Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   Terug naar het verpleeghuis?

Terug naar het verpleeghuis?

by de man in de zorg on May 25, 2009

Terug naar het verpleeghuis?
En Johan; zou je nog terug willen naar het verpleeghuis?
Het verpleeghuis…… ja; daar waar vandaan ik bijna een jaar geleden de overstap heb gemaakt naar pg, in aanloop naar het kleinschalig woonproject waar ik nu werk.
Een jaar bijna; wat gaat de tijd snel dacht ik, toen ze deze vraag stelde. Een jaar wat voorbij is gevlogen.
Weetje; natuurlijk mis ik het verpleeghuis; in bepaalde opzichten. Daar kan ik niet omheen draaien. Zou ik hier wat anders neerkrabbelen; dan zou ik enorm staan te liegen. Ik werkte daar in een leuk team; en ja ik had een goede band met bewoners en familie. Somatiek. Mensen die naar je vragen hoe het met je is en weten wie je bent. Een band; waarbij sommige bewoners meer waren dan “zomaar een bewoner die ik verzorgde”. Je kon elkaar soms al erg lang en dan ga je anders met mensen om. Ze wisten veel van me; ook van prive en thuis; en ja van hen wist ik ook veel. Een leuke band met mijn collega’s daar; wat zeker ook belangrijk is als je soms je collega’s vaker ziet dan je vriendin.
Het verpleeghuis; met al zijn “voorbehouden handelingen”; die je op pg (bijna) niet of incidenteel heb. Zorg verlenen; met alles van kennis en ervaring qwa handelingen die je in je opleiding heb behaald. Intensieve zorg; complexe zorg en heel stevig in je schoenen staan. Werkdruk……. ja werkdruk en dat is geen fabeltje. Werkdruk. Als iemand bij ons het wel een heeft over grote werkdruk; dan zouden ze een moeten kijken op de afdeling waar ik vandaan kwam; en daar een dagje meelopen. In het verpleeghuis; waar ik vandaan kwam; daar was werkdruk; en mensen die nu lopen te klagen over werkdruk…… ja ga eens buurten in het verpleeghuis; daar was Werkdruk; met een hoofdletter.

Ik heb een fantastische tijd gehad; en ja ik mis het verpleeghuis zeker; maar daar is wel een waanzinnig mooi project voor in de plaats gekomen. Ik werk nu in een leuk team; wat zeker belangrijk is. Lever zorg zoals ik dat graag wil. Neen, niet uitgaande van wat ik wil; maar uitgaande van wat een bewoner wil. Meer tijd voor dingen. Leuke dingen en niet meer zo vaak of niet moeten zeggen tegen een bewoner “sorry, ik heb even geen tijd”. Meer tijd voor bewoners om mens te blijven, ondanks dat ze ziek en dementerend zijn. De benadering van bewoners…… zo’n idioot groot verschil. Absoluut.
Oke, ze kennen me niet; ik ben elke dag voor hen een nieuwe zuster; maar toch….. je merk en zie dat je ondanks dat sommige bewoners diep dementerend zijn; dat er iets is van herkenning.
Geen wonden; geen groot complexe zorg…… mis ik dat….. ehhhhh ja en neen. Natuurlijk is mijn diploma veel meer waard in het verpleeghuis. Ik heb een opleiding gevolgd; en veel geleerd; en nu pas ik zelden een echte voorbehouden handeling toe. Maar mis ik dat echt….. Oke, soms; maar niet echt.
Het project war ik heen ben heengegaan na het verpleeghuis; levert voor mij in de zin van werkplezier; dingen kunnen beteken voor bewoners, mens kunnen blijven voorbewoners en ja het aller belangrijkste, tijd, zo veel meerwaarde op. Tijd en niet continu die klok waar je tegen knok. Word het later, oke. Als het in het belang van een bewoner is, en het geeft meerwaarde? Prima.
Het is het totaal plaatje; wat begint met de zorg en benadering van zorg van onze bewoners; het eindigt met een leuk team een afdelingshoofd die een goede kijk op de zorg heeft; en spijkers met koppen (druft) te slaan.

Mis het het verpleeghuis; terug kijkende na een jaar pg en kleinschalig wonen…… Weetje; op dit project te gaan werken is misschien voor mij wel een van de beste keuzes die ik heb gemaakt in mijn werkzame leven in de zorg.
Tot oneven

Previous post:

Next post: