mijn hand losjes beet
Gaat het een beetje, vraag ik haar nogmaals
Ze kijkt me verbaast aan, ze begrijpt me niet meer
Ik blijf een poosje bij haar, een zit zwijgzaam haar hand beet te houden
Ze staart naar het plafond
Ik kijk na een kwartiertje naar de klok
Ik ga zo verder, geef ik aan tegen haar
Ze staart naar de klok
Mijn tijd zit erop, ik ga zodadelijk weg, weg, mijn tijd zit erop, ik ben er over drie dagen weer geef ik aan
Ze kijkt me nogmaals aan
Haar tijd zit er ook bijna op, ze is zeer en zeer ziek en zal er als ik weer ben over drie dagen op de afdeling er misschien niet meer zijn

Mijn ogen staren naar de klok
Haar ogen staren naar de klok
Het is tijd voor mij om te gaan
Het is bijna tijd voor haar om te gaan…..haar laatste stukje tijd zit er bijna op…. En dat zal niet lang meer duren

nu zit hij opgesloten met van die ouwe lullen en ouwe taarten in een verpleeghuis en zit hij langzaam weg te kwijnen
Voor je het weet zit je opgesloten met van die ouwe lullen en ouwe taarten
Ik woon ongeveer tien jaar in mooi Hoogvliet. En drie huizen verder woonde en oude man. Toen ik kwam wonen daar was hij samen met zijn vrouw en stond hij volop in het leven. Zijn vrouw is een jaar of vijf geleden overleden.
Kinderen heeft hij wel, maar die komen af en toe langs. Ook een broer komt af en toe langs, maar die is ook al goed op leeftijd. Ondanks dat jij aardig wat mensen om zich heen heeft is hij best wel alleen. Directe mantelzorg ontbreekt. Nadat zijn vrouw is overleden is hij steeds meer op zichzelf gegaan, sloot zich af en zag je hem zelden meer.
Hij woont meer dan dertig jaar in het huis waar hij woont. Als ik hier weg ga, dan is het in een lijkauto, ik ga echt niet naar zo’n bejaarden pakhuis, gaf hij vaak aan. Ik blijf hier wonen tot mijn dood

Ik zag hem het laatste jaar zeer sterk achteruit gaan. Hij verwaarloosde zichzelf, en ja het interesseerde hem niet meer zo.
Hoe gaat het met u vroeg ik een jaar geleden
Ik ga hard achteruit
En hoe wil je het gaan doen in de toekomst
Ik…. Ik blijf hier wonen tot mijn dood
Nu kan je nog keuzes maken buurman…..

Hoe gaat het met u vroeg ik een half jaar geleden
Ik ga hard achteruit, ik kan de trap niet meer op, en ik heb hulp van de thuiszorg
En hoe wil je het gaan doen in de toekomst
De toekomst?
Ja, je kan nu al veel dingen niet, kunt u nog boven komen?
Ja gaf hij aan
En als u valt, kunt u direct hulp inroepen
Het werd stil….. erg stil
Wanneer trekt er iemand aan de bel en word uw afwezigheid opgevallen
Ik denk….. ja dat kan wel een dag of twee duren
En al aan de toekomst nagedacht?
Ik blijf hier tot mijn dood, die keuze maak ik zelf
Nu kan je nog keuzes maken buurman. Als je valt, en je breekt wat… kan je niet meer thuiskomen omdat er niemand is om op terug te vallen. Heel zwart wit…… er is een zeer grote kans dat er voor u gekozen gaat worden. Het kan wezen dat er gekozen gaat worden voor een verpleeghuis, dat je je huis gaat verliezen en nooit meer terugkomt.
Voor je het weet zit je opgesloten met van die ouwe lullen en ouwe taarten.
Ik…. Ik bepaal zelf wat ik doe…

Mijn buurman van drie huizen verder heeft een paar maanden geleden zijn heup gebroken. Werd gevonden na twee dagen. Lag sterk vervuild op de grond en had zichzelf compleet verwaarloost. Hij is naar het ziekenhuis gegaan, en omdat er elke vorm van hulp thuis ontbreekt en er geen mantelzorg was om hem op te vangen is hij opgenomen….. voor tijdelijk in een verpleeghuis. Voor tijdelijk….., maar zijn huis is onlangs leeggehaald….. en staat te koop. Alles waar hij trost op was, is weggedonderd.

Een jaar geleden sprak ik mijn oude buurman, die geen keuze wou maken. Geen keuze wou maken voor gelijkvloers en hulp van een zorginstelling. Dat zijn was werd gedaan, dat er in de recreatiezaal een warme maaltijd was. Dat hij nog kon wonen met zijn eigen spulletjes om zich heen waar hij zo zuinig op was. Die keuze heeft hij niet gemaakt. En nu…. Zit hij opgesloten met van die ouwe lullen en ouwe taarten in een verpleeghuis en zit hij langzaam weg te kwijnen….