Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   tot nooit meer ziens

tot nooit meer ziens

by de man in de zorg on October 26, 2007

vrijdag 26 oktober 2007
vandaag vrij; vriendin vrij
“Ga je vandaag even mee naar intratuin; even wat plantjes kopen”; was de vraag van mijn vriendin vanmorgen? “Tuurlijk intratuin is altijd leuk en ja kijken voor wat plantjes voor in de tuin is ook altijd best wel leuk”; gaf ik aan. Ja; en voor je het weet sta je buiten intratuin met een halve kerstafdeling in je mandje en ja; twee kleine plantjes ;). Maarja ;tis altijd leuk om samen te zijn en ja gezellig even te shoppen in intratuin.

Neen ; gisteren heb ik haar nog even aangeschoten net voordat ik weggging; vandaag vrijdag ging ze weg. Ik wil je hier nooit meer zien; gaf ik aan. Ze begon te lachen en zij “ik hoop jouw ook nooit meer te zien”! “Oke; tot nooit meer ziens dan”. “Oke; johan; tot nooit meer ziens”.
Neen; vrouwtje bij ons binnengekomen met een heup aandoening en ja; keihard bezig geweest om te revalideren. Oefenen, wachten en vervelen en dan weer oefenen. Zichzelf misschien wel enorm in de weg zittend en ja wachten, wachten wachten . Ja; revalideren kan soms lang duren. Ja; een lief mens; een leuk sociaal zeer betrokken mens en ja; gewoon gezellig. We zijn een eind gekomen en ja; middels mantelzorg en deels fysio vanuit of in de buurt van haar huis; kon ze gelukkig de overstap maken naar huis….haar eigen huis. Het allerlaatste stukje zou thuis wel lukken en ja; daar heb ik ook alle vertrouwen in. “Zal je goed oppassen en ja; niet daarlijk weer gaan lopen stuiteren; anders zit je je hier weer een aantal weken dood te vervelen” gaf ik net voordat ik wegging aan. “ja; Ik zal oppasen; hoe goed dat jullie allen ook voor me zijn geweest”. “Ik gun het je van harte; weer naar huis; en ja ik hoop tot nooit meer ziens”. “Tot nooit meer ziens johan”.

Previous post:

Next post: